CLXi.Natiuitas

meū me vecepiſſe ꝓfiteor Erat qͥdāfur qͥ ſepe latrocinia exercebat: ſꝫ inbtām ariā magnā deuotionē habebat: ⁊ eam crebriꝰ ſalutabat Quādā igỉ vicē furtī quedā rapiēs capitur ⁊ ſuſpendio iudicat̉. Cū autē ſuſpenderet̉: ꝯtinuo beata virgo eidemaffuit ⁊ ſuſpēſū tribꝰ diebꝰ ut ſibi videbat̉ ſuis manibꝫ ſuſtētauit. ita ꝙnulla leſionē perſenſit. Illi ꝟo quieū ſuſpenderant caſu trāſeuntes euꝫviuentē ⁊ vultu alacri reppererunt ⁊arbitrantes ꝙ nō bene fuiſſꝫ laqueoꝯſtrictꝰ: gladio ip̄m iugulare volebāt. Sꝫ btā aria ferientiū gladiomanū opponebat ⁊ illi ſibi nil nocere poterāt Cognoſcētes gͦ illo referēde ꝙ btā Maria ſic eū iuuaret: mirātes eū depoſuerūt; ⁊ amore virginisabire libeꝝ dimiſerūt. Qui abiensmonaſteriū intrauit: ⁊ quo ad vixitin ſeruitō dei genitricis ꝑmāſit Fuit quidā clericus qͥ btām ariā vade diligēs: hoa̓s eiꝰ ſedule decātabatCū āt parētes eiꝰmorerēt̉ aliū n̄ habētes heredē: eidē hereditatē maximādimiſerūt. Cōpulſus ē igit̉ ab amicis ut vxorē acciperet ⁊ hereditatē ꝓpria gubernaret Quadā āt dieꝝ cūad celebrādas nuptias tēderet: ī itinere qͣndā eccīam repperit: ⁊ vecordatꝰ ẜuitij btē Marie īgrediēs eccāꝫ horas eiꝰ dice̓ cepit Et ecce btā Mai̓a eidē apparūᵗ ⁊ qi ſeuera ei dixit O ſtulde ⁊ infidelis. cur me amicā ⁊ ſponſātu a relinqͥs ⁊ mͥ feminā aliaꝫ anteponis Ad hͦ ille ꝯpūctꝰ ad ſocios redijt ⁊ totū diſſil̓ans celebr̄tis nuptijs media nocte relictꝭ oībꝫ de domoaufūgit ⁊ moͣſteriū intrās btē mai̓odeuote. ẜuiuit ¶ Sac̓dos eī cuiuſdaꝫprochie ⁊ honeſte vite nulla miſſaꝫr̓i miſſaꝫ btē virgīs ſciebat: quā ī honorē eꝰ ſedule decātare ſolebat . pd̓ep̄ꝫ igit̉ accuſat̉ ⁊ ab eo citiꝰ accerſit̉Cū v̓o corā epō ſe aliā miſſaꝫ neſcivrdice̓t: ep̄s eū qͣſi ſeductore creb̓rimevedarguit ⁊ ab officio euꝫ ſuſpendēsne decetero miſſam cātare a̓ lege̓ au

deat int̓dixit. Seq̄n̄ti nocte btā virgoepō appēs eū pl̓imū increpauit ⁊ curſuū ſic male tractaſſꝫ mīſtrū ⁊ cācellariū reqͥſiuit: addiditqꝫ ꝙ ipē triceſimo die moreret̉ niſi ille ad ꝯſuetuꝫofficiū ꝯſtitueret̉. Tremefactꝰ ep̄usp̄ſbiteꝝ accerſiuit ⁊ veniā poſtulāsut nullā aliā miſſam p̄ter illā quaꝫſciebat de btā virgīe celebrae̓ debeatimꝑauit ¶ Quidā clericꝰ vanꝰ ⁊ lubricus erat: ſꝫ tn̄ dei genitrice pl̓imūdiligebat: ⁊ eius horas ſtās deuote⁊ alacrit̉ decātabat. Quadā igit̉ nōcte in viſione vidit ſe an̄ tribunaſ deaſtare ⁊ dn̄m circūſtantibꝫ dice̓. Deillo qͥ vos aſpicit qͦ iudicio dignꝰ ſitvoſipi decernatꝭ quē tādiu toleraui⁊ nullū adhuc in eo em̄datōis ſigᵐinueni. Tūc dn̄s oībꝫ approbantibꝫſuꝑ eū danationis tulit ſmīaꝫ. Et eoce v̓go btā furrexit ⁊ filio ſuo dixit.Pro iſto o fili clemētiā tuā rogo. utſuꝑ eū ſmīam danationis mitiges.viuat gͦ ob gratiaꝫ mei qͥ ob propͥamerita addicit̉ morti. Cui dn̄s Tuiseū petitōibꝫ tribuo ſi vel ſaltē nc̄ eiꝰcorrectōem ꝯſpexero. Et ꝯu̓ſa virgoad hoīem dixit. Vade ⁊ ampliꝰ nolipeccare ne deterius tibi ꝯtīgat. Illeigit̉ excitatus vitā mutauit. religionie petijt ⁊ ibi in bonis oꝑibꝫ vitā finiuit ¶ Apud ſiliciā anno dn̄i. ccccxxxvij. fuit quidā vir noīe theophilus cuiuſdā ep̄i vicedn̄s. ut ait philobertus carnotēſis ep̄s. qͥ tā prudēter ſub epō res eccāſticas diſpenſabat: ꝙ mortuo epō eū dignū ep̄atutotus ppl̓s acclamabat. At ille vicedn̄atū ꝯtētus aliū in ep̄m maluit ordinari. Tandē ab offico īuite ab epōdeiectus: in tantā impatīaꝫ eſt elapſus ut ad ſuā reꝑandā dignitatē cūiuſdā iudei malefici ꝯſiliū expeteretIlle igit̉ dyabolū aduocabat. ⁊ aduocatus cōcitus venit. Theophilusgͦ iuſſu demonis xp̄m ⁊ mnrēm eiꝰ abnegauita xp̄iane ꝓmiſſiōi abrenūciauit. ⁊ ipſiꝰ abrenūciatōis ⁊ abnegationis cyrographum ſcripſit. et