Decollatio baptiſte.CLv.

Alia vero die ſignum crucis in celoappuit ⁊ iudeoꝝ veſtes nigro colorecrucis ſignaculo ſūt implete. Cū adpſas vadēs teſiſfontē ⁊ rege obſideret: rex ſue patrie ꝑteꝫ obtulit ſi abeo diſcēde̓t. Ille at nullatenꝰ acqͥeuit Putabat em̄ ẜᵐ pithagore platoniſqꝫ ſmaꝫ ex mutaºᵉ corpoꝝ alexandri aīam poſſide̓ aut eē potius inalio corꝑe abiꝰ alexāder. ſed iaculuꝫrepēte diſcurres eiꝰ lateri eſt infixū.qͦ vulnere t̓minū vite ſuſcepit. qͥ v̓ointulit actenꝰ ignorat̉. Sed alij qͣndā inuiſibiliū hoc intuliſſe ferūt. lijvnū paſtorē yſmahelitarū. Alij militeꝫ famē ⁊ ītinere fatigatū. ſed ſiuehomo ſiue angelꝰ fuit palā eſt qꝛ diuinis iuſſioībꝫ mīſtrauerit Calixtꝰaūt eiꝰ familiaris dicit eū fuiſſe a demone ꝑcuſſū. Hec in hiſtoria triꝑ.C ¶ Tercō inſtituta fuiſſe videt̉ decollatio ꝓpt̓ capitꝭ ipſiꝰ inuentōeꝫ. Nāhac die ut auit corpꝰ eꝰ reꝑtū eſt. Sicut em̄ dicit̉ in vndecimo libro hiſtorie eccīaſtice: Ioh̓es in caſtello arabie dicto macherōta fuit vinctꝰ ⁊ capite trūcatꝰ. Herodias autē caputIohānis in iheruſalem fecit deferri⁊ iuxta herodis habitacl̓m caute ſepeliri. timēs ne ꝓpheta reſurgeret: ſicū corꝑe caput ſepeliſſꝫ Tꝑe ꝟo Marciam pr̓cipis ut habet̉ in hiſtorijsſcolaſticis: Ioh̓es caput ſuū duobꝰmonachis: qͥ Iheroſolimā venerūtreuelauit. Qui ad palaciū qd̓ herodis fuerat ꝓperātes: caput ipſiꝰ inuenerūt ſaccis cilicinis inuolutū. veſtibꝰ ut eſtimo qͥbꝫ in deſerto fueāt obuolūtꝰ Quidū cū p̄dicto capite adꝓpria veniearet qͥd ā Emiſſene cītatꝭfigulus pauꝑtateꝫ fugiēs cōmitē ſeeiſdē exhibuit. Hic dū perā ſibi creditā portae̓t āmonitꝰ nocte a ſcō Iohāne ipſos fugiēs Emiſſenā vrbē cūſancto capite eſt ingreſſus Ibiqꝫ qͣdiu̓ vixit in qͦdaꝫ ſpecū ſanctū caputvenerās ꝓſperitatē nō modicā aſſecutꝰ eſt. Moriēs at illud ſorori ſueſb̓ fide reuelauit ⁊ ẜm eūdē modū ſi-

bijnuicē ſucceſſores fuerūt Pꝰ ml̓tū ꝟo tꝑis ſancto marcello mocho ineodē ſpecū degēti: btūs Iohānes caput ſuū hoc mō veuelauit Videbat̉ eīſibi dormiēti ꝙ multe turbe pſallentes incederēt ⁊ dicerēt. Ecce ſcūs Iohānes baptiſta venit. Deinde viditbtūꝫ Iohānē quē vnꝰ a dextris aliꝰa finiſtris ducebat. Om̄es veniētesab eo benedicebāt̉. Ad quē cū Marcellꝰ acceſſiſſet elenās eū ⁊ ꝑ mentūapprehendēs dedit ei oſculū pacꝭ TūcMarcellꝰ int̓rogauit eū dicēs. Dn̄omi dilecte. vnde ad nos veniſti? Etille. De ſebaſte veni. Cū ergo excitatus fuiſſet ⁊ de hac viſione pl̓imummirarẻ: quadā alia nocte cū dormiret qͥdā ad eu veniēs ip̄ꝫexcitanᵗ. Eteccodū excitatus fuiſſꝫ vidit quandāſtellā fulgentē in hoſtio cellule refidere. Quā furgēs cuꝫ palpare velletſubito in aliā partē ſe trāſtulit Illeautē abie̓ cepit poſt eū. qͦuſqꝫ ſtellaſtetit in loco vbi ea̓t caput Iohānisbaptiſte vbi fodiens repperit vrnaꝫet in ea ſanctū theſauꝝ. Quid ā aūtcum non crederet manū ad ydriā miſit. ſed ſtatim manꝰ exaruit ⁊ ydrieadheſit. Grantibꝫ aūt ſocijs manuꝫabſtraxit. ſꝫ inualida remāſit. Apparuit autē eidē ioh̓es dicēs. Cū caputmeū in eccīa deponet̉ ydriā ꝯtīgēs etſanitatē recipiēs. qd̓ ⁊ fecit ⁊ integrāſanitatē recepit. Hoc aūt cum marcellus Iuliāno eiuſdē vrbis epō indicaſſet: ab eis eſt eleuatū ⁊ in vrbēdelatū Ex quo tꝑe cepit in eadē vrbedecollatīo Iohanis celebrri ip̄o dieſicut in hyſtoria ſcolaſtica habet̉ qͦcaput eſt iuuētū ſiue eleuatū. Poſtmodū ꝯſtātinopolī eſt trāſlatū Nāſicut d̓r in hiſtoria triꝑtita: cum Valens imꝑator iuſſiſſet ſacruꝫ caputin vehiculo poni ⁊ in ꝯſtantinopolitrāſferri?cū circa calcedoniā veniſſētvehicl̓m nullatenꝰ trahi poterat qͣntumcūqꝫ boues ſtimul̓ vrgerenturIdeoqꝫ ip̄m ibidē deponere ſunt coacti. Sꝫ cū poſtea theodoſiꝰ ip̄ꝫ inde au

v j.