CCXXvij.Pontius mr̄.

ſuꝑ carbones nudis pedibꝫ ābularecepit dicēs Ecce ego in noīe xp̄i ābulo ſuꝑ carbones iſtos ig̓tos. tu mitte fi pōtes in noīe dei tui iouis manūtuā in aquā calidā ⁊ liberet te. Tūciratꝰ iudex iuſſit eculeū preꝑari ⁊ vncinos ferreos fieri eumqꝫ ibi ſuſpēdiꝘbꝫ fractis mīſtri deficiētes clamabat Ve nobis qꝛ magis torq̄mur qͣiſte deteſtabil̓. Maliꝰ nr̄ē defecer̄t etvncimi fracti ſūt. Tūc iudex iuſſit euꝫin mīa carceris claudi. pꝰ hͦ in aphitheatꝝ duci. duoſqꝫ diros leones adeū cōminuēdū dimitti. Sꝫ dū ille orōneꝫ cōpleſſet leonies cū rugitu veniētes ut vider̄t eū: ita māſueti facti ſūtut inclinātes capita ſua adorarēt eūQd̓ vidēs oīs ppl̓s exclamauit. Magnus eſt dn̄s xp̄ianorū. dimittaʳ ſāctus dei Tūc fabianꝰ vidēs ſeditionēin ppl̓o fieri iuiſſit eū iteꝝ in carcereꝫtrudi Vbi āgelica viſione meruit cōfortai̓. Pꝰ hͦ plūbo feruēti ꝑfuſus ētandē gladio ꝑcutit̉ ⁊ ſic martir xp̄ipōtianꝰ triūphanʳ. xix. kl̓. februarij¶ De ſancto Pontio martireEati pontij pater quondā ſenator vrbis romē arcꝰ noImīe Ar̄ v̓o iulia Hec cū p̄gnās idoloꝝ tēpla cū viro ſuo portāsmunera circuiret: Venit ad tēplū iouis. qd̓ cū ingrede̓t̉ ſac̓dos velato capite infulatꝰ ad aras ſtabat Qui aiveptꝰ a deōne apprehēdēſqꝫ velamē fimul ⁊ infulā cepᵗ eā minutatī ſcindevevoceqꝫ mia̓bili eiulās oē tēplū clamoribꝰ replere. Hec mulier inqͥensillū in vtero geſtat qui magnū hocdemplū ſb̓uertet ⁊ deos eius cōminūet Marcus āt ⁊ iulia hoc audientesexangūēs facti fugiūt in ꝓpe poſitaꝫdomuꝫ. arripiens iulia ſaxū aluū ſuum lateraqꝫ tūdens aiebat Vtinā illū nō ꝯcepiſſē ꝑ quē magnū tēplu⁊ numina eius erūt euertenda Relius eſt ut egoipſa cū hͦ deficiā. Cūdies pariendi adueniſſꝫ: edidit puerū honeſtum ſine vlla macula quem

credebat tantis ſupplicijs maceratūexamime generari Mater aūt pueriinterficere pueꝝ nitebatur. Cui pareius dixit. Sine. niō int̓ficias euꝫ. ſꝫ fiiupit̓ voluerit vindicet ſe de mimicoſuo. Nos aūt nō inijciamꝰ in eū manis nrās. Sicqꝫ ꝯſeruatꝰ eſt ꝑuulꝰquē ex genere ſuo pontiū vocauer̄t.Vn̄ accidit ut ītēpla idoloꝝ nūqͣ introducere? ¶ Cū atveniſſet ad ꝑuerilem etatē magnis doctoribꝫ imbutus oīꝫ ferme philoſophoꝝ ac diu̓ſarum artiū lr̄is pollebat. Quadā diediluculo ſurgēs cū ad p̄ceptorē ſuūꝑgeret audiuit xp̄ianos qͥbus ſcūspōtianꝰ pp̄ p̄erat pſallētes et dicētesDeꝰ āt nē in celo oīa q̄cunqꝫ voluit fecit. Simulacra gentiū ⁊c. Hec audiens puer ⁊ ſuſpirās ſpūſancto cōpūctus flere cepit ⁊ eleuās manꝰ ad celum dixit. O deꝰ cuiꝰ laudeꝫ iſti decātāt oſtende mihi noticiā tuā. cepitqꝫpulſare adianuā. Tūc ſcūs pp veuelāte ſibi ſpūſancto ait Aperite ⁊ ſinite intrare puerū Taliū em̄ eſt regᵗceloꝝ. Puer ergo pōtiꝰ relictis pedagogis ſuis īvico īgreſſus eſt cū vnoadoleſcentulo qͥ cuꝫ eo ſtudebat noīevalerio Et inqͥſitaveritate de carmine qd̓ audierat eos canere: ⁊ ſcō pōtiano in fide cū collega ſuo inſtructꝰeſt. Qui abeūtes leti qͦtidie vedibātad hoīeꝫ dei ⁊ audiebāt verbū ſalutꝭ¶ Cūqꝫ vedie̓t pōtiꝰ ad pr̄eꝫ ſuū reqͥſitus an p̄cepiſſet aliqͥd a p̄ceptoi̓bꝰaīebat Nūꝙͣ meliꝰ a mgr̄is meis audiui ꝙͣ hodie vl̓ heri Tādē ipē pr̄i ſuoidola nihil eē on̄dit. ⁊ introducto adeū ſcō pōtiano ad fidē eū ꝯu̓tit ita ꝙip̄e marcus cū ſcō pōtiano epō ⁊ filioſuo oīa idola manibꝰ ſuis ꝯfringes:bapriſmi grāꝫ cū filio ſuo ⁊ oī domoſua ſuſcept B ¶ Nec multopꝰ: eo defuncto puer potiꝰ app̄hēſus a militibꝫ ⁊ ī curiā ꝑductꝰ loco pr̄iſ nolēs acrepugnās cōſtituit̉ ſenator. Taleqꝫei deꝰ grāꝫ cōtulit ut in om̄i curia vl̓palatio ſpecialiter ab oībus amareIn ipẜ etiā diebꝫ pontianꝰ pp gl̓oſa