CLvi.Decollatio baptiſte.

ferre vellet ⁊ qͣndā inrōnā virgineꝫcuſtodie capitis mācipatā repiſſetibidē rogauit eam ut ſibi auferre dimitterꝫ ſacꝝ caput Illa aūt ꝯſenſitcredens ꝙ ſic̄ tꝑe Valentꝭ. ita ⁊ nūcnō ꝑmitteret ſe auferre Tunc deiiotus imꝑator purpuā ſua caput anplectēs cōſtātinopolim tranſtulit etibidē pulc̓rimā eccāꝫ edificauit Hecin hyſtoria triꝑtita. Et inde ad gallias apud pictauiā regnāte Pipinopoſtmōdū eſt trāſlatū vbi eiꝰ meritꝰmulti mortui ſt̓ reſuſcitati Sꝫ ſic̄ punitus ē herodes qͥ ioh̓eꝫ decollauit. ⁊iulianꝰ apoſtata qͥ eiꝰ oſſa cōbuſſit.ſic ⁊ herodias punita ē q̄ puelle utcaput pete̓t ſuggeſſit et ipſa puellaq̄ hͦ petijt Quidā em̄ dicūt ꝙ herodias in exiliū danata nō eſt nec ibꝰ defūcta. Sꝫ cū caput ioh̓is in maībꝫ tene̓t ⁊ eidē gaudēs pl̓imū infultaretdino nutū caput ip̄m in eiꝰ faciē īſufflauit ⁊ illa ꝓtinꝰ expirauit. hͦ qͥdemvulgarit̓ d̓r. Sꝫ qd̓ ſuperiꝰ dictū eſtut in exilio cū herode miſea̓bil̓r cōſūpta fuerit: ſci tradūt in cronicꝭ. ⁊ ſicdenēdū videt̉. Filia ꝟo eiꝰ cū ſuꝑ glacie deābulae̓t. ſb̓ ea glacies veſoluit̉⁊ ipſa in aqͥs ꝯtiūo p̄focả In cronica ꝟ̓o d̓r ꝙ t̓ra ipſā viuā deglutiuit.Qd̓ p̄t intelligi ſic̄ de egiptijs in mari rubro p̄focatis d̓r. Deuorauit eost̓ra ⁊c. D ¶ Qrͣto īſtituta fuiſſe d̓decollatio bt̄ī Ioh̓is ꝓpt̓ digiti ipſiꝰtrāſlatōeꝫ ⁊ eccīe dedicatōeꝫ. Digitꝰem̄ ſuꝰ qͦ dn̄m on̄t ut fert̉ ꝯburi nonpotuit. Vn̄ a p̄dictis moͣchis ipē digitꝰ raptꝰ eſt quē poſtmodū ut habet̉ in ſcolaſ. hiſt. ſcā tecla int̓ alpesattulit ⁊ in eccīa ſcī Martini collocauit. Hec in hiſtorijs. Hoc ec̄ teſtat̉magiſter ioh̓es beleth d. Ꝙ p̄dictaſcā tēcla ip̄m digitū qͥ ꝯburi nō potuit de vltrͣmarinis ꝑtibꝰ⁊ normaniāattulit. ⁊ ibi in hōre ſcī Ioh̓is eccleſiā fabricauit. quā eccīaꝫ ut ibidē dicit qͥdā hac die dedicatā fuiſſe aſſerunt. Vn̄ a dn̄o pͣpͣ. ſtatutū fuit ut hͨdies ꝑ totū miūdū celebris hr̄et̉.

Apud mauriēnā cītatē gallie inrōna q̄dam ioh̓i baptiſte valde deuotadeū inſtantiꝰ exorabat ut ſibi de rehiqͥis ioh̓is aliqn̄ aliqͥd donae̓t̉ Cū ātorādo nihil ꝓfice̓ ſe vide̓t. reſūpta dedeo fidūcia iuramēto ſe aſtrinxit: utactenꝰ n̄ comede̓t: donec qd̓ petebatacciꝑet. Cū āt diebꝫ aliqͥbꝫ ieiunaſtpollice ſuꝑ altare miri cādoris vidit⁊ dei domū leta ſuſcepit. Tres āt ep̄iilluc accurrētes: cū qͥlibꝫ de illo pollice ꝑtē vellꝫ acciꝑe. tres ſāguinis guitas in lintheo ſuppoſito ſtillare ſtupuer̄t. ⁊ ſinguli ſingulas ſe meruiſſe veliqͥas ſūt letati. ¶ Theodolia veginā lōgobardorū medocie iuxͣ mediolānum nobilē eccīam in hore ſcī Iohanis baptiſte ꝯſtruxʳ ⁊ ditauit. ꝓcedēte tꝑe. ut teſtả Paulꝰ in hyſt.longobardoꝝ. cōſtatuiꝰ qͥ ⁊ cōſtansimꝑabor: volens ytalia a lōgobardis eriꝑe a qͦdā ſcō viro qͥ ſpm̄ habuit ꝓphetie de exitu belli q̄ſiuit Qui nōcte orōni vacās mane rn̄t. Iohānireginā eccleſiā ꝯſtruxit. ⁊ īp̄e ꝓ lōgobardis ꝯtinue int̓crdit. ⁊ ideo ſupai̓nō pn̄t Veniet tn̄ tꝑs qͥ locus ille deſpiciet̉. ⁊ tūc ſuꝑabūt̉. qd̓ tꝑe Ravoli fuit īpletum. ¶ Vir qͥdā magne virtutis ut ait Greg. in dyal̓. nōmine ſanctulꝰ. dū quedā dyaconeꝫa longobardis captum in ſua cuſtodia tali cōditōe hret. ut ſi fugerꝫ: ꝓeo ipſe ſmīam capitalē ſubiret. Coegit em̄ p̄dictꝰ ſanctulus ip̄m dyaconiē ut fugeret ⁊ ſe liberae̓t. Quapropter ſanctulus ad decollādū adducit̉. ⁊ ad hoc fortiſſimꝰ ſpiculator elgitur. de qūo dubiū nō erat qͥn vnoictū caput ipſiꝰ abſcideret Extēſo qͥcollo: cū ipſe carnifex forti ac horribili niſu brachiū cū enſe in altū leuaſſet: ille ꝓtinꝰ exclamauit. SancteIohānes ſuſcipe illū. Statimqꝫ brachiu ꝑcuſſoris irruit: et erecto in celū gladio brachiū īflexibile veniaſitreſtitoqꝫ iuram̄to: ꝙ decetero nullū xp̄ianū feriret: vir dei ꝓ eo orauitet brachiū ſtatim depoſuit.