CCXLv.Apollonia virgo.

xp̄i cōmunicauit ⁊ ſic ad xp̄ꝫ ꝑrexitAlibi legit̉ ꝙ poſtꝙͣ Theophilus cōuerſus fuit iudex eī ait Tu ſcolaſticꝰnoſter ⁊ aduocatus: in cauſis xp̄i anoꝝ actenus hoſtis fuiſti: ita decētero eſto aūt multa patieris Cōſule tibi ⁊ domui tue. ⁊ puerꝭ a vebꝫ Rn̄ditille. Et̓na caducꝭ̓ p̄fero. Ob hͦ ſuſpēſus eſt in eculeo Tūc ait Aō factꝰ ſūxp̄ianus. qꝛ in cruce xp̄i ſuſpēſus. etideo gratias ago Ob hͦ latera eꝰ vngulis laniāt̉ ⁊ lāpades ardētes imponi iubent̉. Theophilꝰ nihil aliudclamauit niſi Ih̓u xpē miſerere meiOb hoc tortus eſt. et tortoi̓bꝫ deficiētibꝫ cū ipē ſtaret imperterritꝰ tūc decollatꝰ ē deo gratias ages. Et ſic. xjbora ꝯdūctꝰ ꝓmerūᵗ equaleꝫ cū rllisacciꝑe mercedē qͥ a prima hora vſqꝫad. xj. operati ſūt In die Dorothee v̓ginis celebrat̉ feſtū eius qd̓ erit ſingul̓ annis in craſtino ſcē Agathe v̓¶ Paſſio ſancte Apollonie virginisEmpore Iuliani imperatoris fuit vir qͥdā nobilis de vrbe romana de gn̓e ſenatoruꝫnioīe apolloniꝰ. qͥ hūit vxorē noīe diriā. genuitqꝫ exvxoe̓ ſua filiā. nomēmatris īponēs eidē. Eo tꝑe maximafuit ꝑſecutō xp̄ianoꝝ. Apparuit autēapollonio āgelꝰ dn̄i dicēs illi qͣtenꝰad btūm policarpū cum filia ꝓperavet ⁊ ab eodē ſcm̄ baptiſma ſuſcipetQuō facto policarpus filiā vocauitex patris noīo apolloniā. Apparuitinteri dn̄s apollonio p̄dicēs ei. quomodo multa oporteret eū cū filia ꝓ fide ſuſtinere. Illo ergo a Iuliano īꝑatore ꝓ fide perempto: ſequēti diepꝰ mortē apollonij iulianꝰ ceſar iuſſit ſibi btāꝫ apolloniā pn̄tari. Cui dixit Quia nobilis es ut tota tua teſtat̉ parentela cogita de parentū tuorū morte peſſima quō mat̓ tua ſuffocata ſit a dyabolo. ⁊ pater tuꝰ decollatꝰ eſt. ne et tu ꝑeas ſicut illi A udiēs hͦ btā apollonia dixit ceſari Neſtis qꝛ ſcriptū eſt. Siue viuimꝰ: dn̄o

viuimꝰ. ſiue morimur: dn̄o morim̄Et vnicuiqꝫ reddit̉ premiū ẜm ſuuꝫlaborē. Ergo mater mea recepit premiū a dyabolo. cuiꝰ ſe obſequio mācipauerat: qd̓ eſt eternū ſuppliciuꝫ.Pater meꝰ feliciter vixit. ⁊ in xpō cōſtanter: triūphauit: ideo regnat cuꝫillo inet̓no angeloꝝ ꝯſortio Audiēsimꝑator verboꝝ affluentiā ⁊ v̓ginisꝯſtantiā dixit. Elige tibi vuū ē duobꝫ. aūt ſac̓fica dijs ⁊ bene tibi erit indomo noſtra. ā̓ morte turpiſſiā morieris ſicut parentes tui: ⁊ om̄s diuitias tuas ſimul ⁊ patrimoniū diſſipaboAppolloīa reſpōdit Diuitie iſte tn̄ſitorie ſunt ſed ſunt alie diuitie queeternaliter ꝑſeuerant in celis quasdn̄s meꝰ iheſus xp̄s abundanter ſuis diſtribuit ineternū. Tunc imꝑator iuiſſit eam virgis cedi: ut animūeius a fide iheſu reuocaret Illa autēin tantis penis gratias deo agebatVidens autē ceſar ꝙ animū eiꝰ mutare non poſſet: iuſſit eam in eculeoſuſpendi ⁊ viuam excoriari: ⁊ de carne eꝰ particulas ſcindi. Ipſavero ineculeo ſuſpenſa clamauit ad dn̄m dicons Miſerere mei dn̄e ⁊ cōforta meut certare valeam fortiter cōtra miiicū Hijs dictis ſtatim āgelꝰ domini venit cum impetu magno ⁊ libra̓uit eam ⁊ fregit lignum in quo pēdebat. ⁊ multi pagani cecider̄t ī terrā⁊ mortui ſūt. ſꝫ ⁊ multi in xp̄m crediderūt. Tūc iuiſſit eā ceſar incarcerarivſqꝫ in craſtinū. Altera autē die fec̄ſibi ea pn̄tari: ⁊ dixit ei Crede apollonia ī deū meū iouē ⁊ ſac̓fica. q̄ rn̄t. n̄debes dicere deū ſed demoniū cuiꝰ mīſter es cū eo et̓na ſupplicia poſſeſfurus. Audies hec īꝑator furore repletꝰ: ea duci iuſſit in ortū feraꝝ ut eaꝫbeſtie morſu crudeli lacerarēt Vidēsāt v̓go btā horribl̓es leonū facies cetoraꝝqꝫ beſtiaꝝ ferocitatē timuit: amuniēs ſe ſigͦ ſcē crudꝭ orabat d. Dn̄odeꝰ qͥ liberaſti danielē de lacū leoᵐ. libea̓ me ne trͣdar hijs beſtijs ī rapinaEt eccr mox beſtie ferocitate depoita