Thimotheꝰ mrͣ.CXLv.

dei intraſſet: archiep̄s qͥdā q̄ndā vonerabileꝫ clericū obuiā ei miſit. Cuidū clericꝰ ſe ei obuiā a ſuo dn̄o miſſum fuiſſe diceret. vir dei rn̄dit Ahºdn̄s miſit termiratꝰ ille. ſe nō niſi aſuo dn̄o archiepō miſſū fuiſſe affirmabat Ecōtra ſeruꝰ xp̄i dicebat Falleris fili fallerꝭ maior dn̄s eſt qͥ miſit te xp̄s. Qd̓ clericꝰ intelliges ait.Putas ꝙ moͣchꝰ velim fieri. abſit ame. n̄ cogitaui nec aſcēdit ī cor ieūQuid multa. In eodē itinere ſeculovalefecit ⁊ a viro dei habitū ſuſcepit¶ Cū qndā militē valde nobilē adordinē vecepiſſet. ⁊ qͦdā tꝑe viꝝ deiſeq̄ret̉: grauiſſima cepit temptatōepulſari. Cū aūt eū qͥdā de frībꝫ tā triſtē videret cām tāte triſticie reqͥſiuitCui ille rn̄dit. Scio inqͥt: ſcio ꝙ nunꝙͣ ampliꝰ letus ero. Qd̓ verbū cū dictꝰ frat̓ ad ſeruū dei ꝓtuliſſꝫ ille ꝓ eoattentiꝰ orauit. Statīqꝫ ille frat̓ qͥ tātēptatus ⁊ triſtis erat: tātū ceterisapꝑuit iocūdior ⁊ hilarior qͣntuꝫ pͥceteris triſtior. Cū āt ei dictꝰ fraterverbū ineſticie qd̓ locutꝰ fueāt amicabiliter improparet ille rn̄dit. Etſi dixi. nūꝙͣ ampliꝰ letus ero. ſed nc̄dico. nunꝙͣ ampliꝰ triſtis ero RCū ſcūs malachias ep̄s hibernie cūius vitā plenā virtutibꝫ ip̄e deſcpͥſitad xp̄m felicit̓ migraſſꝫ: ⁊ vir dei hoſtiā ſalutarē offerret: gl̓am eiꝰ dn̄oveuelante cognouit; ⁊ eodē inſpirande poſt cōionem formā orōis mutauit: leta voce ſic dicēs. Deꝰ qͥ btūmmalachia ſcōꝝ tuoꝝ meritꝭ cōeqͣſtitribue q̄ſumꝰ ut qͥ p̄cioſe mortis eiꝰfeſta agnouimus vite qͦꝫ imitemurexēpla. Cui dū cantor ꝙ erraret innueret: ait. Nō erro. ſꝫ noui qͥd dicoDeinde accedēs ſacra eꝰ veſtigia oſcūlat̉ ¶ Cū inſtāte qͣdrageſima a mntis fuiſſꝫtironibus viſitatꝰ: rogauiteos ut in illis ſaltē ſacris diebꝫ a fuis vanitatibꝰ et laſciuijs abſtinerētQuibꝫ nullo mō acqͥeſcentibꝫ iuſſiteis ꝓpinari vinū. d. Bibite poculumaīaꝝ: qͦ hauſto ſb̓ito mutati vecedūt

⁊ qͥ modicū tp̄s denegauerūt: totuꝫtp̄s vite ſue deo dederūt L ¶ Tandēbtūs pr̄ Bernardꝰ morti felicit̓ appropinqͣns ait ſrībꝫ ſuis Tria vobisobſeruanda velinqͦ­ q̄ in ſtādio pn̄tis vite qūo cucurri me memini totis viribus obſeruaſſe. Nemini ſcādalū facere volui. et ſi aliqn̄do incidiſedami ut potui Minus ſemꝑ ſenſuimeo ꝙͣ alteriꝰ credidi. Leſus de ledēte nunꝙͣ vindictā expetij. Ecce caritatē. humilitatē. ⁊ patientiā vobisvelinqūo ¶ Deniqꝫ poſtꝙͣ multa miracula p̄petraſſet. ⁊ centu ſexagintamonaſteria cōſtruxiſſet. multoſqꝫlibros ⁊ tractatus ꝯpilaſſet. ꝯſūmatis vite ſue diebꝰ circit̓ anos. lxiij.Anmo dn̄i. Mciij. inter filiorū manus obdormiuit in dn̄o ¶ Pꝰ obitūv̓o ipſiꝰ multis gl̓aꝫ ſuā manifeſtauit. Cuidā em̄ abbati in qͥdā monaſtei̓o apꝑuit. ⁊ ut ſe ſeqͥret̉ āmonuitQui cū ſeqͥret̉ dixit ei vir dei Ecōr admōtē libani venimꝰ ⁊ tu hic maneredebes. ego at illuc aſcendā Int̓rogatus ē ab eo ad qͥd vellet aſcēdere. diſceve inqͥt volo. Miratꝰ ille Quid īqͥt vis diſceyr pater qꝛ tibi nullū hodie credimꝰ eē ſil̓em. Et ille. Nullahic ſciētia. nulla veri ꝯgnitio. ſurſūſcīe plenitudo. ſurſū vera noticia veritatis. Et in hͦ verbo diſꝑuit Ille aūtdiē notauit. ⁊ tūc viꝝ dei bernarduꝫde corꝑe mnigraſſe inuenit. ¶ Multa āt alia ⁊ pene innūerabilia miracula ꝑ ẜuū dei deus operatꝰ eſt. quiquotidie miraculis claret ⁊ gl̓oſusin ſecula benedictus.¶ De ethimologizatōe noīs ſanctiThimothei mrͣis romēHimotheus qͣſi timorem tenens vl̓ a timore ⁊ theos qd̓eſt deꝰ qͣſi timor dei Cauſaʳ atiſte timor in quolibꝫ ſcō viro fic̄ aitGreg ꝯſiderādo vbi fuit vbi erit. vbieſt. ⁊ vbi nō eſt. Vbi fuit. qm̄ in peccato. Vbi erit. in iudicio. Vbi eſt inmiſeria Vbi nō eſt. ī gloria¶ Hyſtoria.