CCXvi.Barlaā heremita.

magͣ me poſuiſti ⁊ meā caniciē in honoraſti et lumē oculoꝝ meoꝝ abſtūliſti Quae̓ fili hͦ feciſti et deoꝝ ineoꝝcultū veliqͥſti?. Cui ille Tenebrās pr̄fugi. ad lumē cucurri ⁊ errorē deſerui⁊veritatē agnoui. Noli āt fruſtrͣ laborae̓ qm̄ nūꝙͣ ab ipō xpō me poſſesreuocae̓. Sicut eī tibi īpoſſibile ē altitudinē celi manu tāgere: ā maxiᵐficcae̓ pelāgꝰ: ſic et iſtd̓ eē cognoſceTūc vex ait. Et qͥs hoꝝ mͥ auctor eſtmalorū n̓ ego: qͥ magnifica tibi feciq̄ nūꝙͣ aliqͥs patrū fecit filio ſuo. qͣꝓpter pͣuitas tue volūtatꝭ ⁊ ꝯtētio effrenata adu̓ſus caput meū te īſanive fecit Merito aſtrologi in natītatetua dixer̄t te arrogātē. ⁊ ꝑētibꝫ īobediētē futuꝝ. Nūc ꝟo fi mͥ nō acqͥ eueris a meā diſcēdes filiatōe et ꝓ pr̄e īimicus effectus: illa tibi facia q̄ nechoſtibꝫ adhͦ feci. Cui Ioſaphat. Currex t̓ſtarl: qꝛ bonoꝝ ꝑticeps ſū effectꝰ? Quis vn̄ꝙͣ pr̄ in ſui filij ꝓſpitatetriſtis apꝑuit̉ Nō gͦ iā pr̄em vocabote. ſꝫ ſi in adu̓ſarꝭ ſic̄ a ſerpēte fugiāa te. Rex gͦ ab eo cū ira diſcēdēs arachi aīco ſuo notā fecit filij duriciā. qͥſibi ꝯſuluᵗ ut n̄ aſperl̓ v̓bis cū eo vtere? qꝛ blādis ⁊ lenibꝫ puer meliꝰ trahe̓t̉. Seq̄nti gͦ die rex ad filiū venit.⁊ circūplectēs oſculabả eū. d. Fili dilectiſſie hōra caniciē pr̄is tui Vererefili pr̄eꝫ tuū an̄ neſcis qͣle bonū ē pr̄iobedie̓ ⁊ eū letificae̓. ſic̄ ecōu̓ſo malūeſt ip̄ꝫ ex acerbae̓?. Quotqͦt eī fecer̄tmale ꝑier̄t Cui Ioſaphat Tp̄s amādi⁊ tp̄s odiendi. tp̄s pacꝭ ⁊ tp̄s belli. nullo em̄ mō au̓tētibꝫ ſe a dō nosobedie̓ debemꝰ ſiue ſit mr̄ ſiue pr̄ Vidēs gͦ pr̄ eꝰ ꝯſtātiā ait. Ex qͦ tuā vidōptinaciā nec in obedie̓ vis: ſaltē veni⁊ ābo piter veītati credamꝰ. Barlaāeī qͥ te ſeduxit a mevinctꝰ tenet̉ Nr̄ig̓ ⁊ vr̄i cū barla a ꝯueniāt: ⁊ p̄coneꝫmittā vt oēs galilei ſine tīore veniātEt diſputatōe incepta: ſi veſter barlaā obtinuerit: vobis credemꝰ. Si ātnr̄i: nobis ꝯſentietꝭ. qd̓ cū regis filioplacuiſſꝫ: ⁊ illi cū ſimulato barlaa-

ordīaſſēt quō pͥus debebat ſil̓ae̓ ſefidē xp̄ianoꝝ defende̓ ⁊ poſtea ꝑmittere ſe ſuꝑari oēs inſil̓ ꝯuener̄t. Cōuerſus gͦ Ioſaphat ad Nachor dixᵗNoſti o barlaā qͣlit̓ me docuiſti. Sigͦ fidē quā me docuiſti defenderꝭ: ī doctrina tua vſqꝫ ad fine vite ꝑmanebo Si aūt ſuꝑatꝰ fueris: ſtatī in te cōtumeliaꝫ vindicabo. ⁊ eor tuuꝫ ⁊ lingiiā extrahēs canibꝫ dabo ne alij ſil̓rpſumāt filios regū in errorē mittereHijs auditꝭnachor triſtis ⁊ pauidꝰvehem̄ter effectꝰ ē vidēs ſeip̄ꝫ in foueam quā fec̄ decidiſſe Aīadu̓tēs g̓ cōgnouit meliꝰ eē filio regis adherereut ꝑiculū mortꝭeuāde̓ poſſꝫ Rex āt ſibi palā dixeāt ut fidē ſuaꝫ ſn̄ timoredefende̓t. vnꝰ gͦ rhetoꝝ ſurgēs dixit.Tu ne es barlaā: qͥ filiū regꝭ ſeduxiſti?. Et ille Ego ſū barlaā qͥ filiū vegꝭnō in errorē miſi: ſꝫ ab erroe̓ librāuiEt rhetorTū eximija mirabiles virideos nrōs adorauer̄t quō tu aduerſus eos audes īfurgere Et ille rn̄dēsait. Caldei Greci ⁊ egiptij errātes creaturas deos eē dixert. Nā caldei elemēta deos eē arbitrati ſūt. cū ip̄a creata ſūt ad vtilitatē hoīꝫ. ut eoꝝ dn̄atōni ſb̓i aceāt: ⁊ multꝭ paſſioībꝫ corrūpāt̉. Greci qͦꝫ nephados hoīes deos putabāt. ſic̄ Saturnū: quē aiūtfilios ſuos cōediſſe ⁊ virilia ſibi abſcidiſſe ⁊ ī mare ꝓieciſſe. ⁊ venerē in̄natā fuiſſe Afilio ſuo ioue alligatūī tartaꝝ ꝓiectū eē Iupit̓ qͦꝫ vex alioꝝdeoꝝ eē deſcribit̉ que tn̄ in aīalia ſepe trāſmutatū dicūt. ut adulteia cōmitte̓t Venerē qͦꝫ dea ⁊ adulterā dicūt Nā aliqn̄ huit viꝝ mechū Martē. aliqn̄ Adonidē. Egiptij āt aīaliacoluer̄t .ſ. ouē. vitulū. porcū. ⁊ hmōiXp̄iani āt filiū altiſſimi colūt. qͥ decelo deſcēdit ⁊ carnē aſſūpſit. Cepitgͦ Nachor fidē xp̄ianoꝝ euidēt̓ defendere ⁊ rōibꝫ cōire. ita ꝙ rhetores muti effecti nihil oīo rn̄dere ſciuer̄t. IIoſaphat gͦ vehemēter exultabat eo ꝙdn̄s ꝑ īimicū veītatis veritatē defendiſſet Rex at nimio furore vepletus