CCi.Martinus ep̄s.

volui. Ad hoc cū adhuc martinꝰ admirās tace̓t:rur ſuſ ait Martine cuidubitas credere cū videas? Criſtꝰ egoſū. Tunc ille a ſpūſancto doctꝰ aytDn̄s Iheſus xp̄s nō ſe pupuratū etdi ademate venitentē ventuꝝ eē p̄dixᵗEgo xp̄m niſi in eo habitu ⁊ formaqͣ paſſus eſt: niſi crucis ſtigͣta p̄ferētē veniſſe nō credā. Ad hanc vocē illediſparuit ⁊ totā cellā fetoe̓ cōpleuitP ¶ Martinꝰ g̓ obitū ſuū longe an̄p̄ſciuit quē etiā fratribꝫ veuelaūᵗ Interea cādacēſē dioceſim cauſa ſedadediſcordie viſitauit. ꝑgēſqꝫ vidit mergos in flumine piſcibꝫ infidiantes ⁊qͥſqꝫ capiētes. Forma inqͥt hͦ demonū eſt. Infidiant̉ incautꝭ. capiuntneſciētes. captos deuorāt. ſaturai̓qꝫnequeūt deuoratꝭ Imꝑat igit̉ vt relicto gurgite deẜtaſ peterēt regionesStatiqꝫ grege facto mōtes ſiluaſqꝫpetierūt ¶ In illa igỉ dyoceſi aliꝙͣdiui cōmoratus: viribꝫ corporis cepit deſtitui. ⁊ diſcipul̓ indicat ſe reſolui. Tūc omnes flētes Cur nos inqͥunt pater deſeris. aut cur nos deſolatos velinqͥs? Inuadent em̄ gregētuū lupi rapaces Et ille eoꝝ motusfletibꝫ: flēs qͦꝫ ſic orauit. Dn̄e ſi ad hͦppl̓o tuo ſū neceſſariꝰ nō vecuſo labove. Fiat voluntas tua Dubitauit em̄pene qͥd mallet qꝛ nec bos deſere̓ nͨ axo volebat diu ſeꝑai̓ ¶ Itaqꝫ cū aliꝙͣdiu moleſtia febriū tene̓t̉ ⁊ a diſcipul̓ rogaret̉ vt in lectulo ſuo vbi incilicio ⁊ cineve decūbebat: ſtramētūaliqd̓ poneretur. Nō decet inqͥt filijxp̄ianū n̓ in cilicio ⁊ cine̓ mori. egoſi aliud exēplū vobis velinquoripſepeccaui. Oculis ac manibꝫ in celū ſꝑnntētus. inuictū ab oratōne ſpm̄ nōvelaxabat. ⁊ cū ſupinꝰ ſemꝑ iaceret⁊ a p̄ſbiteris rogaret̉ vt corpuſculū mutatione laterꝭ releuae̓t Siniteme inqͥt fratres. ſini te celuꝫ potiꝰ reſpice̓ ꝙͣ terrā vt ſpūs ad dn̄ꝫ dirigaEt hoc dicēs vidit ꝯyabolū aſſiſtereQuid hic inqͥt aſtas cruēta beſtia?Nihil inquit ī me funeſtū reperies

Abrahe me ſinꝰ recipiet Et in hac voce anno dn̄i. ccclxviij. vite eius anno. lxxxj. ſpm̄ do reddidʳ Vultuſqꝫeiuſ tanꝙͣ iā glorificatꝰ reſplenduitac chorus angeloꝝ ibidē concinensa multꝭ auditꝰ fuit Ad eius tranſitū pictaui ſic ⁊ thuronici cōuenerūt. ibiqꝫ magnā altricatio orta eſtDicebant em̄ pictaui Noſter ē monachus. nos reqͥrimus cōmendatū.Quibꝫ illi. Vobis eſt ablatus. nob̓a deo donatꝰ Nocte gͦ media pictauiomnes penitꝰ ſopiūtur. ⁊ ſic a thuronicis ꝑ feneſtrā eiectū corpus perligerim nauigio ad vrbē thuronicācū magno gaudio deportatur QBeatus aūt Seuerinns colonienſisep̄s cū die dominica loca ſancta pꝰmatutinaſ more ſolito circuiret: illahora qua vir ſanctus obijt angelosin celo cantātes audiuit. Vocanſqꝫarchidiacōnū ſuū interrogat ſi aliquid audiret Et cū ſe nil audie̓ diceret: ⁊ ep̄s vt diligēt̓ auſcultaret mōne̓t. Cepit ſurſū collū extēde̓: aureserige̓: ⁊ ſuꝑ ſūmis articul̓ ſe baculoſuſtētās ſtae̓. Sꝫ cū ep̄s ꝓ eo oraſſetquaſdā in celo voces audire ſe dixitCui ep̄s. Dn̄s meꝰ martinꝰ ē qͥ migͣuit ē mūdo. ⁊ nūc āgeli in celū eū deferūt. Demones autē affuerūt qͥ eūretinere voluerūt. ſed nihil ſuū in eorepiētes: ꝯfuſi receſſerūt Archidiacōnus g̓ diē⁊ horā noͣuit a tc̄ martinūmigͣſſe cōgͦuit ¶ Seuerꝰ etiā moͣchꝰqͥ vitā eius ſcpͥſit cū poſt matutinaslenit̓ obdormiſſꝫ ficut ipē in qͣdā ſuaepl̓a teſtatſcūs martinꝰ albis indutus: vultu igneo: ſcintillātibꝫ ocul̓crine purpureor tenēs libꝝ in manidextera: quē de vita eius idē ſeuerusſcpͥſit eidē appuit Cūqꝫ pꝰ bn̄dictōnēin celū ꝯſcēdere ipſū vide̓t ⁊ cū eo aſcēdere cuꝑet: euigilauit Pꝰ hͦ aūt nucijs veniētibꝫ eadē nocte ſanctu martinū migͣſſe audiuit ¶ Eo qͦꝫ die ſanctus Ambroſiꝰ mediolanēſis ep̄us.miſſam celebrās ſuꝑ altae̓ int̓ꝓphetiam ⁊ epiſtolā obdormiuit. ⁊ cū eū