Pelagius papa.CCXvij.

folia arboꝝ dulcē ſonū reddebāt: aura qͣdā gͣta agitata: ⁊ odore mirificūemānabat. vbi frcūs viſu ſpecioſiſẜmi ⁊ guſtū defideā̓bileſ Vbi ſedes poſite erāt auro a gemis fabricate Lectilucidi cuꝫ p̄cioſiſſimis ormētꝭ. aq̄limpidiſſiē p̄terfluētes. Dehic in cuitatē ip̄m introduxer̄t cuiꝰ muri exauro obrizo erāt qͥ claritate mia̓bilirefulgebāt Vbi etherij qͥdā exercitꝰcāticū cantātes qd̓ aurꝭ morl̓ nūꝙͣaudiuit. dc̄mqꝫ ē ei IIſte ē btōꝝ locꝰdū āt viri vellēt eū redūce̓? rogabatut ſe ibi mane̓ ꝑmitterēt. Qui dixerūt. Cū magno labore adhuc venieshūc: ſi tn̄ tibi vim inferre poterꝭ. deīde ad loca teterrima ip̄m duxer̄t oīfeditate plena. dictūqꝫ ē ei. Iſte ē locus iniuſtoꝝ Cū āt euigilaſſꝫ: pulcritudo illiꝰ puelle ⁊ ceteraꝝ ſtercore fotidior ei videbả Veꝝ cū maligni ſpiritꝰ ad theodā rediſſēt: ⁊ ipē eos exꝓbaret dixerūt. Priuſꝙͣ ſigno crucꝭſigͣreʳ: irruētes ip̄m fortit̓ ꝯturbauimꝰ. Vt at ſeip̄m ſigno crucis ſigͣuitnos ꝑſecutꝰ ē cū ira. ¶ Tūc Theodascū rege ad eū intrauit ſperās ꝙ ei ꝑſuade poſſꝫ. Sed p̄dcus magꝰ captꝰeſt ab eo quē cape volūᵗ. ⁊ ab eo ꝯū̓ſus baptiſma ſuſcepᵗ ⁊ laudabilē vitā duxit Rex gͦ deſpans dimiſit ei deꝯſilio amicoꝝ dimidiū regni ſui. Ille āt licet deſertū toͣ mēte deſiderae̓ttn̄ ꝓpt̓ fidei dilatatōꝫ ad tp̄s ip̄ꝫ regnū ſuſcepit: ⁊ in ſuis cītatibꝫ tēpla ⁊cruces erexit: ⁊ oēs ad xp̄m ꝯuertit.Pr̄ tādē filij rōibꝫ ⁊ p̄dicatōibꝫ aſſēſū p̄bens: fidē xp̄i recepit. ⁊ bap̄mūſuſcipiens ⁊ totū regnū filio dimittēs ipē pͥm̄e oꝑibꝫ vacabat. ⁊ pꝰ hoclaudabilē vitā finiuit. ¶ Ioſaphatāt barachiā regē p̄nūcias pl̓ies fuge̓ voluit ſꝫ ſꝑ a ppl̓o captꝰ vix tādeꝫfugere valuit. Cū gͥ ꝑ deſertū ꝑgerꝫcuidā pauꝑi regalem hītū dedit ⁊ ipſe ī pauprima veſte remāſit. Diabolus aūt multas parabat ei inſidiasAliqn̄ em̄ gladio euaginatō ⁊ eū irruebat et ꝑcute̓ minabaʳ niſi ei reſti

tiſſet. Aliqn̄ in forma feraꝝ ſibi apparebat frendes ⁊ diꝝ mugitū emittēs Ille āt dicebat. Dn̄s mihi adiutor nō tīebo qͥd faciat mͥ hō ¶ Duobꝰgͦ ānis in he̓mo Ioſaphat vagabūdꝰ maſit nec barlaā inuenie̓ potuitTandē ſpelūcā inuenit; ⁊ an̄ hoſtiūſtans dicebat. Bn̄dic pr̄ bn̄dic. Cꝰvocē barlaā audiēs foras exibat. etoſculātes ſe: feruētiſſimis ſeſe alterutꝝ āplexibꝫ ꝯſtrīgebāt nec ſatiaripoterāt. Retulit at Ioſaphat barlaam oīa q̄ acciderāt. Et ille īmenſasgrās egit dō Māſit āt Ioſaphat ibianis multꝭm abſtinētia mirabili etv̓tute. Tandē ꝯpletꝭdiebꝫ Barlaā inpace qͥeuit circa ānū dn̄i. ccclxxx. Ioſaphat g̓ āno. xxv. regnū deſerens.xxxv. ānis he̓miticū laborē ſubijt Etſic multꝭ clarꝰ v̓tutibꝫ in pace qͥ euit⁊ cū corꝑe barlaā poſitꝰ fuit Qd̓ audiēs rex Barachiaſ illuc cū magnoexercitu venit ⁊ corꝑa reuerent̓ aſſumiēs in cītatē ſuā trāſtulit: ad qͦꝝ tumulū miracula multa fiūt.¶ De ſancto Pelagio pͣpElagiꝰ pͣpͣ. multe ſcītatis fuitac in pōtificatū laudabil̓r ſegerēs:tādē plenꝰ bonis oꝑibꝰ ī pace qͣeuit. Nō fuit āt iſte Pelagiꝰ p̄deceſſor ſci greg. ſꝫ aliꝰ an̄ ip̄mHuic eī pelagio ſucceſſit ioh̓es t̓ciꝰ.Ioh̓i bn̄dē̄s Bn̄d cō pelagiꝰ Pelag̓gregoriꝰ. Tꝑe gͦ pͥmi pelagij lōgobardi in italiā venerūt Et qꝛ multihmōi hiſtoriā igͦrae̓ ꝓbā̉ IIō h̓ eā īſerēdā decreui? ꝓut ī hÿſ. lōgob̓. quāpaulꝰ lōgobardoꝝ hiſtoriogͣphꝰ cōpilauit. ⁊ ī diu̓ẜ librꝭ ⁊ cronidexplanata hr̄ A Gēs qͥdā ea̓t germāicapl̓imū ppl̓oſa. q̄ de litōi̓bꝫ occeam ꝑte ſeptētrionali egreſſa cū de ſcādī aria īſula ꝑ belloꝝ inulta c̓tamīa diu̓ſarūqꝫ t̓raꝝ c̓cuitꝰ: tādē pānoniā deueīſſꝫ vltra n̄ audēs ꝓcede̓: ſibi ī ea ꝑpetue hītatōis ſedē inſtituit. Hij pͥºhunuli: poſtea lōgobardi appellatiſūt Dū āt adhͦ refideret in germaīaAgilmūdꝰ rex Congobardoꝝ ſeptē