Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Adrianus martir.CLXiij.

forte trepides tormēta videb̓. modicū qͥdem nūc patierꝭ ſꝫ ꝯtīuo angelis exultab̓. Adrianꝰ ſacrificae̓nolēs grauiſſie ceſus eſt. Currenſqꝫnataliā ad ſcōs erāt ī carcere aitEcce dn̄s mieꝰ inchoauit mr̄iū. Cumaūt vex ne deos blaſphemae̓t mone̓tille ait. Si ego ita torq̄or qꝛ eosſūt dij blaſphenio. qual̓r ipē torq̄beris deū voꝝ blaſphemas? Cui rex.v̓ba te illi ſedūctores docuerūt. Adquē adrianꝰ Quare ſeductores eosdicis ſūt doctoe̓s vite et̓neᵉ Currēsnatalia rn̄ſa viri ſui alijs gaudio referebat. Tunc vex a qͣtuor validiſſimis virꝭ fecit grauiſſime cediOēs aūt penas int̓rogatōes reſpōſiones natalia alijs erāt in carcere ꝯtinuo veferebat Intātū aūt oeſus eſt ut eius viſcera effunderenturTūc ferro vinctꝰ alijs ī carcere vecludit̉. Erat autē adrianꝰ tuuēis delicatus valde decorus xviij. ānorūNatalia v̓o viꝝ ſuū ſupinū iacētē ettotū laceratū ꝯſiderās mittēs manūſb̓ v̓tice eꝰ dixit. Btūs es dn̄e meꝰqdignꝰ effectꝰ es de nu̓o ſcōꝝ. btūses lumē meū ut patiaris eo tepaſſus ē. Perge nūc duld̓meꝰ ut videas gl̓aꝫ eiꝰ Audiēs āt imꝑatormulte mrōne ſcīs in carce̓ mīſtraretp̄cepit ne vltei̓ꝰ ad eos īgredi ꝑmittāt̉ Qd̓ audiēs natalia ſeipſā toſurauit hītū virilē aſſumēs ſcīs in carcere miniſtrabat. aliaſqꝫ ad induxit. Rogauitqꝫ virū eius ut eſſꝫ ingl̓ia hac prece ſe deo faceret ut eaꝫnitactā cuſtodiēs ab hoc ſeculo citiꝰeuocae̓t Audiēs rex matrone feciſſent iuſſit īcūdē afferri ut ꝯfractis ſu cruribꝫ ſcī mrͣes iteriret Timēsꝟo natalia ne vir ſuus ex alioꝝ ſup.plicijs terrereʳ rogauit mīſtros. utab eo inciperet. abſciẜ igit̉ ab eo pedibꝫ cruribuſqꝫ ꝯfractis rogauit euꝫnatalia ut maᵐ ſibi abſcidi ꝑmittevet qͣtenꝰ alijs ſcīs pl̓a paſſi fuerātcōpar eēt. Qūo fcō adrianꝰ ſpm̄ reddidit ceteriqꝫ vltro pedes ꝓtendētes

ad dn̄ꝫ inigruer̄t. Rex āt eoꝝ corꝑacreamari mādauit Natalia ꝟo maladriam in ſinū ſuo abſcōdit. ātcorꝑa ſcoꝝ in ignē p̄cipitaret̉. nolūit natalia ſe eis ī ignē p̄cipitae̓ſꝫ ſb̓itō vehemētiſſimꝰ ymber irrup ignē extīguēs corꝑa ſcōꝝ illeſauauit. Xp̄iani v̓o ꝯſilio inito corꝑaeoꝝ ꝯſtātinopolim trāſferri fecerūtqͦuſqꝫ pace ecc̄e veddita domū vemeātes honorē referrent̉ Paſſi at ſūtcirca anios dn̄i. cclxxx. Natalia v̓odomi vemianēs maᵐ ſcī adriam ſibipetinuit. quā ī ſolaciū vite ſue ſꝑ adcaput lectuli ſui tenebat Poſt āttribunꝰ videns nataliā pulcherri tāqꝫ diuiteꝫ nobilē de volūtatoimꝑaborꝭ honeſtas ꝑſonas ad eammiſit ut in ſuū ꝯiugiū aſſētiret Quibus natalia rn̄dit Quis mihi p̄ſta.re poterit. ut ꝯiuigerer tali viro. Sedpeto ut triū dieꝝ mihi dent̉ inducieūt me valeā p̄parae̓. āt dicebat utinde fugere poſſꝫ. aūt dn̄m exoravet ūt ſe intactā ꝯẜuae̓t. ſb̓ito obdormiuit Et ecce vnꝰ martiꝝ ei appuit. dulcit̓ ꝯſolās ut ad locū vbi ſt̓corꝑa martiꝝ veniat imꝑauit. Euigilās igit̉ manū adriam ſolū accipiens multꝭ xp̄ianis nauē ꝯſceditQd̓ tribunꝰ audiēs multꝭ militibus nauigiū ſecutus eſt. Exurgens āt ventus ꝯtrariꝰ multꝭ eoꝝ ſb̓merſis eos redire cōpulit. Medīa ātnocte diabolus in ſpē naucleriui fantaſtica hijs erāt cuꝫ nataliaapꝑuit qͣi voce naucleri ait eis. vn̄venitꝭ aūt ꝑgitꝭˢ Et illi. Ex nichomedia venimꝰ ꝯſtātinopolim ꝑgimꝰ. qͥbꝫ ille ait Erratis: ad ſiniſtrāꝑgite ut rectiꝰ nauigetꝭ. āt dicebat: ut eos in pelagꝰ mitterꝫ: perivet autē vela mutaret ſb̓ito adriānus in nauicula ſedēs eiſdē apꝑuitet eos nauigare ſicut prius ceperātadmonuit. aſſerēſ malignū ſpm̄ fuiſſe ſibi locutꝰ fuerat Ponenſqꝫ ſean̄ eos p̄cedebat eos viā eis on̄dēbat. Nataliā ꝟo adrianū precedere