Eufraxia virgo.CCXLVi.

ſimul ⁊ orphanis ac vniuerſis eccleſijs. Pra pro ancilla tua: vt merearxpō ſeruire Imꝑator igit̉ cū epl̓amaccepiſſet: conuocās omnē ſenatū ⁊patrē ſponſi eūfraxieriuſſit eā coraomnibꝫ velegi. Illi vero audientesomnes lacrimīs ſūt repleti: et velutexvno ore dixerūt: Vere veligioſoꝝpn̄tū r̓ligioſi ſūt filij. ſcē radid: ſcūseſt ramus Et om̄s glorificaueruntdeū. pro puella pariter orauerūt: ⁊neqͣꝙͣ ſenator ille eſt viſus importunus Imꝑator gͦ cūcta diſpones pie⁊ res puelle bene diſtribuēs: defunctus ē ⁊ ipē. ⁊ cū ſuis patribꝫ ſepultus ē in pace E ¶ Eufraxia v̓o magꝭ̓ſecua̓ do ꝯuerſabat̉ abſtinēs ſe vltīmēſurā ſuā. Erat em̄ ānoꝝ duodecī⁊ ad c̓taīna ſe fortit̉ exͣcebat. Et pͥºqͥdē a veſꝑa vſqꝫ ad veſꝑaꝫ ieiunabatDeinde pꝰbiduli poſtea v̓o pꝰ triduūcomedebat. Nulla alia p̄ter illa tricliniū mūdabat ⁊ cubilia ſoroꝝ ſternebat: aquā implebat q̄ ad coqͥnāportaret̉ ¶ Hec aūt ꝯſuetudo erat inmoͣſterio. Si ꝯtingerit aliquā ſoroꝝa dyabolo temptari ꝑ ſomniū: moxabbatiſſe pandebat Illa v̓o cū lacrimis poſtulabat deū vt dyabolus abilla recede̓t: iubebatqꝫ vt lapides portaret. ⁊ ſub ſtratū ſuū ſubſagū ⁊ cinerē ſuꝑ ciliciū ſparge̓t: ⁊ ita dormiret vſqꝫ in diē duodecimū. ¶ Vna ꝟodierū a dyabolo ipſa eufraxia temptata eſt: ⁊ ſuppoſuit ſub ſtratu ſuocinerē. Qd̓ vidēs abbatiſſatorauitpro ea dicēs Deus qui creaſti eā: ẜmvolūtatē tuaꝫ: tu eam in tuo timorecōforta. Dixitqꝫ eufraxie. Filia meaecce pugnare cepiſti: viriliter age ⁊coroneris ¶ Poſt paucos vero diesdenuo tēptata ingreſſa eſt ad abbatiſſam: ⁊ indicauit ei cauſam. Quedixit illi. Non hoc ꝑtimeſcas filiabellū eſt dyaboli: quo ꝯtra nos nititur. Certa itaqꝫ fortit̉: ⁊ īmobili ꝑſiſte animo: ⁊ nō p̄ualebit aduerſūte. Et interrogauit eam dicēs Poſtquos dies comediſti filiaº. Que rn̄t

Poſt tres dies dn̄a mea. Dixit ei abbatiſſa. Adic adhuc vnū diē. Qd̓⁊ libēter fecit F ¶ Cūqꝫ facta fuiſſꝫānoꝝ viginti: tūc potius etate cōfortabatur ⁊ pͥualebat Erat em̄ nimisſpecioſa tāꝙͣ vera matrona ⁊ ex ſanguine regio ꝓcreata. Denuo ſiquidētemptata indicauit abbatiſſe cauſāDixitqꝫ abbatiſſa. Noli time̓ filiadeus tecū eſt ¶ Erat aūt in aula monaſterij aceruus lapidū. Volensqꝫabbatiſſa tēptave eufraxiā cū denuotemptata eſſet ⁊ ad maiorē obedientiam ꝓuocae̓: dixit ei. Lapides iſtoshinc tranſporta: ⁊ pone eos iuxtaclibanū. Erāt autē ⁊ grādes lapidesinter eos quos due ſorores vix poterant agitae̓ Illa vero ſuꝑ hūerosſuos arripiebat eoſnulliꝰ adiutoi̓oopꝰ habēs: nͨ dixit adiuuet me aliaſoror: neqꝫ dixit grādes ſūt lapidesnō p̄ualeo: nec dixit ieiunā ſū ⁊ deficio ⁊ opus grāde ē: ſꝫ cū fiducia iuſſionē ꝑ obediētiā īpleuit. Alia verodie abbatiſſa dixit ad eā Nō ē iuſtūvt lapides iſti iuxͣ clibanū ſūt poſitiſed tolle filia ⁊ reuoca eos in locumſuū Illa vero ꝯfidēter iuſſionē abbatiſſe ꝯpleuit: hͦ āt opꝰ ꝑ viginti diesiuſſit eā face̓ vt eiꝰ paciētiā cōprobaret. Dixitqꝫ ei poſt hec abbatiſſa Dimitte filia hoc mīſteriū. ⁊ tollēs farinā cōque panes in clibano: vt inu̓eniaris ad veſperā in mīſterio ſoroꝝqd̓ ipſa letāter ꝯpleuit. Poſtmodūingreſſa nūciauit abbatiſſe tēptationē dyabolicā ſibi ꝑ ſomniū factūeāqꝫ rogauit vt ſibi p̄ciꝑet: qͣtenꝰ tōͣebdomāda ſine cibo ꝑfiſte̓t Cui abbatiſſa dixit Fac qͥcqͥd viderꝭ tibi facilefilia mea. Cepit g̓ tōͣ ebdomada ieiunae̓: a neqꝫ pſallēdi officiū dereliqͥtneqꝫ ſcāꝝ mīſteriū G ¶ Fuit intereas ſoror q̄dā noīe g̓mana: quā diorbāt ex ācilla exortā. hͨ īuidia dūctaadu̓ſus eufraxiā: dixᵗ ei ſecrete Tāꝙͣoīm maloꝝ īpoſtrix ⁊ oī calliditateplena. qͥs neſciat ꝙ ſb̓ īgenio hͦ agꝭvt pꝰ pauſacōꝫ abbatiſſe tu ei ſucce

H. iiij.