Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Auguſtinꝰ doctor.CLi.

aliqͦ aut litterꝭ aut verb̓ int̓cede̓ volebat: recolēs quēdā ph̓m ꝯtēplatione famē amicis multū p̄ſtitiſſeEt ſepe dicebat Plerūqꝫ poteſtaspetit̉ p̄mit. aūt id faciebat: ſtiluſibi tēperabat vt one̓oſus eſſꝫ. ſꝫmererẻ vrbanitate dictaminis exaudiri Volebat potiꝰ int̓ ignotosꝙͣ int̓ amicos cauſas audire dicēs.Quia int̓ illos potea̓t libere iniquūcognoſcerr vnū ex hijs amicū eſſetfacturꝰ: pro quo .ſ. iuſticia mediāteſinam daret Ex amid voro eſſet vnūȳditurus .ſ. cōtra quē ꝓferret ſinamG Amultꝭ eccleſijs īuitabat̉ ibiverbū domini predicabat multosab errore cōuertebat. Aliqn̄ a ꝓpoſito digreſſionē in p̄dicatione facereconſueuerat. tunc dicebat deū hocad profectum ſalutis alicuius ordinaſſe. ſicut in quodā manicheoꝝ negociatorē patuit in quadā predicatione Auguſtini vbi ipſe digreſſion faciens ꝯtra hūc errorē predicauerat ꝯuerſus fuit Eo tꝑe Gothi romā cepiſſent: ydolatrea infidēles xp̄ianis pl̓imū inſultabat Propter qd̓ augꝰ. li. de ciui. dei ꝯpoſuit in iuſtos in hac vitā debere p̄mi:mipios aūt florere on̄dit Vbi de duphici ciuitate .ſ. Iheruſaleꝫ Babilonica⁊ eaꝝ regibꝰ agit Quia rex Iheruſalem xp̄s Rex veroBabilonis ē diabolus Quas duas cītates vt ibidēdicit duo amores ſibi fabricauerūt.Quia ciuitatē diaboli ꝯſtruxt amorſui vſqꝫ ad contēptū dei creſcēs. Ciuitatē autē dei amor dei vſqꝫ ad ꝯtemp ſui creſcens In diebꝫ autē eiusāno .ſ. dn̄i qūadringēteſimoſexageſimo Voandali totam africe ꝓuinciam occupauerūt vaſtantes omnianec parcentes ſexui ordini vel etatiDoſt hoc autē ad iponenſē ciuitatēvenerunt ipſam manu validā obſederūt Sub hac tribulatōe Auguſtinus pre ceterꝭ ſue ſenectutꝭ amariſſima lugubrē duxit vitā. Fuerūtqꝫſibi lacrime panis die ac nocterdum

alios vide̓t occiſos. alios effugatoseccleſias ſacerdotibꝰ viduatas. ctates accolis diſſipatas. Inter tottn̄ mala cuiuſdā ſapientꝭ mmīa ſeſolabaʳ dicētꝭ erit magnū. mag putās cadūt ligna lapides moriūt̉ mōrles Cōuocatꝭ āt ſrībꝫdixit eis Ecce rogaui dn̄ꝫ vt aūt nosab hijs ꝑicul̓ eruat. patīaꝫ t̓buat me de hac vita ſuſcipiat ne tot calamitates vide̓ ꝯpellar. Et ecce t̓ciūqd̓ petiuit obtinuit tercio obſidionis mēſe febribꝫ laborans lecto decūbuit. Intelliges aūt diſſolutōeꝫ ſuicorꝑis īminere ſeptē pſalmos pͥmales ſibi ſcribi fecit Ipōs qͦꝫ in locotra parietē poſitos lecto decūbens legebat vbertī ac iugiter lacrimasfūdebat Et vt deo vacae̓t vberiꝰ eiꝰintētio a nullo impediri poſſet an̄ de dies ſui exitꝰ nullū ad ſe ingredip̄cepit. niſi vel medicꝰ ingrederet̉vel ſibi refectio portarẻ Quidāat eger ad veīt vt ſibi manū īponeret ab infirmitate curae̓t ip̄ꝫ inſtant̓ rogauit. Cui augꝰ rn̄dit. Qeſt fili qd̓ loq̄rꝭ. putas ſi tl̓e qͥdfacere poſſē ipſū cōferrē? Illeāt inſtabat aſſerēs ſibi inviſioneceptū eſſe vt ad accederet ſanita veciperet Vidēs augꝰ. fidē eꝰ. eoorauit ſanitatē recepit. Energuminos multoſ cua̓uit plua̓ alia nr̄iracula fec̄ In li. xxij. de ci. dei duo miracula de ſe tamꝙͣ de quodā alio vefertdicēs. Iponenſē quādā virginē ſcio ſe oleo ꝑunxiſſꝫ. et illa oransp̄ſbiter lacrimas ſuas inſtillaueratmox a demone fuiſſe ſanatā In eodēetiā libro ſic ayt. Scio ec̄ ep̄m ſemel adoleſcēte quē vidᵗoraſſe illūqꝫilico dēonio caruiſſe Nullū āt dubium videt̉ qͥn de ſe loqͣt̉ ſꝫ huilitatꝭſeipſū noluit noīare In eod̓ qͦꝫ librode cītate dei ait. qͥdā incidi deboret de eiꝰ morte ob inciſionē pluri time̓tur infirmꝰ multis lacrimis deū exoraret: cuꝫ eo pro eo Auguſtinꝰ orauit. fine aliqͣ inciſione