Chronica inſerta.CCXX.

Dagobertus rex francoꝝ ut in qͣdaꝫcronica hētur qͥ longe āte Dipinumregnauerat a ſui puericia ſanctū dyoniſiū in magna veneratōe hr̄e cepᵗNā qn̄ Lotharij pr̄is ſui irā metuebat ad eccīam ſcī dyoniſij fugiebatCū gͦ factꝰ iā rex mortuꝰ fuiſſꝫ: cuidāſcō viro in viſione mōſtratū e: ꝙ aīaeius ad iudiciū rapta fuit. et multiſcī ſuaꝝ ecc̄aꝝ expoliatōꝫ obijciebāteidē Cū gͦ mali āgeli iā ad penas eūrape vellēt affuit btūs dyoni. ⁊ interuētū eiꝰ liberatꝰ ē: ⁊ penā euaſit.Forte em̄ eiꝰ aīa ad corpꝰ redijt ⁊ ibipm̄am egit. Clodoniꝰ rex corpꝰ ſāctidyoniſij minꝰ veligioſe diſcooꝑiensos brachij eiꝰ fregit ⁊ cupidē raꝑuitqͥ mox in amētiā v̓ſus ē G ¶ Circaānos dn̄i. Dclxxxvij. Bedavonea̓bil̓p̄ſb̓ra monachꝰ in anglia claruit: qͥlicet catalogo ſcōꝝ ꝯputetur: tn̄ abecc̄ia nō ſcūs ſed venerabil̓ appellat̉a hͦ duplici de cā ¶ Prīa cū p̄ nimiaſenectute eꝰ oculi caligaſſent: hēbatut aiūt qͣndā ductorēt a qͦ ꝑ villas etcaſtella ſe duci faciebat ⁊ vbiqꝫ v̓būdn̄i p̄dicabat. Quadaꝫ vice dū perqͣndā vallē magnis lapidibꝫ plenātrāſirēt: eius diſcipulꝰ deriſionis cāeidē dixit: ꝙ ibi eſſet magnꝰ ppl̓s cōgregatus qui eius p̄dicatōeꝫ filenter ⁊ auidē expectabat Tūc ille feruēter p̄dicae̓ incipiēs: cū in fine P omnia ſecula ſeculoꝝ ꝯcluſiſſet: mox utaiūt lapides magna voce clamauer̄tAmen venerabilis preſb̓r. Quia igitur euꝫ venerabilē miraculoſe ip̄i lapides vocauer̄t: iō venerabilis p̄ſbit̓apellatur Vel ut alij aſſerunt ei angeli reſponderūt. Bene venerabilisp̄ſb̓r dixiſti. ¶ Secūda cauſa eſt qꝛpoſt eius mortē quidam clericus ſibi deuotus quendā verſum edere cupiebat: quem in eius tumulo facereſculpi volebat: ita incipiens (Hacſunt in foſſa) volens verſum talitertermīare (Gede ſācti oſſa) Sed quiatalem finem verſus congruitas nonpatiebat̉: ⁊ ſedula mente venolue̓t

nec congruū finem videret: dum qͣdam nocte mnultū ſuper hoc cogitāsmane ad tumulū ꝓperaſſet: angelicis manibus verſuꝫ taliter repperitſculptū et finitū (Hac ſunt in foſſaDede venerabilis oſſa) Eius corpusapud ianuā congrua deuotōe colit̓H ¶ Per idem tēpus .ſ. circa annuꝫdomini. Dcc. Bachortus vex friſonūcum baptiſari deberet ⁊ iam vnuꝫ pedem in lauacro intinxiſſet: alterū vetrahens interrogauit Vbinā pluresmaioꝝ ſuoꝝ eſſent: in inferno an inparadiſo?. Et audiens plures eſſe ininferno intinctū pedē retraxit. Sanctius eſt inqͥt plue̓s ꝙͣ paucioe̓s ſeqͥEt ita ludificatꝰ a deōne ꝓmittēte eiꝙ tercia die abhinc incōꝑabilia bona ſibi dae̓t: ipē qͣrta die ſubita ⁊ et̓na morte perijt I¶ In cāpania italie frumētū ordeū ⁊ legumina inſtarpluuie de celo cecidiſſe refert̉ ¶ Peridē tp̄s circa ānū dni. ꝯccxl. cū corpꝰſcī bn̄dicti de monte caſſino ad moͣſteriū floriacēſe ⁊ corpꝰ ſcē ſcolaſticeſororis eiꝰ apd̓ ceromanas fuiſſꝫ trāNlatū Carolꝰ mgͣnꝰ moͣchꝰ caſſinen̄corpꝰ ſcī Bn̄dicti ad caſtruꝫ caſſinūtrāſferre volebat: ſꝫ miracul̓ a do on̄ſis: ⁊ frācꝭ̓ reſiſtētibꝫ ꝓhibitꝰ fuitEodē tꝑe cir̓ aniū dn̄i. dccxl. t̓remotus mgͣnꝰ factꝰ ē qͦ vrbes aliqͣ ſūt ſb̓uerſe. alie a mōtanis ad ſb̓iecta cāpeſtria cū murꝭ ⁊ hītatoribꝫ ſuis ītegye ⁊ ſalue vltra ſex miliaria trāſierunt. Corpꝰ ſcē petronille petri apl̓ifilie tnͣſfer? In cuiꝰ ſepulcro marmoreo ipſiꝰ petri manu ſcriptū legebảAuree petronille dulciſſime filie ⁊cͣut ait ſigiſb̓tus ¶ Eo tꝑe tirij armoniā infeſtāt. in qͦꝝ pr̄ia cū olim peſtilentia fuiſſꝫ: ſuaſu xp̄ianoꝝ ī modūcrucis ſua capita totoder̄t. Et qꝛ ꝑ hͦſignū ſalus reddita eſt: hūc tondēdiretinuer̄t ritū. R¶ Pipino tādempꝰ multos triūphos defuncto: karolus magnꝰ eiꝰ filiꝰ eidē in regno ſucceſſit. Cuiꝰ tꝑe in romana ſede adriauꝰ pōtifex preſidebat Qui ad karolū

ij.