Grictius ep̄s.CCi.

nullus excitare p̄ſumeret. ⁊ ſubdiaconus niſi ipō innuēte epiſtolā nonauderet lege̓:trāſactis duaꝝ vel trium horarū ſpacijs excitauerūt eū dicentes. Iam hora p̄terijt et ppl̓s valde laſſus expectat Iubeat dn̄s nr̄ utclericus epl̓am legat. Ad quos illeNolite turbari. Frat̓ em̄ meꝰ martinus ad dn̄ꝫ migrauit. et ego ei obſeqͥum p̄bui: ſed vltimā orōem vobisexcitātibꝫ exple̓ nō valui. Tūc illi diem̄ ⁊ horā notātes: inuenerūt ſcūmmartinū tūc migͣſſe ad celū Cappāeius ut ait mgr̄ Ioh̓es beleth regesfrācie in p̄lijs portae̓ ꝯſueuer̄t Vn̄ ipſiꝰ cappe cuſtodes capellam dicebāʳ¶ R Dꝰ mortē aūt eiꝰ āno. liiij. Cūbtūs ꝑ̄petuꝰ eius eccīam magnificeampliaſſet: ⁊ ī ea corpus eius trāſferre vellet: ſemel ⁊ bis ⁊ tercō i eiumis ⁊ vigilijs inſiſtētes ſepulcꝝ eiusnullatenꝰ mouere potuerūt. Cunqꝫvellent dimittere: quidā ſenex pulcerrimꝰ ei apꝑuit di. Vſque qͦ tardatis Nō videtis ſanctū martinū ꝑatūiuuare vos ſi manꝰ apponitis? Tuncille cū eis manꝰ ſuppoſuit. ⁊ cū ſunma velocitate ſepulcrū leuauerunt⁊ in loco vbi nūc colitur poſuerunt.Senex āt ille poſt hͦ nu̓ſꝙͣ cōparuit.Hec trāſlatio in mēſe iulij celebrat̉¶ Fert̉ qͦꝫ qꝛ tūc duo ſocij erāt: quorū vnꝰ erat cecus ⁊ alter ꝯtractꝰ. Cecus āt ꝯtractū ferebat: ⁊ ꝯtractꝰ cecō viā mōſtrabat. Sicqꝫ taliter mendicātes multaꝫ pecunia acqͥrebantAudiētes v̓o ꝙ ad corpꝰ ſācti Martin multi ſanabātur infirmi. Cū intrāſlatōe eius corpus extra eccleſiaꝫꝓceſſionaliter duceret̉ time̓ ceperūtne p̄dictū corpꝰ iuxta domū in qͣ manebāt duceret̉: ⁊ ſic forſitā ip̄i curavent̉. Nolebāt em̄ ſanitatē ꝯſeqͥ: nepeperiret materia queſtus ſui Quaꝓpter de illa ſtrata fugiētes: ſe ad aliā trāſferebant ꝑ quā corpus neqͣꝙͣ duci putabant Dū ergo fugerentcorꝑi eius ex improuiſo ꝓtinꝰ obuiauerūt. Et qꝛ deꝰ multa bona p̄ſtat

inuitis: ambo cōtra eorū volūtatemꝯtinuo ſūt curati. licet de hoc pl̓imūtriſtarētur S ¶ Amb̓. aūt de beatomartino ſic aitBeatus martinꝰ ꝓ fani errorꝭ tēpla deſtruxit. vexilla pietatis erexit. mortuos ſuſcitauit. Abobſeſſis corꝑibꝫ deōiia ſeua excluſitac varijs laborātes languoribꝫ ſalutis vemiedio ſubleuauit. Qui ita ꝑfectꝰ inuētus eſt ut xp̄ꝫ texiſſꝫ in paupere: ⁊ veſte quā egenꝰ acceꝑat mūdi dn̄m induiſſet. O felix largitas qͣd̓iitas oꝑit̉. o clamidis gl̓oſa diuiſio que militē texita rege. o ineffabile donū qd̓ veſtire meruit deitatēDigne huic dn̄e ꝯfeſſiōis tue p̄miaꝯtuliſti. digne ei arrianoꝝ ſubiacuʳferitas. digne amore martirij p̄ſecutoris tormēta nō timuit. Quid eritꝓ oblatōe integri corꝑis recepturꝰqui ꝓ quātitate veſtis exigue veſtie̓deū meruit ⁊ videre? Sic ſperātibꝫ cōtulit medicinā: ut alios ſupplicatōibus alios viſu ſaluaret.¶ De ſancto Prictio epōRictius ſancti martini archidiaconꝰ eiqꝫ pl̓imū emulus.multa eidē ſancto ꝯuicia infevebat. Nā cū qͥdam pauꝑ martinūvequire̓t: dixit ei brictius. Si illū delirū querꝭ ꝓſpice eminꝰ. ille eſt em̄ qͥqͣſi amēs celū reſpicit. Cū g̓ pauꝑ amartino qd̓ petierat accepiſſet: virſcūs brictium ad ſe vocās dixit. Anego tibi delirꝰ videor bricti?. Qd̓ cuꝫille p̄verecūdia ſe dixiſſe negae̓t: aitmartinꝰ. Nōne aures mee ad os tuum erāt qn̄ hͦ eminꝰ loq̄barꝭˢ. Amēdico tibi qꝛ a deo obtinui ut in ī ep̄atu ſuccedas. ſꝫ ſcias te ī ep̄atu multaadu̓ſa paſſuꝝ. Qd̓ brictiꝰ audiēs irridebat. d. Nōne verū dixi iſtū deliꝝeē. Dꝰ mortē g̓ ſcī martini brictiꝰ inep̄m eſt electꝰ qͥ deinceps orōi vacabat. Et licet adhuc ſuꝑbꝫ: tn̄ corꝑecaſtꝰ erat Anno āt epatus ſui. xxxmulier quedaꝫ veligioſe veſtita queeiꝰ veſtim̄ta lauabat ꝯcepit ⁊ peꝑit