CLV.Decollatio baptiſte.
ſuis priuilegijs approbarūt. Sicutautē herodes qͥ eius caput amputai̓fecit ſuorū ſcelerū penā ꝑtulit: ſic ⁊iulianū apoſtatā qͥ eius oſſa ꝯburiiuſſit: vltio d̓ina ꝑcuſſit. De cuiusꝑcuſſione habet̉ in hyſtōriā ſanctiiuliam que eſt poſt ꝯuerſionē ſāctipauli ¶ De hꝰ aūt iuliam apoſtateorigine imperio crudelitate ⁊ mortein hyſtoria triꝑtita plenius edocet̉Conſtātius namqꝫ frater magni cōſtantini ex eodē patyr duos habuitfilios. ſcꝫ Gallū ⁊ Iulianū ortuoautē ꝯſtantino Cōſtātius eius filiꝰGallū ceſare fecit quē tn̄ poſtmodūinterfecit. At Iulianꝰ metuens mōnachus effectꝰ eſt. Cepitqꝫ magoscōſulere ſi poſſet adhuc ad imperiūꝑuenie̓ Poſt hoc ꝯſtātius Iulianūcrſarem fecit ⁊ ad gallias miſit vbivictorias multas exercuit. Coronaautē laurea inter duas colūnaſ depēdens rupto funiculo ſuꝑ caput eiusinde trāſeūtis decidit eumqꝫ aptiſſime coronauit: cunctis clamātibꝫ. ꝙimperij ſignū eſſet. Cūqꝫ a militibꝰappellaret̉ auguſtus ⁊ corona cū qͣcoronaret̉ ibidē deeſſet: vnꝰ torquēquē habebat in collo. Iuliani capitiīpoſuit ⁊ ſic ab eis imꝑator ē effectꝰTūc figmētū xp̄ianitatis qd̓ hēbatabiecit ⁊ tēpla ydoloꝝ aperiēs ⁊ eisſacrificās ſe paganoꝝ pōtificē nominabat ⁊ fignū crucꝭ̓ vbiqꝫ deſtruebat. qͣdā die ros ſuꝑ eiꝰ veſtimentaceterorūqꝫ qͥ cū eo erāt cecidᵗ ⁊ guttaq̄libet ſe in crudꝭ̓ ſignaculū tranſforinauit. volens aūt cōplace̓ omnibꝫmortuo ꝯſtātino voluit vt vnuſqͥſꝙcii vollet ritui deſeruiret Ac de curiaſua eūnūchos tōſores ⁊ cōcos fugauit. Eunuchos qͥdē qꝛ vxor eiꝰ obierat poſtꝙͣ aliā nō duxea̓t Cocos: qꝛcibis ſimplicioribꝫ vteret̉ Tonſoresaūt qꝛ vnꝰ inqͥt ſufficit multꝭ. Multos libros dictauit in qͥbꝫ oēs anteſe pͥncipes lacerauit Vt gͦ cōcos atqꝫconſores expelleret opus ph̓i nō tn̄imꝑatorꝭ egit Vt aūt detrahe̓t atqꝫ
laudaret neqꝫ ph̓i neqꝫ imperatorefuit. Dū aliqn̄ iulianꝰ ydol̓ ſacrificavet: viſceribꝫ pecudis immolati ſignaculū crucis cororia circūdatū eideꝫoſtenſū eſt. Qd̓ miniſtri vidētes tiinuerūt ⁊ interp̄tantes crudꝭ futurāvnitatē victoria ⁊ interminabilitatē. Quos iulianꝰ cōfortās ayt: hͦ eēſignū xp̄ianitatꝭ dogmatꝭ coercēdinec vltra circulū dilatādi. Dū ꝯſtantinopolim fortune iulianꝰ ſacrificaret Maris ep̄s calcedonie: qͥ p̄ ſenetute lumē amiſerat ad euꝫ accedensipſū fine dō impiū ⁊ apoſtatā appelauit Cui iulianꝰ ayt. neqꝫ galileustuus potuit te curare Et ille De hocgrās ago dō meo qꝛ ideo me luminopͥuauit ne te videā pietate nudatūIulianꝰ āt nil aliud rn̄dens abſceſſit. Apud antiochiā vaſa ſancta etpalliā colligēs in terraꝓiiciēs ſeditſuꝑ ea ⁊ ignominiā addidᵗ Aoxain locꝭ illis adro eſt ꝑcuſſus vt indevermes ſcāturirēt ⁊ carnes corroderēt a qͣ paſſione qͦuſqꝫ vixit liberarinon potuit. Iulianꝰ qͦꝫ p̄fectꝰdū adp̄ceptū imꝑatorꝭ eccleſiaꝝ vaſa abſtuliſſet ſuꝑ ea mingēs ayt Ecce inqͥbus vaſis marie filio miniſtraturCui repēte os verſū ē in anū ⁊ egeſtionis organū eſt factū. Dū apoſtataIulianꝰ fortune tēplū intrareta miniſtri tēpli aqua vt mūdaret̉ ingredientes aſpergerēt̉ Valentimanusaſperſionis guttaꝫ vidit in clamide⁊ indigͣtus pugno ꝑcuſſit miniſtꝝdicēs ſe maculatū potiꝰ ꝙͣ purgatuQd̓ vidēs imꝑator iuſſit eū in cuſtodiam vedigi ⁊ ad heremū deſtinariErat em̄ xp̄i anꝰ qͥ ꝓ mercede meruitpoſtmodū ad imperiū ſublimari. inodiū quoꝝ xp̄ianoꝝ Iulianꝰ tēpluiudeorū iuſſit reparari: ipſis iudeisſūptus largiſſime ſubminiſtrās. Sꝫdū maximā cemēti copiā mīſtraſſetſubitō ventus maximꝰ veniēs totaꝫdiſperſit. deinde terremotꝰ maximꝰeſt effectus. poſtmodū ignis a fudamentꝭ egredīes pl̓imos cōcremaut