Pontius mrͣ.CCXXXV ij.

morte migrauit ad dn̄m Poſt quēacherius p̄fuit ecc̄ie mēſe vno. Deidefabianiꝰ īpōtificatū ſuccedēſ ita beatūpōtiū vt verus pr̄ voꝝ filiū diligebatScūs aūt pōtius iā ꝑfectꝰ in deo oēsfacultates ſuaſ accipiēs btō fabianoepō tradidita eas pauperibꝫ diſtribui fecit ¶ Duobꝫ philippis imꝑatoribus pr̄e ⁊ filio cū eſſꝫ eoꝝ amicꝰqͣdā die āno . a cōſtitutione romēdicūt ei. Eamꝰ ⁊ repropiciemꝰ nob̓deos magnos qͥ nos in hꝰ ani milleſimi circulū natal̓ romē ꝑduxerūt.Quos cū btūs pōtius diu̓ſis excuſationibꝫ declinae̓ niteretur: illū velutamicū ſuū ad ſacrificandū cōgebātAt ille vidēs datā ſibi a dn̄o occaſionē ayt. O pijſſimi īꝑatores cū a deopͥncipes hoīm ordinati fitꝭ: cur n̄ ei qͥvobis hunc honore p̄ſtitit ceruicesflectitꝭ a ipſi ſac̓ficiū laudis offertꝭˢPhilippꝰ īꝑator dixit Propterea ⁊ego do magno Ioui ſac̓ficiū offerredefidero qꝛ mihi hāc tribuit ptātemAlius aūt imꝑator. Eſt deus de cel̓qui cūcta deverbo ſuo cōſtituit ⁊ grāſpūſſancti animauit̉. Pōtiꝰ ſb̓ridesrn̄dit Ne erres. Quid plura?. Imꝑatores hijs et alijs v̓bis eius crediderūt ⁊ a ſancto fabiano baptiſati ſūtQui .ſ. fabianꝰ ⁊ pōtiꝰ oīa magni tēpli ydola ꝯfregerūt ⁊ ipſū fūditꝰ ſb̓uerterūt Aultiqꝫ de ppl̓o ad noticiādni cōcurrentes baptiſmū alacriterſuſceperūt. porro imꝑatores diu̓ſisin locꝭ fraude detij ſucceſſorꝭ ſui circūuēti ſūt ⁊ occiſi C ¶ Deniqꝫ valerianō ⁊ galieno imꝑantibꝫ ⁊ xp̄ianosꝑſequētibꝫ beatꝰ pontiꝰ fines ytalietranſiens vrbē ſub iugo alpiū fitāpetijt noīe ſimelā. Vbi ſedes Claudius pro tribunali iuſſit eū adduciDixitqꝫ ei Tu es pōtins qͥ vrbē romāneſcio ꝑ quā ſedūctionē ꝑturbaſtiīſuꝑ ⁊ pͥmoꝝ pͥncipū mētes abalienaſti? Qui rn̄dit. Neminē turbauineqꝫ ſubu̓ti. ſꝫ ab erroe̓ demonū eosad deū verū cōuertiCūqꝫ nō poſſꝫ adſacrificandū induci preſes iuſſit om

nia bormentoꝝ gn̓a fieri ⁊ ayt. Ineculeo aptatus diſtendatur vt omnia tormenta ꝑ eius mēbra decurrāt⁊ tunc videamꝰ ſi deꝰ eius eruat eū demanū meā Cūqꝫ eculeo aptavẻ btūspontius dixit Licet incredulitas tuaimpoſſibilē deū noſtꝝ dixeit: ego tn̄in noīe dn̄i mei Ih̓u xp̄i credo vt pene tue ad nihilū redacte nullū corpoi̓meo dolorē incūtiāt. Cūqꝫ eculeo tēderet̉ ⁊ mīſtri vectibꝫ impoſitꝭ cōcleam vetorneavent? cū magno ſonitueculeꝰ cōfractus eſt ita vt in puluerēvedactus nō compaveret ⁊ exanimesrepentino fulgore qui ibidē aderantvedderentur Sanctus vero pōtius letus ⁊ interritus: ayt. Vel nunc ſaltēo incredule diſce quia deꝰ noſter potens eſt pios de tēptatione eripereVos aūt iniquos in die iudicij ignippetuo deputare. Tūc p̄fide cōturbato dixit ānabius abſeſſor Sapiētiſſime viroꝝ aduētātibꝫ nobis adductiſūt duo vrfi ex dalmacie mōtibꝫ nie̓magͥtudinis Precipe gͦ p̄parari aniphiteatrū vt ab eis deuoratꝰ nō habeat ſepulturā Iuſſu g̓ p̄ſidiſp̄paraʳamphiteatrū ⁊ beatus pōtius in arena deponitur. Statī egreſſi duo venatores cū thauweis ⁊ neruicꝭ ẜm ꝯſuetudinē cū ſtētiſſent in apena ⁊ ſāctodei ꝓuo caſſēt vrſos illi exeutes de caueis ſingl̓i vtroſqꝫ venatoe̓s arripuerūt ⁊ ita eos diſcerpſerūt vt penitꝰqͥ fuiſſēt nō cōpareret. Tūc veniētesad ſcm̄ pōtiū n̄ auſi fuer̄t ꝓpius accedere aut pedes martirꝭ oſculari ꝓpterpaganoꝝ cruorē. Sꝫ paulolongiusꝓcūbētes: nihil leſioīs ſcōmartiri ꝑmiſſi ſūt inferre. Tūc clamor ppl̓i incelū tollit̉ ⁊ gētiles ōnes clamabatVnꝰ eſt deꝰ xp̄ianoꝝ quē pōtiꝰ colit¶ Efferatus igitur p̄ſes voce rabidaclamare cepit vt copiā lignorū ⁊ oēgenꝰ fomit̓ afferret iuſſitqꝫ dei ſcm̄manibꝫ atqꝫ pedibꝫ viciri cateīs ferveīs ⁊ in media arena ſtatui ⁊ multitudinē lignorū in circuitu eiꝰ extruiignēqꝫ ſupponi. Qd̓ cū factū fuiſſet

G. iij.