Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CCXV ij.Barlaam heremita.

eſt. Iuſſit igit̉ cōſiliū diſſolui quafide hijs ſequēti die denuio tractaturꝰDixitqꝫ Ioſaphat pr̄i Aut magiſtꝝineū ꝑmitte mecū hac nocte manerevt ſimul de rn̄ſionibꝫ fiendis cͣſtinocōferamꝰ tu tuos tecū aſſumas. et eis cōfea̓s. aut tuis mecū ꝑ̄miſſisaccipe meū. Alioqͥn non iuſticiā ſedviolentiā exercebis. Quapropt̓ Nachor ſibi ꝯceſſit ſpem adhuc hn̄s ſeduce̓t. ergo filiꝰ regis nachor domū rediſſet: Dixit ei ioſaphatNe putes me ignorare qͥs ſis. Scioem̄ te barla a ſed nachor aſtrologū Incipiēs qͦꝫ ioſaphat viā ſalutis p̄dicauit ad fidē ꝯuertensmane ad heremū miſit vbi qͦꝫ baptiſma ſuſcipiēs vitā duxit he̓miticā Aagus aūt qͥdā noīe theodas: hecque gerebantur audiens: ad regeꝫcōcitus venit filiū ſuū ad legespaternas redire face̓t ꝓmiſit Cui rexSi hec feceris ſtatuā eneā tibi erigā ipſi ſicut dijs ſacrificiuꝫ offerā. Etille. A filio tuo cūctos remoue. muli eres ornatas decorās introducicipe vt ſꝑ eo ſint miniſtrēt ei.uerſent̉ morentur eo. Ego aūtvnū de ſpiritibꝫ meis ad diriga inflāmabit ad libidinē ihil em̄tuuenes ſic pōt ſeducere ſicut faciesmulierū. Rex aūt quidā filiū vixhabuiſſet dixer̄t ꝑitiſſimi mediciſi infra decē ānos ſolem vel luna viderit lumine oculoꝝ pͥuabit̉. Rexin petra ſpelūca exciſa filiū ibi vſqꝫad ānos. x. mane̓ fecit. Quibꝫ finiteiuſſit rex vt ante omniū veꝝ gr̓aadducerent̉. vt omū noīa noticiāpoſſet hr̄e Adductꝭ ergo an̄ auro argēto: lapidibꝫ p̄cioſis veſtibusſplendidis: equis regalibꝫ omniuꝫveꝝ generibꝫ de vniuſcuiuſqꝫ noīointerrogae̓t miniſtri ōniū ſibi noīaindicabant. aūt nomē mulierūanxie diſce̓ q̄reret: ſpatariꝰ regꝭ dixitdemones eas homines ſeducūt.Rege autē interrogante filiū: quidde oībꝫ videā̓t plus amaret. Quid

inquit pr̄ aliud niſi demones illoſqͥſeducūt hoīes. In nullo em̄ ſicut inhijs ſic exarſit aīa meā puteste filiū ſuꝑare niſi hoc. Rex ergoōnibꝫ miniſtris eiectis: puellas decoras ei ſociauit ſꝑ ad libidinēꝓuocabat nec hēbat aliū ad quē peſpiceret aut loqueret̉. velveſcere? Malignꝰ vero ſpūſ a magomiſſus in iuuenē irruita magnū intus caminū ignis accēdit Ralignꝰergo ſpūs intꝰ flāmabat Puelle aūtexteriꝰ dirū excitabāt ardorē Qui ſe fortiter vexari ſentiēs turbabảadeo ſe totū recōmēdauit: d̓inā cōſolationē vecepit oīs tēptatio abſceſſitDeinde qn̄dā pulcherrimā puellamcuiuſdā vegꝭ filiā: ſed tn̄ pr̄e orbatāad miſit. Cui vir dei p̄dicae̓t illa rn̄dit Si me ab ydoloꝝ cultua̓ ſaluare deſideras cōiuge̓ in nuptiaꝝ cōopula. xp̄iani ꝯiugia abhorret: ſꝫ laudāt. qꝛ pr̄iarche eoꝝ ꝓphete petrꝰ eoꝝ apl̓s cōiuges habuerunt. Ad quā ille Inaniter mulieriſtā mihi ꝓſeq̄ris. Permittit̉ quidēxp̄i anis vxores ducere ſed hijsꝓmiſerunt xpō virginitatē ſeruareEt illa. Sit ita vt vis. Sed ſi animaꝫmeā ſaluare deſideras vnā minimāpetitione mihi ꝑfice. Concūbe mecūtm̄ hac nocte ꝓmitto tibi ſūmodiluculo efficiar xp̄iana. ſi vt dicis⁊ gaudiū eſt angel̓ ſuꝑ vno peccatore penitentiā agēte. auctoriuerſionis nōnē magͣ merces debẻ?Semel tm̄ mihi acqͥeſce ſic meipſaſaluab̓. Illa turrim aīe illiꝰ fortitꝯcutere cepit Qd̓ demō vides ſocijsſuis ait. videtꝭ quō puella illa ꝯcuſſit quē nos potunmiꝰ ꝯmoue̓ Veīte in fortit̉ irruamꝰ ex ꝯgruūtp̄s hēmꝰ. Cernes ſcūs iuuenis ſe fortit̓ captiuatū: qꝛ cōcupīa incitabat ſalus vniꝰ puelle dyabolofuggerēte ipſū cōmouebat: lac̓misinfuſus orōi ſe dedit In orōe obdormiēs vidit ſe duci a qͥbuſdā viris inqd̓dā pͣtū decorꝭ floribꝫ exornatū vbi