CCXiiij.vBarlaā heremita.

iracundiā poterāt ꝓuocari. Quadāvice dixit vnus alteri. Faciamus etnos litē ſicut homines de mundo litēfaciunt Et ille. Neſcio qͣliter fiat lisEt ille Pono in medio lat̓culū ⁊ dicomeū eſt. tu āt dic. Nō: ſꝫ meuꝫ ē ⁊ in̄fiet litis mitiū Poſita eſt gͦ teſta inmedio. dixit vnꝰ Aeū eſt Et alt̓ dixinō tuū ſꝫ meū eſt. Sꝫ ille rn̄t. Etiā tuum eſt tolle gͦ ⁊ vade. Et diſceſſerūtnec int̓ ſe ꝯtēdere potuer̄t. Erat aūtabbas agathon ſapiēs ad ītelligedū. īpiger ad laborādū. parcꝰ in ciboet veſtimēto. Dixit aūt. Scd̓m volūtatē meā nūꝙͣ dormiui retinēs ī corde adu̓ſus queꝙͣ doloreꝫ: nec dimiſidormire aliū hn̄tē adu̓ſū me aliqͥd.Moriturꝰ qͦꝫ agathon tribꝫdiebꝫ māſit īmobil̓ aꝑtos benēs oculos. qͥ cūpulſaret̉ a ſrībꝫ rn̄t. In ꝯſpectu d̓iniiudicij aſſiſto. Dicūt ei. Et tu timesEt ille in cuſtodiēdis mādatꝭ dei virtute qͣ potui laboraui. Sed hō ſū ⁊ neſcio vtꝝ placuerūt oꝑa mea dn̄o. Dicūt ei. Et nō ꝯfidis de oꝑibꝫ tuis. qꝛẜm deū ſūt. Et ille. Nō p̄ſumo donecvenero an̄ illū Aliter em̄ ſūt iudiciadei. al̓r hoīm Cū aūt adhuc eū int̓rogaye vellēt ait. on̄dite caritatē ⁊ nolite mecū loqͥ. qꝛ occupatus ſū Quodicto ſtatī ſpm̄ cū gaudio emiſit Videbāt em̄ eū ſalutando colligere ſpiritū. quēadmodū ſi qͥs ſalutet amicos ſuos dilectos. hec in vitaſpatꝝ.¶ De ſancto ParlaamArlaam cuius hiſtoriā iohānes damiaſ. diligenti ſtudioPapilauit: oꝑate ī eo d̓ina grāſcm̄ ioſaphat rege ad fidē ꝯu̓tit Etenim cū vniuerſa india xp̄ianis ⁊ moͣchis plena eēt: ſurrexit qͥdā p̄potēsrex noīe auermyr qͥ xp̄ianos ⁊ precipue moͣchos pl̓imū ꝑſeq̄bat̉. Accidit aūt ut quidā regl̓amicꝰ ⁊ ī palatio ſuo primꝰ: d̓ina ꝯmonitꝰ grā regiā aulā relinqͥret ⁊ moͣſticū habitūnitroiret Qd̓ rex audiēs ⁊ p̄ ira inſaniens eū per queqꝫ deẜta reqͥri fec̄ et

vix inuētū ad ſe adduci mādauit Vidēſqꝫ eum vili tunica cooꝑtū a famemaceratū qͥ ſplēdidiſſimis veſtibꝰ ꝙnabat̉ et multꝭ diuitijs afflue̓ cōſueuerat Dixit ei. O ſtulte ac mentꝭpdite: cur honorē in ꝯtumeliā ꝯmutaſtiet te ludū pueroꝝ feciſti? Cui ille. Sihꝰ rōem a me audire deſideras: ūmicos a te ꝓcul abijcies. Rege aūt quieēnt hmōi mimici querēte ait. Iraet cōcupiſcētia. hec em̄ impediūt neveritas videat̉. Aſſideant aūt ad audientiā dicendoꝝ prudētia ⁊ eqͥtas.Cui rex. Fiat ut loq̄ris. Et ille Infipiētes ea q̄ ſūt deſpiciūt qͣſi nō ſint.q̄ v̓o nō ſūt qͣſi ſint apprehēde̓ moliūtur. Qui āt nō guſtauerit eoꝝ q̄ ſūtdulcedinē: nō poterit eoꝝ que nō ſūtaddiſcere veritatē. Multa aūt illo demiſterio incarnatōnis ⁊ fidei ꝓſeq̄nter ait rex. Niſi tibi in pr̓cipio ꝓmiſiſſē ꝙ de medio ꝯſilij irā remoueremriūc vtiqꝫ igni tuas carnes traderēſurge gͦa fuge de ocul̓ meis: ne vltrate videā ⁊ male te ꝑdā. Vir āt dei triſtis abſceſſit eo ꝙ martiriū ꝑ̄peſſusnō eēt. interea cū rex liberos nō hr̄etpuer ei pulcherrimꝰ naſcitur ⁊ ioſaphat appellat̉. Cōgregante aūt rege infinitā multitudine ut dijs ꝓ ortu pueri imimolarēt. lv. aſtrologoscōuocauit: a qͥbꝫ qͥd futuꝝ eſſet de filio ſuo: diligēter queſiuit. Cunctisautē reſpondētibꝫ eū magnū in potētia ⁊ diuitijs futuꝝ: vnꝰ ſapientiorex ipſis dixit. Puer iſte qui natꝰ eſttibi o rex nō in tuo erit regno: ſed inalio incomꝑabil̓r meliori. Nam illiꝰ quē ꝑſeq̄ris xp̄iane religionis uteſtimo futurus ē cultor. hec āt n̄ a ſeſꝫ inſpirāte deo dixit. Audiēs hoc rexpl̓imū expaueſcēs in cītate ſeorſumpalaciū ſpēoſiſſimū ꝯſtrui fecita ibipueꝝ ad hītandū poſuit: ibi ſecū iuuenes pulch̓rimos collocauit: p̄cipiens ill̓ ut nec mortē nec ſenectutenec infirmitatē vl̓ pauꝑtatē vl̓ aliquod qd̓ poſſet ſibi afferre triſticiaꝫnominarēt ei. ſed om̄ia iocundā ila