CLXij.Adri-
dixit eis. Adiuro vos ꝑ deuꝫ vr̄m iuimihi dicatis q̄ eſt vemūeratio quāexpectatis ꝑ iſtā torm̄ta Ad hͦ ſcī dixerūt Oculꝰ nō vidit nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcender̄t q̄ preparauit deꝰ diligētibꝫ ſe. Tūc adriarꝰin mediū ꝓſilies ait. anotate me cūiſtis: qꝛ ⁊ ego xp̄ianꝰ ſum. Qd̓ cumimꝑator audiſſꝫ: nolentē ſacrificarevinctū ferro in carcerē poſuit. Natalia ꝟo vxor eiꝰ audiens virū ſuū incarceratū: ſcidit veſtimēta flēs plurimū ⁊ eiulās. Sed cū didiciſſꝫ ꝙ ꝓpterfidē xp̄i in carcere miſſus fuiſſꝫ: gaudio vepleta ad carcerē cucurrit ⁊ vincula viri ſui ⁊ alioꝝ oſculari cepᵗ Ea̓tem̄ xp̄iana ſꝫ ꝓpter ꝑſecutōem ſe nōpublicauerat. Et dixit ad virū ſuū.btūs es dn̄e mi adriane. qꝛ inueniſti diuitias qͣs tibi dimiſer̄t ꝑentestui. qͥbꝫ egent qͥ multa poſſident. qn̄nō erit venādi tp̄s nec mutuo accipiendi:dū nullꝰ aliū de pena liberabitnec pat̓ filiū nec mat̓ filiā. nec ſeruꝰdn̄m nec diuitie poſſeſſorē. Cūqꝫ euꝫadmonuiſſet ut oēm t̓venā gl̓am cōtēneret ⁊ amicos ⁊ perites ſpneretet ſꝑ ad celeſtia cor hr̄et: dixit ad eāadrianꝰ Vade ſoror mea tꝑe paſſionis nrē te accerſiam: ut videas fineꝫnoſtꝝ. Sicqꝫ viꝝ ſuū alijs ſcīs recōmendās ut eū .ſ. ꝯfortaret redijt ī domū ſuā. Poſt modū audiens adrianꝰ diē ſue paſſionis adeſſe:dās munera cuſtodibꝫ: et ſcōs qͥ ſecū erāt infideiiſſores domū abijt vocare natali ā ſicut iuramēto ꝓmiſerat: ut eoꝝpaſſionibꝫ pn̄s eſſet. Quidā āt euꝫvidens: p̄currit ⁊ nūciauit natalie.d. Abſolutꝰ eſt adrianꝰ ⁊ ecce venitEt illa audiēs nō credebat. d. Et qͥspotuit eū abſoluere a vinculis? Nonmihi ꝯtingat ut ſoluat̉ a vinculis etſeꝑet̉ a ſanctis. Dū hec loq̄ret̉ venitpuer domeſticꝰ. di. En dn̄s meꝰ dimiſſus eſt. Illa āt putās ꝙ martiriū refugiſſꝫ amariſſiē flebat. Et cuꝫvidiſſꝫ eū ſurgēs velocit̉ oſtiū domꝰcorā eo clauſit ⁊ dixᵗ Lōge a me effi
ciat̉ qͥ a deo corruit. nō mihi ꝯtingat̉lo qͥ ori illiꝰ ꝑ qd̓ dn̄m ſuū abnegauit Et ꝯuerſa ad eū dixit. O tū miſeꝫfine deo. qͥs te cōegit apprehedere qd̓nō potuiſti ꝑficere? Quis te ſeꝑauita ſanctis. aut qͥs te ſeduxit ut recederes a ꝯuētū pacis? Dic mihi cur fugiſti anteꝙͣ pugna fieret anteꝙͣ repugnantē videres? Qūo vulneratꝰes: nondū emiſſa ſagitta. ⁊ ego mirabar ſi ex gete ſine deo ⁊ de gn̓e impioꝝ aliqͥs offerret̉ do. Heu mihi īfelici ⁊ miſere qͥd faciā que ꝯiunctaſum huic ex gnie impioꝝ Nō eſt cōceſſū mihi vinꝰ hore ſpaciuꝫ ut vocarer vxor nrartiris: ſꝫ ut dicerer vxortranſgreſſoris. Ad modicū qͥdē exultatio mea fuit: et ecce ꝑ ſecuſa obprobriū meū erit. Hec autē btūs adrianus audiens vehemēter gaudebat:admirās de femina iuuene pulcherrima ⁊ nobili ⁊ an̄. xiiij. menſes nupta quō talia loqͥ poſſetꝰ Vn̄ ⁊ ex hͦad martiriū ardentior effectus: verba eius libentiſſime audiebat. Sedcuꝫ eā nimis affligi videret: dixit eiAperi mͥ dn̄a natalia. nō eniꝫ ut putas martiriū fugi ſed te ut ꝓmiſi vocare veni. Que nō credens ait. Videquō me ſeducit tranſgreſſorꝰ Qūomentỉ alter iudas? fuge a memiſeriā meip̄am int̓ficiā ut ſatieris Etdūmoraret̉ ad apiendū dixit ei. Apericitiꝰ. nā v adā ⁊ vltra nō videbis meet pꝰ hoc lugebis ꝙ me ante exituꝫnō videris. Fideiuſſores dedi ſanctosmartires. ⁊ ſi mīſtri me querētes n̄inuenerint: ſuſtinebūt ſcī tormētaſua ſiml̓ ⁊ mea Hec audiēs nataliaaperuit. ⁊ ſibijnuicē ꝓſtrͣti ad carcerem ſil̓ abierūt. vbi natalia ꝑ ſeptēdies ſcōꝝ vulnea̓ cū lintheis p̄cioſisext̓gebat. Statuta aūt die imꝑatoreos pn̄tari iuſſit. qͥ reſoluti pēis itaꝙ ambulare nō poterāt velut aīaliaportaban̉ Adrranꝰ ꝟo retrounctismaībꝫ ſeq̄bả. Deīde adrranꝰ portusſuꝑ eculeū orſari pn̄taʳ. Natal̓ia ꝟoadiunges ſe ei dicebat. Vide dn̄e ne