CCXVi.Barlaam heremita.

CCXVi.

fides ſpes caritas: elemoſina ⁊ cetera bona oꝑa quē nos cuꝫ de corporeeximꝰ pn̄t p̄cedere: ⁊ ꝓ nob̓ apd̓ deūinteruemive ⁊ ab minnicꝭ̓. i. demonibꝫnos liberae̓ ¶ Hoc inſuꝑ addidᵗ. d.In quadā magna ciuitate cōſuetudo fuit ꝙ hominē extraueū ⁊ ignotūōni āno in pͥncipē eligebāt. Cui ōniptāte accepta? quicqͥd volebat face̓licitū erat: ⁊ ſine oī ꝯſtitutōne terrāregebat Illo igỉ in ōnibꝫ delicijs ꝑmanēte ⁊ ſꝑ ſic eſſe eſtimāte repeteciues in eū infurgebat. ⁊ ꝑ totā ciuitatē nudū trahēteſ in remotā inſulāremittebāt vbi nec cibū nͨ veſtē inueniēs fame ⁊ frigore vrgeba? Tādēqͥda alius ſb̓limatꝰ in regno cū illoꝝciuiū cōſuetudinē didiciſſꝫ: infinitostheſauros ad inſulā illā premiſit vtpꝰ ānū ī exiliū relegatꝰ: ceterꝭ famedeficiētibꝫ ille imimēſis delicijs abudabat. Ciuitas hec mūdus eſt iſte. ciues tenebrarū pͥncipes. qͥ nos falſadelectatōne mūdi alliciūt nobiſqꝫ n̄ſperantibꝫ mors ſuꝑuenit ⁊ in locūdenebraꝝ demergim̉. Diuitiaꝝ v̓o adeternū locū p̄miſſio fit manibꝫ egenoꝝ ¶ Igit̉cū barlaam ꝑfecte regisfiliū docuiſſꝫ ⁊ ipē eū iam velicto pr̄eſequi vellet: dixit ad eū barlaā. Si hͦfeceris cuidā iuueni ſil̓is eris qui cūqnͣdā nobileꝫ nollet deſpōſare vxorēipſe rēnuens aufugit. ⁊ in quendālo cū deueniens v̓ginē cuiuſdā ſenispauꝑis filiā laborantē ⁊ ore deū laudantē vidit. Ad quā ille. Quid eſtqd̓ agis mulier? Cuꝫ em̄ ita pauperſis grās tn̄ agis do̓ ac ſi magna vecepiſſes ab eo. Ad quē illa. Sicut puamedicina ſepe a magno lāguore liberat: ſic gratiarūactio in puis donismagnoꝝ efficit̉ auctrix donorū Hectn̄ q̄ extrinſecus ſūt: nrā non ſūt. ſedea que in nobis ſūt noſtra ſūt deomagnā accepi: qꝛ me ad imaginemſuā fecit. intellectū mͥ dedit. ad ſuamgloriā me vouit. ⁊ ianuam regni ſuimͥ apeit. ꝓ tātis īgỉdonis ipſū laudave ꝯuenit Vidēs iuuenis eiꝰ prudētiā

eā a pr̄e hꝰ petijt in vxorē Cui ille. Filiam meā acciꝑe n̄ vales: qꝛ diuitūqnobiliū filiꝰ es. ego autē pauꝑ ſumSꝫ cū ille inſtae̓t: ait ſenex Nō poſſūeam tibi dare vt in domū patris tuiducas eā cū vnica mihi fit. Et illeApud vos manebo. ⁊ vob̓ me in omnibꝫ cōformabo Deponens gͦ p̄cioſūornam̄tū: habitū ſenis induit. ⁊ ſecū manens ipſā in vxorem ſuſcepit.Poſtꝙͣ vero ſenex diutiꝰ eū ꝓbauitin talamū eū duxit a immerſū pōdꝰdiuitiaꝝ ꝙͣtū vniꝙͣ viderat ſibi on̄dit⁊ oīa ſibi dedit Dixit ei ioſaphat Cōueniēter me tāgit iſta narratio. ⁊ ate hͦ dcm̄ eē de me eſtimo. Sed dic mͥpr̄ qͦt ānoꝝ es ⁊ vbi cōuerſarꝭ qꝛ a tenū ꝙ volo ſeꝑari Et ille. Amnorū ſūxlv. in deſertꝭ terre ſēnaar deges Cuiioſaphat Amplius pr̄ mͥ appes. lxxͣ.annoꝝ. Et ille. Si a natītate oēs annos ineos q̄ris diſce̓: bn̄ eos eſtimaſti. ſꝫ nullo mō in mēſuā vite ꝯputāʳqͦtqͦt in vanitate mūdi expenſi ſuntTūc em̄ in interiorē hoīe mortuꝰ erā⁊ ānos mortꝭ nūꝙͣ vite noīabo. Cūigit̉ ioſaphat eū in deſertū ſeqͥ velletdixit barlaā Si hͦ fecerꝭ ⁊ tuo ꝯſortiocarebo. ⁊ p̄ſecutōis frībꝫ meiſ auctorexiſtam. Sed cū tp̄s oportunū viderꝭad me venies. Barlaā igỉ̉ regꝭ filiūbaptiſās ⁊ in fide optīe inſtruēs: eūoſculatꝰ eſt ⁊ ad locū ſuū reu̓ſusPoſtꝙͣ aūt vex filiū ſuū factū xp̄ianū audiuit: in dolorē nimio poſitꝰ ēQuē qͥdā amicꝰ ſuus noīe arachiscōſolās ayt Noſco rex quēdā ſenemhe̓mitā noīe nachor qͥ denrā ſecta ēqͥ ꝑ oīa barlaā ſil̓is ē Hic gͦ barlaāſe ſimulās prīo xp̄ianoꝝ fidē defēdetdeīde ſe ſuꝑari ꝑmittet ⁊ oīa q̄ docuerat reuocabᵗ. Et ſic filiꝰ regꝭ ad nosvedibit. Aſſūpto gͦ pͥnceps magnoexercitu ad q̄rendū barlaā iuit ⁊ himitā illū capiēs ſe barlaā cepiſſedixit. ꝙ filiꝰ regꝭaudiēſ captū .ſ. ingr̄niſuū fleuit amae̓. ſꝫ poſtmodū ꝑ dei reuelationē hūc n̄ eē cogͦuit Ingreſſꝰgͦ pr̄ ad filiū ayt. Fili mi in triſticia