CCXXi.Chronica inſerta.
CCXXi.
legabos miſit poſtulans ab eo auxiliū ꝯtra Deſideriū rege lōgobardoꝝqͥ more pr̄is ſui aſtulphi eccīam plurimū infeſtabat Cui Rarolꝰ obediēsmagno ꝯgregato exercitu ꝑ montēceniſiū italiaꝫ intrauit. ⁊ papiā ciuitatē regiam potenter obſedit ⁊ ibi defideriū capiens cū vxorē filijs ⁊ principibꝫ ad gallias in exiliuꝫ miſit. ⁊oīa iura eccīe quē lōgobardi abſtulerant ſibi reſtituit ¶ Erāt tūc in exercitu Raroli amicus ⁊ ameliꝰ ſtrēnuiſſimi milites xp̄i qͦꝝ miri actuslegūtur qui apud mortariā vbi longobardos karolus ſuꝑauit: cecider̄t⁊ hic terminatū eſt regnū lōgobardoꝝ. Nā ⁊ deinceps illu rege habebant quē ceſares ſibi dabat Proficiſcēte karolo romā: pp̄ finodū. cliij.epōrum cōgregauit. In qͣ ſinodo ppvim eligēdi pontifioe romanū ⁊ ordinādi apoſtolicā ſedē Rarolo deditArchiepōs quoqꝫ ⁊ epōs ꝑ ſingl̓asꝓuincias ante cōſecratōem ab ipſoinueſtiturā acciꝑe diffiniuit. Filij qͦꝫeius romē in reges inūgūtur .ſ. pipinus ſuꝑ italiaꝫ Ludo&icus ſuꝑ aqͥtamā. Alchuinꝰ magr̄ karoli tuncflorebat Dipinꝰ karoli filius de ꝯiuratōne ꝯtra patre cōitictis in monachū tōſurat̉ ¶ Circa ānos dn̄i. Occlxxxij. tēꝑe Hyrene Imperatricis ⁊filij ſui noīe cōſtantini: homo quidāin longis muris Tracie fodiens fic̄in quadā cronica legit̉ īuenit archālapideam. quā cū expurgaſſet ⁊ veleuaſſet virū iacentē ibi repperit ⁊ literas taliter cōtinentes Chriſtus naſcetur ex maria virgine ⁊ credo in euꝫſub cōſtantino ⁊ hyrena imꝑatoribus. O ſol iterū me videbis ¶ Defūctō adriano Leo in romanā ſebem ſb̓limatus eſt vir ꝑ om̄īa reueredus.Cuius ſb̓limationi ꝓpinqui adrianiegreferentes cum letamas maioresageret: ꝯtra eū ppl̓o cōcitato ei oculos eruerūt; ⁊ lingua preciderūt. Sꝫdeus miraculoſe lingua ſibi ⁊ viſuꝫveſtituit. Qui dū ad Rarolū confu
giſſet: Ipſe eū in ſede ſua collocauit⁊ reos puniuit. Romani ergo ſuadēte papa annio domini. Occlxxxiiijrelicto imperio conſtātinopolitanovno om̄iū cōſenſu imꝑatorias laudes karolo acclamat. eumqꝫ per manum leonis imꝑatorem coronant.⁊ ceſare auguſtū appellant ¶ Poſtconſtantinū em̄ magnū imperialisſedes apd̓ conſtātinopolim habebatur: pro eo ꝙ predictus conſtātinꝰromana ſedeꝫ vicarijs beati petri reliquit ⁊ apud predictā vrbē ſedem ſibi ordīauit. Verūtn̄ propt̓ dignitatē imꝑatores roman nūcupati ſūtvſqꝫ ad illud tempus qūuo romanūimperiū ad reges frācoꝝ trāſlatū ēPoſtea v̓o illi grecoꝝ ſiue ꝯſtātinopolitani? iſti v̓o romanoꝝ īꝑatoresvocati ſūt. Hoc ꝟo de tāto imꝑatoe̓fuit mirabile ꝙ nullā filiaꝝ ſuaruꝫꝙͣdiu vixit voluit ꝯuigio cōpulareDicebat em̄ ſe eaꝝ ꝯtubernio carerenō poſſe Et ut Alchuinꝰ eiꝰ mgr̄ de eoſcribit licꝫ al̓s felix eſſet: in hͦ adu̓ſefortune malignitatē exꝑtꝰ eſt: ſatisdeclarās qͥd ſuꝑ hͦ dice̓ vellet. Qd̓ tn̄ita īꝑator diſſiml̓auit ac ſi de eo nulla ſuſpicio hr̄et̉: ꝙͣuis de hͦ multusſermo fieret. Vn̄ ⁊ qͦcūqꝫ ibat ſꝑ easſecū ducebat L ¶ Hꝰ karoli tꝑe officiū ābroſianū maxīe dimiſſū eſt ⁊gregorianū ſolēnit̓ maxīe diuulgatū: imꝑiali aucte pl̓imū ad hͦ adiuuāte. Amb. nāqꝫ ut teſtat̉ Aug. inli. ꝯfeſſionū cū a iuſtina īpatrice arriana ꝑfidia dep̄uata ꝑſecutōꝫ patevet̉: ⁊ intrͣ eccīam cū plebe catholicainfidijs vrge̓t̉: p̄nos ⁊ pſalmos īſtituit ẜm moreꝫ oriētaliū decātari neppl̓s ī errorꝭ tedio ꝯtabeſce̓t. ⁊ poſtmiodū ꝑ oēs fuit eccīas deriuatū Verū Greg. poſtmodū ſuꝑueniēs pluamutauit addidit ⁊ detrucauit Sactiem̄ pr̄es non ſtatī oīa ad decorē officij ꝑtinēria videre potuer̄t ſꝫ diuerſidiu̓ſa ordinauerūt Nā miſſe inceẜtio tres varietates hūit. Inchoabaem̄ miſſa olim a lectōe: ſicut adhͦ in