CCX.Longobardoꝝ geſta.

Quibꝰ angeli pincernaꝝ more cuꝫvaſis aureis ⁊ argēteis deābulabūtin aureis lac ⁊ ī argēteis vinū afferētes ⁊ dicētes. Cōmedite ⁊ bibite ī leticia. tria flumīa .ſ. lactis mellis et vini optimi aromatici eos habe̓ dixitmachumētꝰ in ꝑadiſo. ⁊ ꝙ pulcerrimos angelos ſunt viſuri: ⁊ ado magnos ꝙ ab vno oculo āgeli vſqꝫ adaliū ſit ſpaciū itineris vniꝰ dici. Nōcredētibꝰꝫ ꝟo do nec machumēto eritut aſſerūt infernalis pena ſine fineQuibuſcūqꝫ aūt peccatis qͥbꝫ obligatus fuerit ſi tꝑe mortis deo ⁊ machumēto crediderit: ī die iudicij machumēto int̓ueniente ut aſſerūt ſaluus erit. Hūc ꝑ̄ſcūdo ꝓphetā ſaraceiri tenebris inuoluti ſpm̄ ꝓphētie ſuper om̄s habuiſſe affirmāt ⁊ decemangelos ſibi fauētes ⁊ eū cuſtodiētes habuiſſe p̄dicant. Addūt qͦꝫ ꝙanteꝙͣ deꝰ celū ⁊ terrā creaſſet. nomēmachumēti in ꝯſpectu dei aſtabat̉Et niſi machumētꝰ futurus fuiſſetnec celū nec t̓ra nec padiſus fuiſſet.Aentiunt̉ qͦꝫ de eo ꝙ luna ad eū acceſſit. quaꝫ ille in ſinu recipiēs in p̄tes duas diuiſit et iterū ꝯiunxit. Venenuꝫ inſuꝑ ī carne ſibi agnina oblatū fuiſſe dicūt. agnꝰ aūt ei locutꝰ ēdi. Caue ne me ſumas. qꝛ in me habeo venenū ⁊ tamē poſt plue̓s ānosveneno ſibi tributo interijt E ¶ Sꝫiam nūc ad longobardorum hyſtoriam proſequendam ſtilus ſe vertatLongobardi igit̉ romano imperioplurimū moleſti erāt. licet fideꝫ xp̄ivecepiſſent. Pꝰ hoc aūt Dipinꝰ princeps maior vegie domꝰ francoruꝫ defunctꝰ eſt. Cui ſucceſſit Rarolus filius eius qui Eutides appellabaturQui multas victorias faciens: reliquit duos filios eiuſdem aule regieprincipes. ſcilicꝫ Raroluꝫ magnū ⁊Dipiū. Sed Rarolus magnꝰ relicta ſeculi pōpa caſſinenẜ monachuseſt effectꝰ. Dipinꝰ aūt aulā regiamſtrēnue gubernabat. Sed cū childericus vex eēt inutilis ⁊ remiſſus: ꝯſu

luit pipinꝰ zachariā papā an ille deberet eſſe rex qui ſolo noīe regio eātꝯtentus. Cui papa rn̄dit illū debereregē vocari: qͥ bene rempublicam regeret. Qua rn̄ſione franci animatichildericū in monaſterio recluſere. ⁊Dipinū regeꝫ creauerūt. circa ānosdomini. Dccxl. Veꝝ cū aſtulphꝰ rexlorigobardoꝝ eccīam romanaꝫ ſuispoſſeſſioībꝫ et dominio ſpoliaſſꝫ Stephanus papa qͥ zacharie ſucceſſeātad Dipinū regem francie cōtra longobardos auxiliū petiturus acceſſitPipinꝰ autē cōpioſū cōgregans exercituꝫ in italiā venit et Aſtulphū regem obſedit. A quo. xl. obſides accepit: ut eccleſie romane om̄ia prediaque abſtulerat redderet. ⁊ ipſā anplius nō inquietaret. Sed recedenteDip̄moAſtulphus totū quod ꝓmiſerat irritum fecit. Qui tamē pꝰ modicum dū venatum ꝑgeret ſb̓ito expirauit: ⁊ deſiderius eidem ſucceſſit.¶ Per idem tp̄s dū Theodericꝰ rexSothoꝝ iuſſu imꝑatoris italiā regevet ⁊ arriana hereſi deprauatꝰ eſſetaBoetiꝰ philoſophꝰ conſularis patritius cū ſimmacho patritō cuiꝰ generhereſim publicā illuſtrareta autoritatē romani ſenatꝰ cōtra Theodei̓cūdefenſae̓t. Idem Theodericus Poetiūpapie in exilium truſit: vbi librumde conſolatione cōpoſuit. ⁊ tandemeum extinxit. Eius vxor Elpes nomine hymnū apoſtolorū petri ⁊ pauliſic incipit. Felix per omnes feſtummundi cardines: edidiſſe fertur Epitaphium qūuoqꝫ ſuū ipſa compoſuitmetrice ita dicens. ¶Elpes dicta fuifirule regionis alūna. Quā ꝓculapatria cōiugis egit amor Porticibꝰſacris iam iiunc peregrina quieſcoIudicis eterni teſtificata thronū)Theodericus autem ſubito defunctus a quodā ſcō heremita viſus eaIohanne pͣͣ ⁊ ſimmacho qͦs ipſe occiderat nūdꝰ ⁊ diſcalciatꝰ in ollaꝫ demergi. ſicut ayt Gregorius in dialogo. Circa annum domini. Dcxinij.