Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CCXXXyij.Vulſtanus ꝯfeſſor.

ignis girās flāmis in ſb̓lime arenāatqꝫ torq̄ns poſtꝙͣ faſtigiū eliſit aphiteatri ꝯſūptiſqꝫ oībꝫ patibuloignis fuerāt p̄parata ita ſcūs deitiꝰ ab ardore apꝑuit illeſus ut necfimbria veſtim̄ti eꝰ lederẻ Tādemp̄ſes victꝰ atqꝫ ꝯfuſus ait Nuqͥd oīaborm̄toꝝ gn̓a ſuꝑaſti ideo gl̓iarisnūc ut reliqͣ euādas torm̄taᵉ. Ecceꝓximū venea̓bile apollinis tēplū Accede ſacrifica. Cui pōtiꝰ dixit Ego ſacrifico corpꝰ meū ih̓u xpō qd̓ actenꝰa pollutōe ydoloꝝ īmaculatū cuſtodiui. vobis pn̓cipibꝫ vr̄is citoſuꝑueniet vltio d̓inā qꝛ īiuſte ꝑſeqͥmini ẜuos xp̄i. Tūc vidēs p̄ſes eꝰſtātiā decretū dedit. d. Ducite inſaxo qd̓ riuulo īminet decollate. corpuſqꝫ eꝰdeorſū mittite qd̓ fc̄m eſt. Nec multo pꝰ ꝯpletꝰ eſt ẜmo quēpotiꝰ p̄dixeāt Valeriꝰ īꝑator in captiuitatē ductꝰ a ſaporo rege pſaꝝ:gladio ſꝫ ludib̓o oībꝫ diebꝫ vite ſuemei̓ta factis ſuis recepit. ita uttienſcūqꝫ vex ſaporꝰ equū ꝯſcēdere vellet manibꝫ eiꝰ ſꝫ incuruato dorſoet in ceruicē eiꝰ poſito pede eq̄ mēbralocaret Galienꝰ v̓o mediolanūintrare vellet a militibꝫ ſuis dep̄henſus gladio eoꝝ eſt ꝯfoſſus Claudiꝰāt p̄ſes anabiꝰ aſſeſſor eadē horaſcūs pōtiꝰ decollatꝰ eſt arrepti a deōnibus ſuffocati ſunt. claudiꝰ linguā morſibꝰ minuatī īcidit Anabijꝟo ocl̓ie cōcauis ſuis vi dolorꝭ auulſi pellibꝫ tenuiſſimis ora pēdebātSicqꝫ factū eſt vt in mom̄to temꝑisambo expirarent De ſcōVulſtano epō Sigorniēſi ꝯfeſſore.OEgnāte illuſtriſſiō āgloꝝ rege Edooardo: ſedit &igornebrithegꝰ pōtifex. apᵈ quē. bvulſtanꝰ p̄meui florꝭ indolem agēsſingul̓ gͣdibꝫ creuit in clero. Donatꝰtādē honore ſac̓dotij: in tꝑe ſuo vitācelibē duxit a pue̓o: in fructu centeſimo deū deſideriū q̄rere: cognitōeꝫ inuenire: guſtū tāge̓ ſalubrit̓ſatagebat. Ne at ſegētes boni ag̓co

le zizanioꝝ mixtuā̓ horrei frutectꝭ ſordeſcerēt: īduit moͣchū: britego p̄ſtāte bn̄dictōꝫ hītū Et prudēt̓ qͥdē: uteuade̓t egiptīā dn̄aꝫ: ſeculi palliū deliqͥt Vacāte dein̄ ſede &igorniēẜ ecc̄eAldredꝰ ſucceſſit vir ſingularꝭ induſtrie: ꝯſilians ſibi amicos qͣs vl̓ blādus allicit. vl̓ dator obligat: vl̓miſſor inuitat. Vnde defuncta eboracenſi antiſtite: clamat̉ aldredus ſucceſſioni eius Hoc clero regia ppl̓ogͣtant̓ cōcedit: romā ꝓfectꝰ pallionicolaū papā p̄cibꝫ anuētē hūitdonec Bigorniēſi p̄ſulatu renūciaſſ palliū ꝓmeruit. Rediens ergo cardinales adduxit ſecū ad expediendaquedā negocia: eoſqꝫ &igorniaꝫ duxit: Vulſtano exhibendos cōmiſit Exhibuit eos ad grām ꝓcurauit: pro grā gratiā ſibi ſedulus hoſpes acqͥſiuit. Vn̄ in curia poſtmoduꝫ corā rege magnatibꝰ regni deep̄atū Sygorniēſi tractaret̉: cardinales vulſtanū ſicut ex ꝯuictu addiſcerāt: pōtificio dignū ꝓnūciauerūtAſſenſi ſūt om̄s. rex fauoe̓: iſti teſtmonio­ om̄s iudicio. Qui in ep̄ꝫab aldrēdo eboracēſi archiepō ꝯſecravet̉: eius ꝓnoſticū fuit. Ecce vir iſrahelita: in dolꝰ ineſt Nihil exꝑieʳveriꝰ vitā eius nouei̓t: audierit legeritqꝫ diligent̓. Btūs āt vulſtanꝰmagis vtebat̉ pellibꝫ agninis vilioribꝫ: ꝙͣ ceteri gn̓is pellibꝫ frigꝰ depeſlentibꝫ. Si ꝟo ei interdū fuggeret̉ utcattinas ſaltē pelles admitte̓t Iocoſa voce rn̄debat. Credite nunꝙͣaudiui in eccīa cantari cattꝰ dei ſꝫ agnꝰ dei Ideo volo agno calefieriſemel moͣchi ſui migrarēt ad maio eccīaꝫ quā ipſe ꝯſtruxerat: videret antiquā eccīaꝫ deſtrui quā ſtūsoſMaldꝰ eboracenẜ archiep̄s Sigorniēſis ep̄s fundauerat: lacrīasfudit. Suꝑ quo modeſte red argūtꝰ potiꝰ gaudere deberet. ſe ſuꝑſtite tantus honor eccleſie ſue acceſſiſſꝫ etiā multiplicatis moͣchis edificia augerēt̉ Rn̄dit. Ego longe alt