Ipſū inueniēs ad pedes ſuos ſe ꝓſtruit. Tūc filia eius cepᵗ vincula alexandri deuote oſculai̓ vt ſanitatē veciperet Cui alexander dixit Noli filiahās meas oſculai̓ caterias ſꝫ bogasſācti petri apl̓i diligēter inqͥres: qͣsdeuode oſculās recipies ſaītatē Quixinꝰ gͦ in carcere vbi detētus fuea̓t petrus diliget̉ bogas inqͥri fecit Eaſqꝫcū inueniſſꝫ filie ſue oſculandas deditilla mox vt oſculata eſt vincula: ſanitatis integere beneficiū aſſecuta eſtTūc qͥrinꝰ veniā petēs alexandꝝ decarce̓ extrͣxit: ⁊ ipē cū familia ⁊ alijsꝙͣ pluribꝫ baptiſma ſuſcepit Tūc ſāctus alexāder hͦ feſtū. iij. kl̓. auguſticelebrādū inſtituit. ⁊ ī honiorē apl̓ipetri eccleſiā fabricauit: vbi vincularepoſuit: ⁊ ad vīcula noīauit. In hacſolemnitatē ad p̄dictā ecc̄iam ſoletfieri magnꝰ cōcurſus ppl̓i ⁊ ibidē populꝰ vīcula oſculả ¶ ¶ Tercia cā inſtitutionis ẜm venerabileꝫ Bedā hͨeſt Octauianꝰ imꝑator ⁊ anthomꝰſibiinuicē affinitate coniūcti: ſic int̓ſe mūdi totiꝰ īperiū diuiſer̄t vt octauianꝰ in occidēte ytaliā galliā ⁊ hiſpāniā: anthomꝰ vero in oriēte aſiāpontū ⁊ africā poſſiderēt Anthoniusat laſciuꝰ ⁊ lub̓cꝰ cū ſororē octauiani in vxorē hr̄et ipſam repudiauit: ⁊cleopatrā reginā egipti ī vxorē accepit. Ob hoc indigͣtus octauianꝰ manū armata in aſiā ꝯͣ āthoniū ꝓceſſit⁊ ipſā in oībꝫ ſuꝑauit Tūc anthomꝰ⁊ cleōpatra victi fugerūt. ⁊ ſemetipſos p̄ dolore ninio occiderūt. Egiptiigit̉ regnū octauianꝰ deſtruxit: ⁊ romana ꝓuinciā fec̄. Inde alexandriāꝑrexit ⁊ om̄ibꝫ eā diuitijs ſpoliansromā ipſas trāſuexit Vn̄ intantū rēpublicā auxit: vt ꝓ vno denario dae̓tur qd̓ pͥus ꝓ qͣtuor vēdebat̉. Et ꝙciuilia bella valde vrbē vaſtauerāt:ita eam renou̓auit vt dixit. Iuuenilatericiaꝫ: relinqͦ marmorea. Quiaigỉ intātū rēpublicā ille auxea̓t: auguſtꝰ pͥmo oīm vocatꝰ eſt. Vn̄ ⁊ abeo auguſti dcī ſūt qͥ ſibi in īprio ſuc-

ceſſerūt: ſicut a iulio ceſare anūculoeiꝰ ceſares appellā? Vn̄ ⁊ hūc menſēauguſtū qͥ pͥus ſextil̓ dicebả: qꝛ ſextus a martio erat: ppl̓s ſuo nomineintitulauit eū auguſtū vocans. Inmemoriaꝫ itaqꝫ ⁊ honorem victorieillius quam pͥma auguſti octauianus habuit omnes romani hac dieſolemniꝫabāt vſqꝫ ad tempus theodoſij imꝑatorꝭ. qui cepit regnae̓ annō a natītate dn̄i. ccccxxv. Eudoſiaigit̉ filia predicti theodoſij imꝑatorꝭvxor valentimam iheroſolimam exvobo ꝑrexit vbi qͥdā iudeꝰ ꝓ magnomuneve duas ei catenas obtulit: qͥbus ſb̓ herode petrꝰ apl̓s vinctꝰ fuitCū igit̉ romā vediſſet ⁊ in kalendisauguſti in honorē imꝑatorꝭ gentil̓romanos ſolēnizae̓ vide̓t: dolens ꝙdānato homini tātus honor exhiberet̉ cogitāſqꝫ ꝙ n̄ de facili eos a taliꝯſuetudine reuocae̓ poſſet: cogitādotractauit vt obſeruātia qͥdē ſic ſtae̓tſꝫ in honiorē ſancti petri fieret: ⁊ illūdiē vniuerſus ppl̓s ad vincula noīaret Habita igit̉ cogitatōe cū btō pelagio pͣpͣ: ppl̓m blandis exhortatōnibus induxerūt vt obliuioni trͣderet̉memoria principis paganoꝝ: ⁊ celebris fieret memoria principis apl̓orū. Qd̓ dū cunctis placuiſſet: illa catenas quas de iheruſalē attulerat ꝓtulit ⁊ ppl̓o on̄dit. Papa vero ⁊ illācabenā ꝓtulit qua ſub Nerone idēapoſtolus vinctꝰ fuit Hac ergo rll̓isſociata ita mia̓culoſe vna cabena effecta ē: acſi omni tꝑe vna ⁊ eadē catena extitiſſet. Vn̄ papa ⁊ regina ꝓtinꝰ ſtatuerūt vt qd̓ hoīm indiſcretaveligio faciebat gentili dānator mutata in meliꝰ faceret apoſtoloꝝ pͥncipi petro Ipſa gͦ vincula papa cumregina in ecc̄īa ſancti petri ad vīculapoſuit. ⁊ ipſā muneribꝫ multꝭ ⁊ pͥuilegijs magniſdotauit: ac p̄dictā diēvbiqꝫ fore celebrē inſtituit Hec Deda ¶ Quāte aūt v̓tutis hec catenafuerit āno a natītate dnn̄i qͣdrigēteſimoqͣdrageſimo apꝑuit. Quedā em̄

q. iij.