CXXIX.Franciſcus cōfeſſor.

vir dei ſupra ſeraphin ꝯſpexit crucifixum: qͥ ſue crucifixionis ſigna ſic eiiip̄ſſit ut crucifixꝰ videret̉ ⁊ ipē. Cōſignāt̉ manꝰ ⁊ pedes ⁊ latꝰ crudl̓caractere. ſꝫ diligēti ſtudio ab oīm ocul̓ipſa ſtigmata abſcondebat. Quidātn̄ hͦ in vita vidert: ſꝫ in morte pl̓imiꝯſpexer̄t. ¶ Ꝙ at hͨ ſtigmata ꝑ oīavora extiterit; multꝭ miracul̓ on̄ſū ēQuoꝝ duo qͥ pꝰ eꝰ obitū ꝯtiger̄t. hicint̓ſerere ſufficiat In apulia qͥdā nomine Rogeriꝰ an imiaginē ſcī Frāciſci ſtas cepit cogitae̓. d. Eſt ne hocvoꝝ ut tali claruiſſꝫ miracl̓o: an piafuiſſꝫ illuſio ſiue ſuoꝝ fratꝝ ſil̓ata īuetio. Qd̓ cū mēte reuohueret ſb̓itōaudit ſonū qͣſi ſpiculū ꝓſiliēs de baliſta. ſenſitqꝫ ſe in ſiniſtra manu gͣuiter vulneratū. Sed cū in cirothecanihil leſionis apperet cirothecam demanū extraxit ⁊ gͣue vulnꝰ qͣſi ſagitte in manu ꝯſpexit. ex qͦ tāta vis ꝓcedebat ardorꝭ ut totꝰ ex ardore ⁊ doloq̓defice̓ viderẻ Cūqꝫ penite̓t; ⁊ bt̄ī frāciſci ſtigmata crede̓ veracit̓ teſtarẻ: ꝑduos dies dū ſcm̄ dei ꝑ ſua ſtigniata exoraſſꝫ fuit ꝯtinuo lib̓atꝰ In vegno qͦꝫ caſtellio cū qͥdā vir ſeruo deideuotꝰ ad ꝯpletoriū ꝑge̓t: ab īfidijsob mortē alteriꝰ ibi ꝑatl̓ ex errore īpetit̉: et letal̓r vulnea̓tꝰ ſemiuiuꝰ relinqͥt̉. Deinde gladiū in gutture crudelis lictor infixit. ⁊ exͣhere nō valēspeceſſit Fuit vbiqꝫ ꝯcurſus. ⁊ clamor⁊ ab oībꝫ mortuꝰ plāgỉ Cū at noctemedia cāpana frm̄ ad matutīaſ pulſaret̉: vxor clamae̓ cepit Mī dn̄e ſurge ⁊ vade ad matutīaſ. qꝛ cāpana tevocat. Statīqꝫ ille manu̓ eleuas videbat̉ alicui inuere ut gladiū exͣhe̓tEt ecce vidētibꝫ oībꝫ gladiꝰ qͣſi validiſſimi iactꝰ maū pugil̓ eminꝰ ꝓſiliuit. Statīqꝫ ille ꝑfcē ſanatꝰ ſe erexitdi. Btūs fraciſcꝰ ad meveniēs ſuaqꝫſtigmata vulneibꝫ meis appones eorū ſuauitate cūcta vulne̓a deliniuitQui cū vellꝫ diſcēde̓ ei īnuebā ut gladiu̓ exͣhe̓t: qꝛ loqͥ al̓r n̄ valerē. queꝫſtatī app̄hēdēs valide ꝓiecit. ſtatīqꝫ

ſtigͣtibꝫ ſcīs vulne̓atū guttur demices ꝑfcē ſanaʳ. H ¶ In vrbe roͣnaclara illa luiaria orbis .ſ. b. Domīcꝰ⁊ btūs Frāciſcꝰ corā dn̄o hoſtien̄. qͥpoſtea fuit ſūmꝰ pōtifex aderāt. dixitqꝫ eis ep̄s Cur nō facimꝰ de vr̄is fratribꝫ epos ⁊ p̄latos: qͥ docuniēto ⁊ exemplo ceterl̓ p̄ualēt? Fit int̓ ſcōs dern̄dēdo longa cōtenº Vicit tādē hūilitas franciſcū ne ſepponeret. ⁊ vicitdm̄icū ut pͥmꝰ rn̄dēdo hūil̓r obediretdixit gͦ btūs dn̄icꝰ. Dn̄e gͣdū bono ſiꝯgnoſcūt ſb̓limati ſūt fres mei. neqꝫꝓ poſſe meo ꝑmittā ut alid̓ aſſeqͣnt̉cacunē dignitatis. Pꝰ hͦ rn̄dēs ſcūsfrāciſcꝰ dixit. Dn̄e minores iō vocatiſūt frēs mei ut maiores fieri nō p̄ſumat ¶ Colūbina ſimplicitate plenꝰoēs creaturas ad creatoris hortat̉ amorē. p̄dicat auibꝫ audit̉ ab ipẜttāgut̉ ab ipō. nec niſi licētiate recedūt.Hirudines dū eo p̄dicāte garrirentip̄o īꝑāte ꝓtinꝰ ꝯticeſcūt Apd̓ portiunculā iuxͣ eꝰ cellā cicada ī vico reſidēs freq̄nt̓ canebat. quā vir dei extēdēs manu vouit d. Soror mea cicadavoni ad mē. Que ſtatiꝫ obediēs ſuꝑmanū eiꝰ aſcēdit Cui ille Cāta ſorormea cicadā ⁊ dn̄ꝫ deū tuū lauda Queſtatī canes nō niſi licētiata receſſit.Deꝑcit luc̓nis: lāpadibꝫ ⁊ cādel̓ nōlens ſua manū deturpare fulgoreꝫ.ſuꝑ petras veuerēt̓ ābulauit eꝰ intuitū qͥ d̓r petra ¶ Legᵗ de via v̓micl̓osne trāſeūtiū pedibꝫ ꝯculcarēt̉. ⁊ apibꝰ ne media ꝑeat glacie hiemali meſ⁊ bona vinā iubꝫ apponi ¶ Fr̄no nōmīe aīalia cūcta vobat. miro ⁊ ineffabili gaudio replebat̉ ob creatoriamorē. Coronā ſibi magna fieri ꝓhibebat. di. volo ꝙ frēs mei ſimplices ꝑtē hāt ī capite meo ¶ Cūqꝫ qͣrdā auiū multitudīeꝫ reppiſſꝫa eas velut rōis ꝑticipes ſalutaſſꝫ: dixit. fresin ei volucres multū debetis laudarecreatorē qui plumis vos induit. penas ad volandū tribuit. aerꝭpuritatē ꝯceſſit. ⁊ vr̄a ſolicitudīe vos gubernat. Aues aūt ceperūt adu̓ſus eū ex