Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CLI.Auguſtinꝰ

vita que hota tēptatio noīatur. voꝝem̄ fieri potuit ex deteriori mehiornon fiat ex meliori deterior Idē deauditū ꝯfitet̉ di. Voluptates auriūtenaciꝰ me īplicauer̄t ſb̓iugauer̄tſꝫ veſoluiſti liberaſti me accidit vt me apliꝰ cantꝰ ꝙͣ res canit̉noueả penal̓r me peccave cōfiteortūc vellē audire cātantē Accuſat etiā ſede viſu ſic̄ de eo aliqn̄ inmis libent̓ auide vidᵗ canē currētō de eo agꝝ caſu trāſiēs venationē libenter ꝓſpexit. de eo domiexn̄s araneas mūſcas ſuis retibꝰ capiētes nimis attēte ꝯſpexit āt debijs corā dn̄o ꝯfitet̉ vt ibidē d̓t. Ꝙaaliqn̄ a boīs meditatōibꝫ auertūt orōes int̓rūpunt Accuſat ec̄ ſe deappetitū laudis motu in anis gl̓iedicens. Qui laudari vult ab hoībꝰvituperante te: defendet̉ ab hoībꝫiudicāte te: nec cripiet̉ dānante teLaudat̉ homo ꝓpter aliqd̓ donū qd̓dediſti ei. tn̄ plꝰ gaudꝫ ſe laudari ꝙͣdonū. Tēptamur hijs tēptationibꝰquotidie ſine ceſſatōne. quotidianafornax noſtꝝͣ eſt hūana lingua Verūtamē nollē vt vel augeret gaudiū cuiuſlibet boni mei ſuffragatiooris alieni. ſꝫ auget fabeor ſolū ſꝫvituperatio minuit. Cōtriſtor tamēaliqn̄ laudibꝫ meis. ea laudanʳ inme in quibꝫ ipē diſpliceo. vel etiābsoͣ minora leuia plurꝭ eſtimāt̉ ꝙͣeſtimanda ſūt. F Hereticos viriſte ſcūs validiſſime cōfutabat. itaut ipſi int̓ ſe publice p̄dicaret pctm̄ int̓ficere auguſtinū: que tāꝙͣhupū occidendū dicebāt occiſoribus oīa pctā ſua a dimittēda aſſerebant Multas ab eis infidias ꝑtulit ita vt ſibi aliqͣs ꝑgeti in via inſidias poneret. ſꝫ dei ꝓuidētia ītineriserrore ſeductū inuenire poſſētCōpauperū ſꝑ memor erat: eiſqꝫ exhijs hr̄e pobea̓t: liberalit̓ exhibebat. devaſis dn̄icis ꝓpter pauperes captiuoſ aliqn̄ iubebat frangi ꝯflari⁊ indigētibꝫ diſpenſari

Domū vel agꝝ ſiue villā nūꝙͣ emerevoluit Aultas etiā hereditates fibidimiſſas r̓ſpuit eo mortuoꝝ filijsvel ꝓpinquis ipſa potiꝰ debei dicebatIn hijs qꝫ eccleſia poſſidebāt intētus amori vel implicatꝰ ea̓t: ſeddie ac nocte de ſcripturꝭ rebꝫ d̓iniscogitabat: fabricaꝝ qͦꝫ nouaꝝ nūꝙͣſtudiū habuit. deuitans in eis iniplicationē ſui animi quē ſemꝑ liberum habere volebat ab omni moleſtia corporali. vt libere vacae̓ poſſetꝯtinue meditationi et aſſidue lectōi tn̄ illa edificare volentes ꝓhibebat. niſi forte īmoderate fieri ꝯſpexiſſet Laudabat qͦꝫ pl̓imū illoſ qͥbꝫmoriendi deſideriū inerat. ſuꝑ hoctriū epōꝝ exēpla ſepiꝰ recitabat Ambroſius em̄ in extremis eſſetagarẻ vt ꝓlongationē vite ſibi p̄cibꝫobtineret. Rn̄dit. ſic vixi vt mepudeat int̓ vos viue̓ nec mori timeoqm̄ bonū habemꝰ dn̄m Qd̓ reſpōſūAuguſtinꝰ mirabil̓r extollebat A ddebat qͦꝫ de alio epō. Cui diceretureuꝫ ecdeſie multu neceſſariū fore Etido adhuc dominꝰ liberaret: aytSi nūꝙͣ: bene. ſi aliqn̄: quae̓ nōˢDe alio quoqꝫ epō ayebat ciprianūveferre. cum infirmitate graui laboraret adhuc ſibi ſanitateꝫ reſtituiexorabat Tui iuuenis ſpecioſus apparēs indigͣtione infremuit aitPati timētꝭ. exire vultꝭ. qͥd faciāvob̓ Feminaꝝ nullā vnꝙͣ etiāgermanaꝫ ſorore aut frīs ſui filias.que deo pariter ſeruiebāt ſecū habitave p̄miſit Dicebat em̄ etſi de ſorore vel nepotibus nulla mali poſſꝫoriri ſuſpicio. tn̄ qꝛ tales ꝑſone finealijs ſibi nc̄c̄arijs eſſe poſſēta adeas etiā alie aduētarēt: ex ill̓ poſſetinfirmiores aūt hūanis tēptationibus ꝯmoueri: aut certe malis hoīmſuſpitionibꝫ infamari. Nūꝙͣ muliere ſolus loqui volebat niſi ſecretiſaliqd̓ intereſſet. Conſanguineis ſicbene fecit vt diuitias haberet ſedvt aūt aūt minꝰ egerēt. Raro