Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

acceſſerūt ad tanꝙͣ catuli māſueti ponētes ſe c̓ca Qd̓ vidēs imiperator acriori repletus furoe̓ iuſſit iterū ſibi pn̄tari dicens. Abiiegaxp̄m tuū adora deū meū: alioquimorte crudeliſſima morierꝭ. Que voſpōdit. Quamdiu vixero in hac fragili vita: lingua mea os meū nonceſſabūt ꝓnūciave laudē honoremſpōſi mei ih̓u xp̄i. Qūo audito iuſſit duriſſiōs ferreos ſtipites parariet in igne duros fieri p̄acutos: utſic dētes eiꝰ tales ſtipites lederent̉vt radices dentiū forcipe radicitꝰeruerentur. In illa hora orauit btāapollonia dicens. Dn̄e ih̓u xpē precor te ut quicūqꝫ diē paſſionis meeꝑegerint. ac huiꝰdolorꝭ mei acerbitadē vecordati fuerīt deuotōe: dolorem hmōi dentiū aut capitis nunꝙͣſentiāt paſſiones Audiens imꝑator a laude dei ceſſae̓t: iuſſit amputari linguā eius ne vltra p̄dicae̓tIpſa vero in corde orauit ut p̄ces eiꝰdeus eſt oīm ꝯditor exaudiret. Etecce angelꝰ dn̄i magna luce apparuit: nimia claritate circū fulſitdi. Apollonia ſoror mea exaudita ēorō tua. Et portauit ei lrām au veislrīs ſcriptā que orationes ſuaſ exauditas fore a dn̄o cōtinebat. In illahora qͥngēti homines ꝯu̓ſi ſūt ꝓptermiracula viderūt. Vidēs āt imꝑator tot hoīes ꝯu̓ſi ſūt ad dn̄m ī iracūdia magͣ arripuit gladiū beatāapolloniaꝫ crudelit̓ manu ꝓpria ꝑforaūt. ſic palma mr̄ij ſancta illaaīa migrauit ad xp̄m Et ecce multitudo exercitus angeloꝝ ducens illāſcām aīam a multis xp̄ifidelibꝫ viſa ē in colūbe ſpē ad regͣ celoꝝ aſcendiſſe. Scūs autē policarpꝰ corpꝰ btēvirginis vna corpore patris ſuiſepeliuit. De ſancta Eufraxia v̓gineNdiebꝫ theodoſij imꝑatorisſenator noīe antigonꝰ. ea̓tqꝫfuit vir quidā in regia cītate

imꝑatori gn̓is ſocietate ꝯiūctus: inſermone ſapiēs fil̓ oꝑe. boͣ ſꝑ p̄cipue ſuadēs. Hic accepit vxorē gn̓eꝓp̓o ex eodē īꝑiali ſāguine deſcēdēteꝫcui nomē erat eufraxia: religioſa actimēs deū ad ecc̄ias ſꝑ vacās:ces deo offerēs lac̓miſ. Datāqꝫ eſteis filia quā vocauer̄t mr̄is noīe eifraxiā. Tūc dixit antigonꝰ eu fraxieNoſti ſoror mea nihil diuitie ſūtniſi vaītas tm̄ hꝰ ſeculi tꝑal̓?. Octoginta nāqꝫ annis tēpus noſtꝝ īpletur Suꝑueniēde ruina diuitie in celopoſite infinita ſecula timentibꝫ deūmanēt. nos pͥuamꝰ noſipōs ab ipſis diuitijs: mūdanis cogitatōibꝫ obligati: nihil aīabꝫ nr̄is vtilitatꝭ acqͥpēteſ Vnā filiā drū acqͥſiſſe nobisſufficiat: nequaꝙͣ ꝯu̓eīamꝰ vlterius in infelicitate miſcia ſeculi. Etdixit eūfraxia. Vere dn̄e ſepiꝰ ſupplicaui deū hac cauſa ut cor tuū illuminaret tibi pande̓ p̄ſumpſiFeſtina ergo multa dare pauꝑibusvt ꝯſiliū tuū inueniat̉ infructuoſū. igit̉ antigonꝰ adeptus eſſꝫ optimam ꝯuerſatōꝫ multa pauꝑibꝫerogaſſet: vnū ſolūmō viuēs anniūpoſtꝙͣ ſue renūciauit vxori: ſepultꝰeſt in pace. B Imꝑator ꝟo ſuaſit vxori antigoni: ut filiā ſuā eufraxiam ſenatori cuidā ditiſſimo daretvxorē Et factū eſt ut eufraxīa errasacciꝑet Infatula ꝟo erat qͣſi annioꝝqn̓qꝫ Poſt aliquantū aūt tēpuscogitas ipē ſenator ut vxorē antigonri ſibi quere̓t cōpulai̓: ꝑſuaſit auguſte: ut eufraxie ꝯiugij v̓ba ꝓnūciae̓tQue hec audiſſetamare fleuit:nullo cōſentire voluit. Cognoſcens aūt imꝑator quod fuea̓t actūgrauiter motus eſt cōtra auguſtāTunc eufraxia cognoſcēs quia magna triſticia ꝓpter eam inter impato auguſtā fuiſſꝫ effecta: de ciuitade diſpōebat diſcede̓; flenſ dixitfraxie filie ſue Filia mea: hēmꝰ in egipto cōpioſā ſubſtātiā veī eamꝰ illucqꝛ oīa mea tua ſūt. Venerūt igr in

H. .iij.