CCij.Cecilia cū ſocijs.

filiū. Tūc omnis ppl̓s cū lapidibusad eiꝰ iantiā cōgregatus eſt di. Diupietate ſcī martimi luxuriā tuā diſſimulauimꝰ: ſꝫ iam neqͣꝙͣ manꝰ pollutas oſculai̓ valemꝰ Illo aūt viril̓r hͨnegāte: adducite ayt ad mē infatēQuo allato cū. xxx. eſſet dieꝝ: dixitad eū brictiꝰ Adiuro tr ꝑ filiū dei vtnūc dicas corā oībꝰ ſi ego te genuerimꝰ Et ille. Nō tū inqͥt es pr̄ meꝰPopulo aut vrgēte vt qͥs eſſꝫ pr̄ reqͥveret. ille ayt Nō eſt hͦ meū Feci qd̓ad me ꝑtinuit Populꝰ āt hͦ totū magicis artibus attribuebat. d. Neqͣꝙͣnobis falſo paſtoris noīe dn̄aberisTūc ille ꝓ ſui purgatōe prunas ardentes vſqꝫ ad tūba ſcī martim cunctis vidētibꝫ deportauit. Proiectiſqꝫprumis veſtis eiuſ illeſa apꝑuit ⁊ aitSicut veſtimentū a prunis māſit illeſū. ſic corpꝰ meū a cōtactu mulierꝭeſt mūdū. Populo aūt adhͦ n̄ credēte ſcm̄ brictiū cōtumelijs ⁊ iniurijsafficiūt: ⁊ a ſua digͥtate eiciūt vt verbū qd̓ ſcūs martinꝰ dixea̓t miplevẻTūc brictius flēs papā adijt: ⁊ ſeptē ānis ibidē ꝑmanes quicqͥd in ſanctū martinū deliq̄rat: penitēdo deleuit. Populꝰ aūt Iuſtinianū p̄fecit.⁊ romā ꝯtra brictiū miſit: vt ep̄atūꝯtra brictiū defenſae̓t Qūo cū tenderet in cītate v̓cellenſi vitā finiuit EtArmeniū loco eius ppl̓s oīs prefecitSeptimo igỉ āno brictiꝰ cū auctoritate pape vediens. vj. ab vrbe miliario hoſpitiū accepit. ⁊ Armemꝰ eadēnocte ſpm̄ exalauit. Qd̓ brictius ꝑreuelationē cognoſcens: ayt ſuis vtſurgerēt ⁊ ſecū ad tumulandū Thuron̄. ep̄m ꝓperaret. Cū igỉ brictiusciuitatē ꝑ vnā portā ingyederet̉: illeꝑ aliā mortuꝰ efferebat̉ Qūo ſepulto brictius ſedē ſuā accepit. ⁊ ſepteꝫpoſtmodū ānis p̄ſidens: et vitā laudabilem ducens. xliij. āno epiſcopatus ſui in pace qui euit.Prologꝰ de noīe Cecilie v̓gl̓Ecilia quaſi celi lilia: vel cecis via. vel a celo ⁊ lya Vel ceC

cilia quaſi cecitate carens Vel dicit̉a celo ⁊ leos qd̓ eſt ppl̓s Fuit em̄ qeleſte liliū ꝑ v̓ginitatꝭ pudorē. Cecisvia ꝑ exēpli informationē. Celū ꝑiuge ꝯtemplationē. Lya ꝑ aſſiduoperationē. Cecitate cares ꝑ fapientie ſplendorem. Fuit ⁊ celū ppl̓i qꝛ inipſā tāꝙͣ in celū ſpūale: ppl̓s ad imitandū intue? ſolem ⁊ lunā ⁊ ſtellas⁊ ſapīe ꝑ ſpicacitatē: fidei magͣnimitatē ⁊ ꝟtutū varietatē Vel dicit̉ liliūqꝛ habuit candorē mūdicie. viroīeꝫꝯſciētie. odorē bone famē Vel d̓r celūqꝛ ſicut dicit Iſid̓. Celū ph̓i volubile⁊ rotundū ⁊ ardēs eſſe dixerūt. Sic⁊ipſa fuit volubilis ꝑ opea̓tionē ſolicitā. rotunda ꝑ ꝑſeuerantia. ardēs ꝑcaritatē ſuccenſam HyſtoriaEcilia ꝟgo p̄clariſſima ex nobiti romanorū gene̓ exorta: ⁊ arHſiAcunabul̓ m fide xp̄i nutrita. abſcōditū ſꝑ euangeliū xp̄i gerebat inpectōe̓ ⁊ n̄ diebꝫ neqꝫ noctibꝫ a colloquijs d̓nis ⁊ orōe ceſſabat ſuamqꝫv̓gnnitatē ꝯſeruari a dn̄o exorabatCū aūt cuidā tuuem noīe Valeianodeſpōſata fuiſſet: ⁊ dies nuptiaꝝ inſcituta eſſet: illa ſubtus ad carnemcilicio ea̓t induta. ⁊ deſuꝑ deauratisveſtibꝫ tegebat̉: ⁊ cantantibꝫ organris illa in corde ſuo ſoli dn̄o cui adheſit cantabat: di. Fiat cor meū dn̄o⁊ corpꝰ meū mimaculatū vt nō ꝯfundar. Et biduanis ac triduanis ieiunijs orās ꝯmendabat ſe dn̄o que timebat. Venit aūt nox in qua ſuſcepit vna cū ſpōſo ſuo cubiculi ſecretafilentia: ⁊ ita eū alloqͥtur. O dulciſnnie atqꝫ amātiſſime iuueniſ: ē miſtoriū qd̓ tibi ꝯfitear: ſi mō tu iuratusaſſerās tota te illd̓ obſeruātia cuſtodire? Iurauit Valerianꝰ ſe illd̓ nulla ncc̄itate detegere. nulla ꝓdere ratione. Tūc illa ayt. Angelū dei habeoamatorē qͥ minio zelo cuſtodit corpus mneū: h̓ vel ſi leuiter ſēſerit ꝙ tume polluto amoe̓ attīgaſ ſtatī feriette ⁊ amitteſ florē tue gͣtiſſiē iuuēturSi aūt cōgͦuerit ꝙ me fincero amore