CCXiij.Arſenius abbas.

qͥdā peccaſſꝫ: miſer̄t ad abbatē moiſen qui accepta ſporta plena avenavenit ad eos. Quē cū fratres qͥdnaꝫhoc eſſet interrogarent: dixit. Peccata mea ſunt poſt me currentia ⁊ nonvideo ea ⁊ veni hodie aliena iudicaōpctā Illi at hoc audiētes: ſri pepercerūt ¶ Sil̓e legit̉ de abbate pͥori. Nācū frēs de quodā frē culpabili loquovent̉ ille tacebat. Cū autē accepiſſetſacculū plenū avena retro ⁊ de eadeꝫarena modicū an̄ ſe ferrꝫ: int̓rogatꝰqͥd hͦ eſſꝫ dixit ulta arena ſūt pctāmeā q̄ poſt me ferēs ip̄a nō cōfideronec ꝓ eis rogo odica ꝟo arena fūtpcta frīs an̄ me poſita q̄ ſꝑ cōſidero ⁊ip̄m iudico cū tn̄ pctā mea an̄ me ſꝑportare deberē ⁊ de ipſis cogitare ⁊ ꝓip̄ẜ deū rogare ¶ Dū abbas moyſesfactꝰ fuiſſet clericꝰ: et ep̄s ei īpoſuiſſꝫſuphūerale: dixit ei ep̄s. Abbas factus cādidatꝰ es. ⁊ ille Aforis dn̄epurpua̓ vtinā intus Volens ep̄s eūꝓbae̓: dixit clericꝭſuis. ut qn̄ ad altare accede̓t: ip̄m cū iniuria expellerētdeinde eū ſeq̄ntes qͥd loqͥret̉ audiretꝓijciētes gͦ eū foras dixerūt. Exi foras ethyops. Qui egredīes dicebātOn̄ tibi fecerūt cinerate ⁊ cacabateqꝛ cū hō nō ſis qͣre te in medio hoīmdare p̄ſūpſiſti. Hec in vitaſpatrū.¶ De ſancto ArſenioRſemiꝰ cuꝫ adhuc in palatiocōſiſteret: ⁊ ut ad ſalutē dirigeret̉ oraret: audiuit. Arſeni fuge homīes ⁊ ſaluaberꝭ. Accedēsigỉ ad monachalē vitā ⁊ ibidē orāsaudiuit. Arſeni fuge: tace: quieſce.¶ Legit̉ em̄ ibidē de hac qͥete appetēda ꝙ cū tres frēs moͣchi ſci fuiſſentvnꝰ elegit diſcordātes ad pacē redūcere. Scd̓s infirmos viſitare Terciꝰ īſolitudine qͥeſce̓. Primꝰ gͦ laboransꝓpt̓ lites hoīm nō poterat oībꝰ place̓⁊ tedio victꝰ venit ad ſcd̓ꝫ que inuenit aīo deficientē ⁊ mandatū ꝑficerenō valentē. Et ꝯcordātes ad terciūqͥ erat in ſolitudīe venerūt. Cui cum

tribulatōs ſuas narraſſēt: ille miſſa aqͣ in cipho dixit. Attēdite ī aquāEt ea̓t ꝯmota ⁊ turbulēta Et rurſusdixit. Attēdite mō quō qͥeta ⁊ limpida facta eſt. Qui cū intēderēta vultus ſuos viderēt ait. Sic qͥ in mediohoīm ꝯſiſtit: ꝑ turba non videt pctāſua. Cū aūt qͥeuerit tūc pctā ſua videre valebit ¶ Quidā etiā cum inueniſſet quendā in heremo: velut beſtiā herbā manducantē ⁊ nudū: curvebat pꝰ ip̄m fugientem. d. Expectame qꝛ ꝓpter deū ſequor te. Et ille Etego ꝓpter deū fugio te. Cū aūt veſtē ꝓieciſſet expectauit eū di. Qm̄ materiā mundi ꝓieciſti a te expectaui teCui ille. dic mͥ quō ſaluus efficiar. qͥrn̄s ait. Fuge hoīes ⁊ tace ¶ Matrona quedā nobil̓ ⁊ ſenex venit ut abbatē arſeniū ex deuotōe videret. Quirogatꝰ a theophilo archiepō ut ſevideri ꝑmitteret: nullatenus acqͥeuit.Tandē illa ad cellā eius ꝓperās: ip̄ꝫforis ante oſtium celle inuenit. ⁊ ſeAd eius pedes ꝓſtrauit. Ille at cū īdignatione nimia leuauit eam diSi vis videre faciē meā vide. illa autēpre ꝯfuſione ⁊ verecūdia faciē eiꝰ nōcōſiderauit. Cui ſenex. Qūo cuꝫ mulier ſis tantā nauigationē facere p̄ſumpſiſti?. Ecōr em̄ romā redibis etꝙ abbatē arſeniū videris alijs mulieribꝫ enarrabis ⁊ ille fil̓r venientut videant me. Et illa. Si deo dāte romā vediero: nullam huc venire ꝑmittam. Sed ſaltē obſecro ut ores ꝓ me⁊ mei memor ſis. Cui ille. Oro deumut deleat memoriā tuā de corde meoEt illa audiens nimiū furbata in cītatē venit. ⁊ p̄ triſticia febricitare cepit. Qd̓ archiep̄s audiēs ad ea ꝯſolandā acceſſit. Illa aūt ꝯtriſtata dicebat. Ecōr ego contriſtata moriorCui archiep̄s. Neſcis qꝛ mulier es⁊ imimicus ꝑ mulieres ſcōs impugnat? Et ꝓpterra ſenex hoc dixit. Naꝓ aīa tua ſꝑ orāt et ſic ꝯſolatōe recepta cū gaudio ad ꝓpͥa remeauit Deqͦdā alio patre legỉ. ꝙ cū diſcipulꝰ