ſuccubuit: ⁊ ep̄atus curam ſuſcepitQd̓ in ſe poſtea fieri non debuiſſe vtſuo viuēte epō ordinarẻ ⁊ dixᵗ ⁊ ſcpͥſit ꝓpter cōcilij genea̓lis ꝓhibitionēquā poſtmodū ordinatꝰ didicit necqd̓ ſibi factū eſſe doluit alijs fieri voluit. Vnde etiā ſategit ut in cōcilijsepiſcopoꝝ ꝯſtitueret̉: ut omnia ſtatuta patrū ordinādis deberēt ab ordinatoribꝫ intimari ¶ Ipſe autē deſe dixiſſe poſtmodū legit̉. In nullape mihi dominū ſentio ſic iratū ſicutin hoc ꝙ dū nō eſſem dignꝰ poni adremuꝫ poſuit me ad āpluſtre in apice regimīs eccleſie ¶ Veſtimēta eiꝰ⁊ calciamēta alia: nec nitidā nimiūnec abiecta plurimū ſed ex moderato ⁊ cōpetenti habitu erāt. Ipſe em̄de ſe dixiſſe legỉ̉ fateor de p̄cōſa veſtoerubeſco: ⁊ ideo cū datur mihi vendoeā: ⁊ qꝛ veſtis nō p̄t eē cōis p̄ciū ſitꝯmune. ¶ Menſa frugali ⁊ pca ſēꝑvſus ē ⁊ int̓ olera ⁊ legumina ꝓpterinfirmos ⁊ hoſpites plerūqꝫ carneshēbat In ipſa aūt mēſa magꝭ̓ lectionem vel diſputationē ꝙͣ epulationēdiligebat. ⁊ ꝯͣ peſtē detractōnis ī eaſic ſcpͥtū hbat (Quiſqͥs amat dcīsabſētū rodere vitā Hāc mēſā vetitānouerit eē ſibi) Nā ⁊ aliqn̄ cū qͥdā ſibi familiariſſimi coep̄i ad detr̄ctionēlinguā laxaſſēt: adeo dure eos redarguit vt dice̓t ꝙ niſi defiſterēt aut verſus īpōs deleret. aut a mēſa recede̓t.¶ Quadā vice cū qͦſdā ſuos familiares ad prandiū inuitaſſꝫ vnꝰ illoꝝcurioſior ceterꝭ coqͥnā ingreſſus eſtCūqꝫ oīa frigidā reꝑiſſet Reu̓ſus adauguſtinū int̓rogauit qͥd ciboꝝ prāſurus ipē pr̄familias p̄paraſſet. Cuiaugꝰ. Nequaꝙͣ taliū epulaꝝ curioſus rn̄dit. ⁊ ego vobiſcū neſcio E¶ Tria eī a. b. Ambroſio ſe didiciſſeayt. Primū ꝙ vxorē cuiꝙͣ nūꝙͣ peteret. Scd̓m ꝙ militae̓ volentē ad hͦnō ꝯmēdaret Terciū ꝙ ad ꝯuiuia inuitatus nō iret. Cauſa pͥmi ē ne illiint̓ ſe nō ꝯueniāt ⁊ ſibi mabedicantCauſa ſecūdi ē ne militāteſ calūniā

exerorant ⁊ in eū alij culpā refundātCauſa tercij ē ne forte tēperātie modū ꝑdat ¶ Tāte aūt puritatꝭ ⁊ hūilitatis fuit vt ip̄a etiā minima pctā q̄apud nos nulla vel minima pctā veputant̉ in libro ꝯfeſſionū deo cōfiteat̄ ⁊ de hijs corā dn̄o hūiliter ſe accuſet. Nā ibidē accuſat ſe de eo ꝙ cūpuer eſſet ludebat ad pilā cū ad ſcolas ire deberet. Itē de eo ꝙ nolebatlegere vel addiſce̓ niſi vi a parētibꝫvel ingrō vrgeret̉ Itē de eo ꝙ fabulas poetaꝝ ſicut fabulā Enee cū ad hͦeſſet puer libēter legebat ⁊ dydonēmortuā ꝓpter amorē plorabat. Itēde hoc ꝙ de cellario parentū vel mēſaaliqͣ furabat̉ vt puerꝭ̓ ludentibꝫ daret Itē de eo ꝙ in ludis pueoꝝ fraudulentas victorias exercebat. Ideꝫde eo ꝙ pira de quadā arbore vicinavinee ſue cū eſſet ānoꝝ. xvj. furatusfuit ¶ In eodē qͦꝫ libro accuſat ſe deip̄a modica delectatōe quā aliqn̄ ſētiebat di. Sic me docuiſti vt queadmodū medicamēta ſic alimenta ſūpturus accedā. ſed dū ad qui etē ſatietatꝭ ex indigētie moleſtia tranſeo iniꝑſo tranſitu infidiat̉ mihi laqueꝰcōcupiſcētie. Ipſe em̄ trāſitus voluptas eſt et nō eſt aliꝰ qͦ tranſeat̉ quotrāſire cogit ncc̄itas. Et cū ſalꝰ ſit cāedendi ⁊ bibendi: adiungit ſe qͣſi pediſſeqͣ ꝑiculoſa iocūditas. ⁊ plerūqꝫp̄ive conat̉. vt eiꝰ cauſa fiat qd̓ ſalutis cauſa me facere: vel dico vel voloEbrietas longe eſt a me. miſereberis ne appropinquet mihi. Crapulaautē nōnunꝙͣ ſurrepᵗ ſeruo tuo: miſereberꝭ ut longe fiat a me. Et quiseſt dn̄e qui nō rapiat̉ aliquantulūextra metas neceſſitatꝭ Quiſqͥs illeeſt ꝓfecto magnus eſt: magnificetnomē tuū. Ego aūt non ſū qꝛ homopctōr ſū ¶ Habebat etiā ſe ſuſpectūde olfactū dicēs. De illecebra odoꝝ n̄ſatagonimis: cū abſūt nō veqͥro. cūaſſūt nō reſpūo. paratus eis etiā ſꝑcavere ita mͥ etiā videor. forſitā fallorNemo em̄ ſecurus eſſe debet in iſtae

t iiij.