Adrianus martir.CLXij.

ſcriptū anulo figillauit ⁊ figillatuꝫdemoni trͣdidit. ⁊ ſic eꝰẜuito ſe addixit. In craſtinū gͦ ꝓcuratōe demonis theophilꝰ in ep̄i grām recipit̉ ⁊ īſui dignitatē officij reſtituit̉ Tandēad ſe reuerſus de eo qd̓ fecerat valdeingeniuit ⁊ ad virginē glorioſaꝫ utſibi in adiutoriuꝫ fieret tota mētisdeuotionē confugit. Quāda ergo vice beata maria in viſione ſibi apparens de impietate ip̄m vedarguit: ⁊dyabolo abrenūciare p̄cepit ⁊ xp̄mdei filiū nomē xp̄ianitatꝭ ꝓpoſitū cōfiteri fecit. ⁊ ſic ip̄m in ſui ⁊ filij grāꝫvecuꝑauit et ad iudiciū īdulte venieiterum ſibi apparēs cyrographumqd̓ dyabolo dederat ſibi veddidit ⁊ ſuper pectus ut iam ſe nō dyaboli ſeruum timeret ſꝫ ꝑvirginē ſe liberū factum gauderet. Qūo theophilꝰ recepto: ingēti gaudio vehem̄t̓ exultāscoraꝫ epō om̄iqꝫ ppl̓o qͥd acciderit vetulit ⁊ cūctis ammirātibꝫ ⁊ virgineꝫgl̓oſam laudantibꝫ ipē poſt triduūin pace quieuit ¶ Quidā vira vxorſua vnicā filiā hſites ea cuidā iuuēipulcherrio nuptui trͣdider̄t. Ob amorē aūt filie geneꝝ ſecū in domo tenebāt Ar̄ āt puelle iuuenē amōe̓ filieſue tā diligēter colebat ut n̄ maioreſſꝫ amor puelle ad pueꝝ ꝙͣ ſocrꝰ adgeneꝝ Int̓ hͨ malicōſi dice̓ ceper̄t ꝙhͦ n̄ filie cā face̓t ſed ut eidē ꝓ filia ſeſe ingere̓t Cū gͦ ml̓ierꝭ aīm tāta falſitas ꝯcuſſiſſꝫ: timēs ne īvulgi fabulāverteret̉: duos ruſticos alloquitutſi occulte geneꝝ ſtrangulare velint.cuilibꝫ viginti ſolidos pollicet̉ Quadā gͦ die eos in cellai̓o vecludēs maritū ſuū ex īduſtria lōgiꝰ ipe ꝯſuluit ⁊filiā alio trāſmiſit Tūc adoleſcēs iuſſu dn̄e ſue cellariū ut vinū afferrꝫ ingrediʳ. ⁊ mox a latronibꝫ ſtrāgulảMox ſocrus ip̄ꝫ in lectū filie detulit⁊ qͣi dormentē veſtibꝫ circūtexit. Redeūtibꝫ gͦ mai̓to ⁊ filia ⁊ ad mēſā pofitis iubet māter filie ut mai̓tū dēatexcitareꝫ ⁊ ad mēſa vocae̓. Quē cuꝫdefunctū repꝑiſſꝫ. ⁊ hͦ ꝯcita nūciaſſet

bota faīlia in lamētū v̓tit̉: ⁊ illa mulier hoīcida qͣi dolens cū ceterꝭlamētat̉ Tādē mulier de p̄petrato ſcelerevalde ingeniuit. ⁊ ſac̓doti oīa ꝑ ordine ꝯfeſſa fuit. Poſt aliqd̓ tp̄s int̓muliere ⁊ ſacerdotē litigiū orit̉. ⁊ aſacerdote ſibi generi homicidini irrogatur. Qd̓ cū ad ꝑentū iuuenis nōticiā deueniſſꝫ. adducit̉ ad iudicē utab eo ignibꝫ ꝯcremāda danet̉. Finēgͦ ſuū īmine̓ ꝯfiderās ad btāꝫ v̓ginēſe ꝯu̓tit. ⁊ eiꝰ intrās eccāꝫ in orōꝫ cūlacrimis ſe proſtrauitPoſt modicūexive ꝯpelliʳ ⁊ in magnū ꝓiecta ignēoēs ibidē ſtāe̓ illeſam ⁊ incolumemꝯtuetur At ꝑentes pueri ignē ꝑuuꝫputātes ad ſarm̄ta ꝯcurrūt ⁊ ī ignēꝓijciūt Vidētes at. ꝙ nec ſic in aliqͦlederet̉: lāceis ⁊ haſtis eā īpugnae̓ceperūt. Tūc iudex qͥ aderat vehemēter obſtupuit ⁊ eos ab ipſiꝰ īpugnatōe ꝯpeſcuit Eā āt diligent̓ ꝯfiderāsnullū in ea ſignum incedij p̄ter ſolavulnera lāceaꝝ inuenit. Cū aūt pntes eiꝰ ī doneā reduxiſſēt: ⁊ eā fomētis ⁊ blādicijs recrearet. nolens deꝰeam vlteriꝰ hūana ſuſpitōe fedaripoſt triduuꝫ in laude virginis ꝑſeuerantē ex hac vita vocauit.¶ De ſancto Adriano mrͣe.Drianꝰ a maximiano īꝑatōemrͣiū paſſus ē Cū em̄ p̄dcūsMaximianus in nicomedīavrbe ydol̓ īmolaret: iuſſu eiꝰ cūctosxp̄ianos ꝑqͥrētes alij tīore pene alijamōe̓ ꝓmiſſe pecunie vicim vicinosꝓpinqͥ domeſticos ad ſuppliciū ꝑtrͣhebāt Int̓ qͦs. xxxiij. a ꝑqͥrētibꝫ ꝯp̄henſi an̄ rege adducti ſūt Quibꝫ vexNō audiſtis qͣlis pena adu̓ſus xp̄iānos poſita ſit. ut qͥ edicta nrā ꝯtempſer̄t īpuniti euāde̓ nō valeāt?. Cuiilli dixer̄t. Audiuimꝰ ⁊ ſtulticie tueiuſſiōeꝫ deriſimꝰ. Tūc rex iratꝰ: neruis crudis eos cedi iuiſſit. ⁊ lapidibꝫora eoꝝ ꝯtūdi mādauit. ac ānotatavniuſcuiuſqꝫ ꝯfeſſiōe ferro vīctos incarce̓ recludi fec̄ Quoꝝ ꝯſtātiā adrianꝰ p̄tor officij militaris cōſiderās