CCin.Cecilia cū ſocijs.

Cui valerianꝰ Ad vrbanū ep̄ꝫ. Cuitiburcius De illo vrbano dicis qͥ totiens dānatꝰ eſt ⁊ adhͦ cōmorāt̉ inlatebrꝭ. h̓ ſi inuētus fuerit cremabỉ⁊ nos in illiꝰ flāmis ꝑiter inuoluemur Et dū q̄rimꝰ d̓iitatē latentemin celiſ: incurremꝰ furorē exurentē interrꝭ. Cui cecilia. Si hͦ ſola eſſet vitaiuſte hac p̄dere timeremꝰ. Eſt autēalia melior q̄ nūꝙͣ amittỉ quā dei filius nob̓ enarrauit Oīa em̄ q̄ factaſūt filiꝰ ex pr̄e genitꝰ ꝯdidit Vniu̓ſaaūt qͥ ꝯdita ſūt ex pr̄e ꝓcedens ſpūsanimauit. Hic igỉ filiꝰ dei in mūdūveniēs verb̓ ⁊ miracul̓ aliā vitā eſſenob̓ mōſtrauit. Cui tiburciꝰ. Certevnū deū eſſe aſſerꝭ ⁊ quō nūc tres eēdeſtarꝭ?. Rn̄dit cecilia. Sicut in vnahoīs ſapīa ſūt tria .ſ. īgeniū. meoria⁊ intellcūs Sic in vna d̓initatꝭ eſſentia tres ꝑſone eē pn̄t Tūc cepit ei deaduētu filij dei ⁊ paſſione p̄dicare: ⁊multas ꝯgruitates ip̄ius paſſionison̄dere. Nā idō inqͥt filiꝰ dei eſt tētusvt genꝰ humanū dimittả pctō detētū. Benedictꝰ maledicỉ̉ vt hō maleledictꝰ bn̄dictōnē ꝯſequả Illudi ſepatỉ vt hō ab illuſione demonū liberetur. Spinea coronā accepit in caput vt a nobis ſmnam auferat capitalem Fel ſuſcepit amaꝝ vt ſanarethominis dulcē guſtū Expoliatur vtpaventū nrōꝝ oꝑiat nuditatē In ligno ſuſpēdit̉ vt ligni p̄uaricationētollat. Tūc tiburciꝰ fratri ſuo dixit.Miſere̓ mei ⁊ pdūc me ad hoīem deivt purificationē accipiā. Ductꝰ gͦ ⁊purificatus angl̓os dei ſepevidebat⁊ oīa q̄ poſtulabat ꝓtinꝰ obtinebat¶ Valerianꝰ ⁊ tiburciꝰ elemo ſinisīſtabāt ⁊ corpoa̓ ſcōꝝ qͦs almachiꝰoccidebat ſepultue̓ tradebāt. Quosalmachiꝰ ad ſevocās cur ꝓ ſuiſ ſceleribꝰ dānatos ſepelirēt inqͥſiuit. Cuitiburcius Vtina ſerui illoꝝ eſſemꝰ:qͦs dānatos appellas: qͥ ꝯtēpſer̄t qd̓vidẻ eē ⁊ nō e. ⁊ inuener̄t qd̓ vidat̉eſſe ⁊ eſt. Cui p̄fectus. Quidnā eſtillud?. Et tiburciꝰ. Qd̓ videt̉ eē ⁊ nō

eſt: eſt om̄e qd̓ in hͦ mūdo eſt. qd̓ hominē ad nō eē ꝑducit Qd̓ v̓o vidẻ eē⁊ eſt. eſt vita iuſtoꝝ ⁊ pena maloꝝCui p̄fectus. Nō puto ꝙ mente tualoqͣrꝭ. Tūc iubet aſtae̓ valerianū dQm nō ē ſani capitꝭ frat̓ tuus: tu gͦſaltē ſapiēter poterl̓ dare rn̄ſū. Conſtat vos pl̓imū errare: qͥ gaudia reſpūeritꝭ. ⁊ oīa mimica gauddijs affectatis Tūc valerianꝰ ſe vidiſſe avtglaciali tꝑe ocioſos iocātes ⁊ oꝑarios ag̓colas deridētes: ſꝫ eſtiuo tꝑedū adueniſſēt ieſſes ⁊ gl̓ioſi fructꝰlaboꝝ: gaudētibꝫ illis qͥ putabāt̉ vani: flere ceperūt qͥ videbant̉ vrbaniSic ⁊ nos nūc ſuſtinemꝰ ignominiā⁊ labore: in futuro aūt gl̓iam vecipiemus ⁊ eternā mercedē Vos aūt nūctnͣſitoriū habetꝭ gaudiū. in futuro āteternū inueniētꝭ interitū Cui p̄fectꝰNos gͦ inuictiſſimi pͥncipes eternūhēbimꝰ lūctū: ⁊ vos ꝑſone viliſſimeppetuū poſſidebitꝭ gaudiū? Cui valeriānus. Homūtiones eſtis nō principes tꝑe vr̄o nati citiꝰ morituri ⁊ dōvonē plꝰ oībꝫ reddituri. Dixit aūt p̄fectꝰ Qd̓ v̓boꝝ c̓cuitu īmoram̉? Offerte dijſ libamina ⁊ illeſi abſcediteScī rn̄der̄t Nos ꝟo do qͦtidie ſac̓ficiūexhibemꝰ Quibꝫ p̄fectꝰ Qd̓ ē nomēeiꝰ Cui valerianꝰ Nomē eiꝰ inuenirenō poterꝭ etiā ſi penis volauerꝭ. Cuip̄fectꝰ. Ergo iupit̓ nomē dei nō eſtˢCui valerianꝰ. Nomē ē homicide ⁊ſtupratorꝭ. Ad quē almachiꝰ Ergototꝰ mūdꝰ errat. ⁊ tu cū frē tuo verudeū noſtiꝰ Valerianꝰ rn̄t Nos ſoli n̄ſumꝰ: ſed innu̓abilis multitudo hācſanctitatē recepit. Tradunt̉ igit̉ ſein cuſtodi ā maximi. Quibꝫ ille ayſO iuuentutis flos purpureꝰ O germanus fraternitatꝭ affectꝰ: quomodo ad mortē qͣſi ad epulas feſtinatꝭCui valerianꝰ ayt. Ꝙ ſi crediturū ſeꝓmitteret gl̓am aīaꝝ eoꝝ pꝰ mortevideret Et maximus. fulminibꝫ igneis conſumar ſi non ſolū illū deumconfitear quē adoratis ſi contingatquod dicitis. Tūc dixerunt Impera