CCXLVi.Eufraxia virgo.
interiorē debaydā cū miniſtris ſuishabētes curam ſuaꝝ verū. Que etiāillic vacātes ad ſāctuaria: ⁊ multasoblationes offerētes: circuibāt monaſteria viroꝝ ac mulieꝝ: et multaselemoſinas erogabāt. Erat aūt monaſteriū in vna ciuitate hn̄s ſororescentū triginta: in qͦ nemo guſtabatvinii? aūt oleū: aut pomū: aut vuasaut ficus: aūt aliqͥd eoꝝ q̄ terre vbertate naſcūt̉. Qd̓ moͣſteriū Eufraxiadiligēs ꝓpter mirabileꝫ cōuerſatīonem earuꝫ ſepius ad ipſas ꝑgebatthymiamia illic offeres ⁊ cereos Nichil enim aliud ſorores ab ea vel abaliqͦ acciꝑe volebat. Vna vero dieꝝdixit abbatiſſa Eufraxie infanti tēptando. Dn̄a mea Eufraxia: diligꝭ moniaſteriū noſtrū ⁊ oēs ſorores. Illareſpōdit Etiā dn̄a ⁊ diligo vos Dicitei rurſū. ſi noſdiligꝭ̓: eſtō nobiſcū innoſtro ſcemābe. Cui infantula dixit.Vere ſi nō ꝯtriſtaret̉ mat̓ mea: vltorius nō egrederer de loco iſto. Dicitemihi Vos quē diligitꝭ: me an aliuIlle vero dixer̄t. nos te diligimiꝰ: ⁊xp̄m noſtꝝ Puella rn̄dit. ego vos diligo: ⁊ xp̄m voſtꝝ. Necdū aūt ſeptēānos impleuea̓t: cū loqueret̉ hmōiverba Dixitqꝫ ad matre ſuā Ego hicmanebo cū abbatiſſa ⁊ ait abbatiſſapuelle Vade dn̄a in domū tuā Nō em̄hic qͥſꝙͣ mane̓ p̄t: n̓ ſe deuouerit xpōCui illa rn̄t. vbi ē xp̄s? Illa v̓o gratanter ei dn̄icā ymagine demōſtrauit. Ogens v̓o Eufraxia oſculata eſtdn̄icā ymaginē ⁊ ꝯuerſa dixit abbatiſſe Vere ⁊ ego me voueo xpō: ⁊ vlteriꝰ cū dn̄a mea matre nō vadā. Dixᵗergo abbatiſſa matri eiꝰ. Dn̄a meadimitte hāc puellā hic: video em̄ qꝛgrā dei illuxit eā Surges g̓ Eufraxia⁊ aſſumēs filiā ſuā: ad ymaginē dominicā eā ꝑduxit dicēs Dn̄e ih̓u xpēhabeto curā huiꝰ infatule: qꝛ te ꝯcupiuit ⁊ tibi ſe ꝯmēdauit Et ꝯuerſa adfiliā ſuā dixᵗ Eufraxia filia mea: dn̄ſqͥ creauit oīa viſibilia ⁊ inuiſibiliaquiqꝫ fūdauit orbē terre: ipē te qͦꝫ in
ſuo timore ꝯfirmet. Et cū hͦ dixiſſꝫ inmanꝰ abbatiſſe eā tradidit. ⁊ flenspectuſqꝫ tundēs ita receſſit a moſterio ꝙ oīs ꝯgregatio cū ipſa fleretAlia ꝟo die abbatiſſa Eufraxiaꝫ introduxit in moſteriū: ⁊ facta orōneſuꝑ eā induit veſtimēto moͣchaliC Pꝰ paucos aūt dies euocās abbatiſſa matrē puelle Dixit ei ſecredeSi vis cogitae̓ ꝓ hac infatula cogitaVidi em̄ in ſōnis antigonū viꝝ tuūin magna gloīa ꝯſtitutū. ⁊ rogauitdn̄m vt egrediarꝭ de corpore ⁊ deinceps ſis cū illo. Que mox aduocāsfilia ſuā hec eidē enarrauit eiqꝫ dixitEcce omnē ſb̓ſtantiā meā et patristui dedi in manꝰ tuas: diſpēſa eā pievt celeſteꝫ poſſis habere hereditatēAudiens hec Eufraxia a matre ſuacepit ingeniſce̓ ⁊ flere dicēs Ve michi. qꝛ ꝑegrina fū ⁊ orphana. Dicitei mater ſua. Filia habes xp̄m: necꝑegrina nec orphana es: habes aūt⁊ dn̄am abbatiſſam ꝓ matrꝭ officioFeſtina implere qd̓ ꝓmiſiſti. Deuꝫtime ⁊ dn̄as ſoroe̓s honora: ſerui eiscū hūilitatē. Nūꝙͣ dicas ī corde tuoDe ſāguine regio orta ſū: ⁊ debēt mͥſeruire. Pauꝑcula eſto in terra: vtin celo diterꝭ Hec ⁊ alia p̄cipiēs filioſue: terciā die defūcta eſt: ⁊ ſepelier̄team in moͣſterio D ¶ Audiēs autēimꝑator qꝛ mortua eſſet Eufraxiavxor antigoni: euocās ſenatorē cuideſpōſata erat filia eius Eufraxia nūciauit ei dicēs. qꝛ puella eſt ī mōſterio. Ille ꝟo rogabat imꝑatorē vt ꝑveredariū ſcribe̓t puelle vt ad cītatēveniret: ⁊ nuptias celebraret Suſcipiens aūt Eufraxia impialē epl̓am⁊ velegēs deriſit: eiqꝫ ꝓpria manu ſireſcripſit. Dn̄e imꝑator: hec ſuadesancille tue: vt reſpuēs xp̄m hominicorruptibili ⁊ vermibꝫ cōſumēdo coniungor qui hodie eſt ⁊ cras nō eſtAbſit ab acilla tua vt hāc iniqͥtatefaciā. Supplico ergo tuā ptātem vimemoriā parentuꝫ meoꝝ habeas ⁊omnē ſubſtantiā depenſes pauꝑibꝰ