CXLv.Bernard

Scripſit gͦ epl̓am in medio imbris ſine imbre. Cū em̄ vndiqꝫ plue̓t: ibidē tn̄ moleſtiā imbris virtꝰ expulitcai̓tatis ¶ Cū qd̓dā moͣſteriū qd̓ virdei ꝯſtruxerat: occupaſſet mūſcaꝝ incredibil̓ multitudo. ita ut om̄ibꝫ giuē moleſtiā generaret ille dixᵗ Egoexcōico eas. Mane aūt om̄es ꝑitermortuas inuener̄t. ¶ Cū a ſūmo pōtifice mediolanuꝫ miſſus fuiſſet: uteos cū eccīa recōciliaret. ⁊ iā papiāvediſſet qͥdam vxorē ſuā demoniacāad eum adduxit moxqꝫ ꝑ os miſeremulieris diabolꝰ in ꝯtumelias eiꝰ ꝓrupit. di. Nō me de auicula mea hicporriculos edēs ⁊ braficas deuoranspelles. At vir dei ip̄am ad eccīaꝫ btīSiri remiſit. Btūs aūt ſirus hoſpitiſuo deferre noluit. nec eidē aliqͥd curatōis īpendit. Sicqꝫ iteꝝ ad btūmBern̄. adducta ē. Tūc diabolꝰ ꝑ oseꝰ garrive cepit. ac dicere. Nō me expulit ſirulꝰ. nec eijciet Bern̄. Ad hecſeruꝰ dei rn̄t. Nec firꝰ nec Bernardꝰde eijciet: ſꝫ dn̄s ih̓s xp̄s Mox ut illeorōeꝫ effudit ſpūs neꝙͣ dixit. Gͣ libent̓ egrederer de hac auicula gͣuiternioleſtatꝰ in ea. ꝙͣ libēter egrederetſed nō poſſū. qꝛ nō vult magnꝰ dn̄s.Cui ſcūs Et qͥs eſt magnꝰ dn̄s? Cuiille. Ih̓s nazarenꝰ. Ad quē vir deiVidiſti ne vnꝙͣ eum? Qūo rn̄denteEtiā. ait. Vbi eū vidiſti?. Et ille. Ingl̓a. Et ſcūs Et tu ī gl̓a fuiſti? Qūorn̄dente. Vtiqꝫ. Et ait. Qūo inde exiſtiꝰ Et ille. Cū lucifero multi cecidīꝰHec āt oīa lugubri voce ꝑ os vetuleoībꝫ audiētibꝫ loq̄ba? Dixitqꝫ ei virdei. Nunqͥd in illā gl̓am vedie̓ vellesAt ille miro mō cachinnas ait Tarde eſt. Tūc orate viro dei de muliereexiuit. Sed cū vir dei inde receſſiſſꝫ: diabolꝰ iteꝝ eā inuaſit. Vir āt eiꝰ pꝰ ſāctū occurrēs: qd̓ acciderat indicauitIlle āt collo eiꝰ alligari cartulā cōtinentē hec verba p̄cepit In noīe dninr̄i ih̓u xp̄i p̄cipio tibi demō:ne hācmuliere amodo ꝯtinge̓ p̄ſumas. qd̓cū factū fuiſſꝫ ad eā poſtea nō eſt au

ſus accedere. ¶ Apud aqͥtaniā q̄daꝫmulier miſerabil̓ erat: ⁊ a qͦdā demone petulāte in cubo vexabat̉. Sexem̄ annis abuſus eſt ea: ⁊ incredibili vexauit libidine. Adueniēte ātijluc viro dei: demō mulieri ne ad eumaccedat vehem̄ter minat̉. qꝛ nilei ꝑdeſſe poſſꝫ. Et recedēte eo ipſe qͥ eꝰ fuorat amator: crudeliſſimꝰ fieret ꝑſecutor At illa ad viꝝ dei ſecure acceſſit.⁊ q̄ pateret̉ cuꝫ multo gemitu enarrauit. Cui ille. Tolle hūc meū baculuꝫ ⁊ in tuo lectulo pone. ⁊ ſi qͥd age̓pōt agat. Qd̓ cū feciſſꝫ ⁊ in lecto ſuorecūberet: adeſt ille ꝯtinuo. ſꝫ nec adꝯſuetū opꝰ nec ad cubile p̄ſumit accedere. ſed acerrime minat̉: ꝙ illo vecedēte ſe de ea atrociter vindicabit.Qd̓ cum illa Bernardo vetuliſſꝫ: illeppl̓m ꝯuocauita oēs cādelas in manū accēſas hr̄e p̄cepit. demonēqꝫ cūvniu̓ſo qͥ aderat cetu excōicauit. acne ad illā vel alia deinceps acceſſuꝫhat interdixit. Sicqꝫ illa a tali illuſione penitꝰ liberata ē. ¶ Cū in eadē ꝓuincia vir ſcūs legatōe fungerẻ̉ utduceꝫ aqͥtanie eccīe recōciliae̓t ⁊ illemodis oībꝫ recōciliari rēnueret: virdei ad altae̓ celebraturꝰ acceſſit: ipōduor tanꝙͣ excōicato preforibꝰ preſtolante. Cū autē Pax dn̄i dixᵗ: corpus dn̄icū ſuꝑ patena ponit ⁊ ſecuꝫtollit. atqꝫ ignea facie ⁊ flāmeis oculis egredit et verbis terribilibꝰ comitē aggredit̉ Rogamꝰ te inqͥt. ſpreuiſti nos. ecce ad te acceſſit filiꝰ virginis qͥ eſt dn̄s eccīe quātū ꝑſequerꝭ.adeſt iudex tuus in cuiꝰ noīe omnegenū curuat̉. adeſt iudex tuus in cūius manibꝫ illa aīa tua deueniēt Nūqͥd ⁊ ip̄ꝫ ſicut ẜuos eius ꝯtēnes? Reſiſte ei ſi vales. Statīqꝫ dux totus irriguit ⁊ mēbris oībꝫ diſſolutus adpedes eius penitus ꝓſiliuit Quevitdei calce pulſans ſurge̓ iubꝫ ⁊ dei audire ſinaꝫ Ille āt tremebūdꝰ ſurrexit ⁊ qͥcqͥd vir ſcūs p̄cipiebat ꝓtinusadimpleuit ¶ Cū regnū germanie ꝓqͣdā magna ſedāda diſcordia ſeruꝰ