Cecilia cū alijs.CCij.

diligas: ita qͦꝫ diligat te fic̄ et me: eton̄det tibi grāꝫ ſua Tūc valeianꝰ nutu dei correptus: ait. Si vis ut credātibi ip̄m agelū mͥ on̄dē: ⁊ ſi vere ꝓbauero ꝙ āgelꝰ ſit: faciā qd̓ hortarꝭ. Siāt viꝝ aliū diligl̓: te ⁊ illū gladio feriā Cui cecilia. Si in deū veꝝ crediderꝭ⁊ te baptiſari ꝑmiſerꝭ: ip̄m vide̓ valebis. Vade gͦ in t̓ciū miliariū ab vrbevia q̄ apīa nuncupat̉: ⁊ pauꝑibꝰqͦs illic īuenies dices Cecilia me miſit ad vos ut on̄datꝭ mihi ſcm̄ vrbanū: qm̄ ad ip̄ꝫ hēo ſecreta mādata q̄pferā Hūc dū tu videris īdica ei oīav̓ba mea ⁊ poſtꝙͣ ab eo purificatusfueris ⁊ redierl̓: āgelū ip̄ꝫ videb̓ TūcValerianꝰ ꝑrexit: ⁊ ẜm figͣ q̄ acceperat ſcm̄ vrbanū ep̄m intra ſepulcramr̄m latitātē inuēit. Cūqꝫ ei oīa v̓bacecilie dixiſſꝫ: ille manꝰ ad celū expādēs cū lac̓mīs ait. Dn̄e ih̓n xpē ſeminator caſti cōcilij ſuſcipe ſeminū fructꝰ qͦs in cecilia ſeminaſti. Dn̄e ih̓uxpē paſtor bone. Cecilia famula tuaqͣſi apis tibi argum̄toſa deẜuit. Nāſpōſū quē quaſi leonē ferocē accepꝰad te qͣſi agnū manſuetiſſiᵐ deſtinauit. Et ecce ſb̓ito apꝑuit ſenex qͥdaꝫniueis veſtibꝫ indutꝰ tenēs libꝝ aureis lr̄is ſcriptū. Quem vidēs valerianus pre nimotīore qͣſi mortuꝰ cecidit ⁊ a ſene leuatus ſic legit Vnusdeus: vna fides: vnū baptiſma Vnꝰdeus ⁊ pater oīm qui ſuꝑ om̄es et ꝑoīa ⁊ in oībꝫ nobis. Cūqꝫ hoc legiſſdixit ei ſenior. Cvedis ita eſſe. an adhūc dubitas? Tunc ille exclamauitdicēs. Nō eſt aliud qd̓ verius credipoſſit ſub celo. Statīqꝫ illo diſparente Valerianꝰ a ſcō Vrbano bap̄maſuſcepit ⁊ vediēs ceciliā cū angelo loqͣntē in cubicl̓o īuenit. Angelus ātcoronas duas ex roſis ⁊ lilijs in manū hēebat. ⁊ vnā cecilie ⁊ alterā valeriāo tradidit dicēs Iſtas coronasīmaculato corde ⁊ mūdo corꝑe cuſtodite qꝛ de padiſo dei eas ad vos attuli. nec vn̄ꝙͣ marceſcēt: nec odorem amittēt: nec ab alijs niſi qͥbꝫ caſtitas

placuerit videri poter̄t. Tu āt valeriāne qꝛ vtili ꝯſilio credidiſti: pete qd̓cūqꝫ volueris. Cui valerianꝰ. Nihilmihi in hac vitā extitit dulciꝰ ꝙͣ vnicus frīs mei affcūs. peto igit̉ ut ⁊ ipēmecū v̓itatē agͦſcat. Cui angelꝰ Placet dn̄o petito tua ⁊ ambo cū palmamr̄ij ad eu venietis. Pꝰ hͦ ingreſſusTiburciꝰ frat̓ valeriani cū nimiumroſaꝝ ſenſiſſet odorē: dixit. MAiror hͦtꝑe roſeꝰ h̓ odora lilioꝝ vn̄ h̓ reſpiātNā ſi ipſas roſas vl̓ lilias in maībꝫmeis tenere: nec ſic poterat adoramēta tāta mͥ ſuauitatꝭ īfūdere Cōfiteorvobis mē ſic eſſe vefectū ut putē metotū ſb̓ito īmutatū. Cui valeianꝰ Cōronas hēmꝰ qͣs tui ocl̓i videre nō p̄ualēt floreo ⁊ roſeo colore ⁊ niueo cādore vernātes. Et ſic̄ me int̓pellāteodorē ſenſiſti: ſic ⁊ ſi crediderꝭ viderevalebis Cui Tiburtiꝰ. In ſōnis hecaudio: an in v̓itate iſta tu loq̄rꝰ valeriane? Cui valer̄. In ſōnis vſqꝫ mōfuimꝰ ſꝫ nūc in v̓itate manemꝰ. Adquē Tibur. Vn̄ hͦ noſti Et vale. Angelꝰ dn̄i me docuit quē tu vide̓ poteris ſi purificatꝰ fuerꝭ ⁊ oībzidolis abrenūciauerꝭ Huic miraculo de cōvonis roſaꝝ atteſtat̉ amb̓. in p̄fa. ſicdi. Scā cecilia ſic celeſti eſt dono repleta ut mr̄ij palmā aſfūerꝫ ip̄ꝫ mūdū eſt cū thalamis execrata. Teſtiseſt valeriam ꝯiugꝭ⁊ tiburtij ꝓuocata confeſſio qͦs dn̄e angelica manuodoriferis floribꝫ coronaſti Virgo viros duxit ad gl̓aꝫ: mūdꝰ agͦuit ꝙͣtūvaleat deuotio caſtitatꝭ. Hec amb̓Tūc cecilia euidēt̓ on̄dit ei oīa idolaeſſe inſēſibilia ⁊ muta ita ut tiburtiꝰrn̄derꝫ ⁊ dice̓t. Qui ita nō credit pecꝰeſt Tūc cecilia oſculās pectꝰ eiꝰ dixitHodie te fateor meū eſſe cognatuꝫSicut em̄ amor dei fratrem tuū michi coniugē fecit: ita te mihi cognatum ꝯtēptꝰ faciet idoloꝝ Vade ergocū fratre tuo ut purificatōꝫ recipias⁊ angelicos vultꝰ videre valeas. Dixitqꝫ tiburtiꝰ friObſecro te frater utmihi dicas ad quē me ducturus es