Franciſcus ꝯfeſſor.CLXXviij.
die qͣdam pauꝑculū q̄ndā obuiū habuiſſꝫ: ait ſocio ſuo. Magnā verecūdiā intulit nob̓ hꝰ inopia et pauptatē nr̄āꝫ rep̄hēdit Nā ꝓ meis diuitijsdn̄am meaꝫ pauꝑtatē elegi ⁊ ecce āpliꝰ relucꝫ ī iſto Cū qͥdā pauꝑ corāeo tnͣſie̓t ⁊ vir dei intīa fuiſſꝫ ꝯpaſſiōeꝯmotꝰ dixit ei ſociꝰ Et ſi hic pauꝑ ſitforſitā in toͣ ꝓuīcia nō ē eo ditior volūtade Cui vir dei dixit Cito exue tunicā tuā ⁊ pauꝑi t̓bue ⁊ ad eꝰ pedes ꝓſtratꝰ culpabilē te ꝓclama. Cui illoꝓtinꝰ obediuit. ¶ Quadā vice tresml̓ieres facie ⁊ hītu ꝑ oīa ſil̓es obuiam hūit: q̄ eū tal̓r ſalutauer̄t Gn̄ veniat dn̄a pauꝑtas. Et ꝯtinuo diſparuer̄t ⁊ vltra viſe n̄ ſūt ¶ Cū ad cītatē aretij deueniſſꝫ ⁊ ibi bellū īteſtinūꝯmotū fuiſſꝫ vidt vir d̓i de burgo ſuꝑt̓rā illā deōnes exultātes Vocāſqꝫ ſociū ſuū noīe ſilueſtꝝ. dixᵗ ei Vade adportā cītatꝭ ⁊ deōnibꝫ ut cītatē exeātex ꝑte oīpotētꝭ dei p̄cipe. Ꝙ feſtināter an̄ portā valēt̓ clamauit Ex ꝑted̓i ⁊ pr̄is mei frāciſci diſcedite drōnesvniu̓ſi Sicq̄ꝫoēs ciues pꝰmodicū adꝯcordiā vedierūt. ¶ Predictꝰ āt ſilueſter dū adhͦ ſac̓dos ſcl̓aris eſſꝫ viditin ſōno crucē aureaꝫ de ore frariſci ꝓdeūtē: cꝰ ſūmitas celos tāgebat: cꝰbr̄chia ꝓtēſa ī latū vtrāqꝫ ꝑtē mūdiamplexādo cīgebāt Cōpūctꝰ ſac̓dosꝓtinꝰ mūdū deſerit. ⁊ viri dei ꝑfectꝰimitator efficỉ E ¶ Exn̄te viro d̓i īorōe dyabolꝰ ter eū noīe ꝓpͥo vouit.Cui cū ſcūs rn̄diſſꝫ: adiecit. Nullꝰ ēem̄ adō in hͦ mūdo pctōr cui ſi ꝯu̓ſusfuei̓t nō indulgeat dn̄s. Sꝫ qͥcūqꝫ ſemetip̄m pm̄a dura necauerit: mīaminet̓uū nō īueniet Cōtinuo ẜuꝰ dei ꝑveuelatōꝫ cōgͦuit hoſtis fallaciā quōniteret̉ eū ad tēporē vedūce̓. Cernēsꝟo dyabolꝰ qꝛ ſic nō p̄ualuit: grauēcarnis tēptationē ei īmittit. Qd̓ virdei ſentiēs veſte depoſita cordula duriſſima ſe verbeāt. d. Eya frat̓ a ſineſic be mane̓ decet ſicqꝫ ſb̓ire flāgellūSꝫ cū tēptatio nequaꝙͣ diſcede̓t: foras exiēs in niue ſe nudū dimerſit.
Accipiēſqꝫ niuē in modū pile ſepteꝫglobos ꝯponit Quos ſibi ꝓpones cepit alloqͥ corpꝰ. Ecce inqͥt hec maiorvxor tua. Iſte qͣtuor due ſt̓ filie tue⁊ duo filij. velique due ſeruus ſunt⁊ ancilla. Feſtina gͦ oēs indue̓. qm̄frigore moriunt̉. Si aūt eaꝝ multiplex ſolicitudo te moleſtat vni dn̄oſolicitus ſerui. Ilico diabolus cōfuſus receſſit ⁊ vix dei deū gl̓ificās ī cellā redijt. F ¶ Cū apd̓ dn̄m leonemcardinalē ſcē trucꝭ̓ ab eo rogatus aliꝙͣdiu moraret̉ nocte quadā demones ad eū veniētes ip̄ꝫ gͣuiſſime verberauerūt. Vocāſqꝫ ſociū ⁊ reni ſibiaꝑiens ait. Demones ſunt caſtaldidn̄i mei qͦs deſtinat ipē ad puniēdosexceſſus. ego ꝟo offenſaꝫ non recoloquā ꝑ pm̄am ⁊ ſatiſfactōeꝫ nō lauerim ſꝫ forte iō caſtaldos ſuos ī me ꝑmiſit irruere. qꝛ maneo in curijs magnatoꝝ. qd̓ forſitā fribꝫ meis pauꝑculis bona ſuſpitionē nō gn̓at qͥ forde me eſtimāt delicijs abudare. Etſurgēs: ſūmo mane inde receſſit.Exn̄te eo aliqn̄ in orōe vidit ſuꝑ tectū domꝰ cat̓uas demoᵐ cū ſtrepitudiſcurrētes Qui cōcitus foras exiēs⁊ crudꝭ ſignū ſibi impͥmēs. dixit. Exꝑte oīpotentꝭ dei vobis dico deōnes.ut qͥcqͥd vob̓ ꝑmiſſū eſt ī meo corꝑefaciatꝭ. libent̓ oīa ſuſtīebo. qꝛ cū maiorē immicū nō habra corꝑe: vindicabitis me de adu̓ſai̓o meo dū ī ipōvice mea exercebitꝭ vltioneꝫ. Cōfuſigͦ demones euaneſcūt ¶ Frat̓ qͥdamſocius viri dei in extaſi factus: int̓ ceteras celi ſedes vidit vnam digniſſimama mirabili gloria fulgentemQui cum miraret̉ cui tam p̄clara ſedes ſeruaret̉: audiuit. Sedes iſta vnius de ruentibꝫ principibꝫ fuit. ⁊ nūcſancto franciſco parat̉ Et exiens aborō e viꝝ dei int̓rogat. d. Quid de deopinarꝭ pr̄º. Et ille. Videor mͥ maxīꝰpctōꝝ. Statīqꝫ ī corde frīs ſpūs dixitCogͦſce ꝙ v̓a fuerit viſio quā vidiſti qm̄ ad ſedē ꝑ ſuꝑbiā ꝑditā hūilitas leuabit hūilimū G ¶ Inviſiōe