Agathon abbas.CCCiij.

eius ſibi dice̓t Senuiſti abba Accedamus paꝝ iuxͣ mūdū Ille ayt. Vbi n̄eſt mulier ibi eamꝰ Dixit ei diſcipl̓sEt vbi ē locꝰ n̄ hn̄s mulierē n̓ forteſolitudo. Cui ille. ī ſolitudinē me tolle ¶ Aliꝰ edl̓ frat̓ cū matre ſuā vetulātrās fluuiū portare debe̓t: ille manꝰſuas ꝯtinuo pallio eiꝰ inuoluit. CuiIlla dicebat Vt qͥd ſic oꝑuiſti manꝰtuas o filiꝰ. Cui ille rn̄t. Corpꝰ mulieris velut ignis exiſtit. ⁊ ex eo ꝙ tecōtingebā aliaꝝ mͥ feīarū mēoriā inaīa veniebat G ¶ Arſemꝰ āt ꝑ totūtp̄s vite ſue ſedes ad opus manuūſuaꝝ pānū hēbat ī ſinū ꝓpt̓ lac̓masq̄ crebro de ocul̓ eius currebāt totānoctē inſōnē ducebat. Māne aūt cūꝓpt̓ nature laſſitudinē dormitatōniniſiſte̓ vellet: dicebat ſōno Veni ẜuemale Et ſurripiebat paꝝ ſōni ſedēdo⁊ ſtatī ſurgebat d. Sufficit moͣcho fidormierit vna hora. ſi tn̄ ē pugͣtorCū pr̄ ſcī Arſenij nobiliſſimus ſenator vitā finiēs ⁊ teſtamentū faciensmagnā he̓ditatē Arſenio dimiſiſſꝫAgr̄ianus p̄dictū teſtamētū ad eūdetulit Qd̓ ille accipiēs ſcinde̓ voluitAAgr̄ianꝰ aūt eiꝰ pedibꝫ ꝓuolutꝰ: rogauit ne hͦ face̓t. qꝛ caput eiꝰ p̄ſcinderet̉. Cui arſemꝰ. Prius mortuꝰ ſūꝙͣ ille. ipē gͦ cū modo mortuꝰ ſit quōme fecit heredēᶜ. Et remiſit teſtam̄tūnihil reciꝑe volēs ¶ Quadā vice fcāē vox ad eū d. Veni ⁊ on̄dā tibi oꝑahoīm. ⁊ eduxᵗ eū in qͣndā locū: oſtenditqꝫ ethiopē incidentē ligna ⁊ facientē ſarcina grādē quā portae̓ n̄ poterat Deinde ligna iteꝝ incidebat ⁊ad ſarcinā addebat Et hoc faciebatdiutiꝰ On̄ditqꝫ hoīeꝫ rurſū haurientē aquā de lacū ⁊ effundētē aquā inciſternā p̄tuſā q̄ aquā refūdebat inlacū ⁊ ipſā ciſternā quā īplebat Eton̄dit ei tēplū ⁊ duos viros in equisportātes lignū tnͣ ſuerſū Volētes ātintroire ī tēplū n̄ poterāt eo ꝙ ligᵐin tnͣſuerſo portaret ⁊ expoſuit ei dHij ſūt qͥ portāt qͣſi iugū iuſticie cūſuꝑbia ⁊ n̄ hūilian̉ ꝓpt̓ qd̓ vemanēt

forꝭ a regna Ꝙ ligno incidit hō ē inpctīs. ⁊ ꝓ eo vt agat pm̄aꝫ n̄ ſb̓trahit de pctīs ſꝫ addit iniqͥtates iniqͥtatibꝫ Qui aūt aquā haurit hō ē boͣoꝑa faciēs: ſꝫ qꝛ cū eis ſūt mixͣ malaꝑdidit oꝑa ſuā ¶ Veſpe̓ ſabbati veniēte die dnico r̄linq̄bat oꝑa ſua pꝰſolē ⁊ extēdebat manꝰ ſuas ad celūdonec mane in die dn̄ico ſol aſcendētfaciē eius illuſtrabat ⁊ ſic veſidebatHec in vitāſpatrū¶ De ſancto Agathone abbateGathon abbas ꝑ trienniumlapidē in os ſuū mittebat donec taciturnitatē diſce̓t. Aliꝰqͦꝫ frat̓ cū intraſſꝫ cōgregationē dixitint̓ ſe. Tu ⁊ afinꝰ vnū eſto. Sicut gͦaſinꝰ vapulata nō loqͥt̉ Iniuriā patitur ⁊ n̄ rn̄det. ſic ⁊ tu Aliꝰ āt frat̓a mēſa expulſus nihil rn̄t Poſtmodū int̓rogatꝰ ayt. Poſui ī corde meoꝙ eqͣlis ſim cani qͥ cū ſectatur forasegredit̉. Int̓rogatꝰ agathō q̄ v̓tusplꝰ hr̄et laborꝭ rn̄t Puto nō eē talelaborē qͣlē orae̓ deū. Nā inimici ſꝑ laborāt eiꝰ orōnē interrūꝑe Nā in ceteris laboribꝫ hō aliquā requiē poſſidꝫOrator āt opꝰ hꝫ magni c̓taminis¶ Int̓rogatꝰ agathō a qͦdā frēquōcū frībꝫ hītare deret? ait. Sic̄ in pͥmadie ⁊ nō aſſumas fiduciā. nō eſt em̄prior paſſio ꝙͣ fiducia Genitrix ē em̄oīꝫ paſſionū Dixit iteꝝ. Fracūdꝰ ſimortuos ſuſcitae̓t nō place̓t alicuivel deo ꝓpt̓ iracūdiā ſua. Frat̓ qͥdamiracūdꝰ intra ſe ayt: ſi ſolꝰ habitarēad irā nō ita cito mouerer. quadā vior dū vrceolū aqua impleret ⁊ ꝟ ſuseſt. Impleuit ſcdō̓ ⁊ v̓ſus eſt. Tercioimpleuit ⁊ v̓ſus eſt. Qui furore cōmotus vaſculū fregit. In ſe aūt veu̓ſus cognouit qꝛ ab eodē demone iracundie ſit illuſus. Et dixit. Ecce ſolꝰſū ⁊ tn̄ ira me vicit. Reuertar ego inꝯgregationē. qꝛ vbiqꝫ labor ⁊ vbiqꝫpatiētia: ⁊ adiutorio dei opus eſtEcontra erāt duo fratres qui multꝭannis inuicē cōuerſantes nunꝙͣ ad

D. iij.