CXXV.Petri ad vnicula.
huiꝰ generis animal ſuꝑ te viderisvltra qͥntū diē viue̓ nō valeb̓. Poſtaliqd̓ tp̄s tiberiꝰ morit̉ ⁊ gayus inimperiū ſb̓limat qͥ qͥdē herodē de vinculis libra̓uit ⁊ magnifice ſb̓limatūrege in iudaicā regionē miſit. Cūqꝫveniſſꝫ: miſit manꝰ vt afflige̓t qͦſdāde ecc̄ia Occiſo aūt Iacōbo frē ioh̓isglādio ab eod̓ an̄ diē aznmoꝝ: videsqꝛ hͦ gͣtū ea̓t iudeis: in diebꝫ azimoꝝpetꝝ app̄hendit ⁊ in carcere recluſitvolens pꝰ paſcha ꝓduce̓ eū ppl̓o ngelus at eidē nocte aſſiſtēs mia̓bil̓reū a vinculoꝝ nexibꝫ abſoluit et admiſteriū p̄dicatōis liberū ire iuſſit.Facinꝰ āt vegꝭdilatōeꝫ nō patỉ vltīonis Seq̄nti ꝟo die cuſtodes ad ſe veīrefecit vt ꝓ fuga petri diris eos penisaffice̓t. Hoc tn̄ face̓ imipeditꝰ ē ne ſolutio petri alicui noce̓t. Nā cocitꝰ inceſarea deſcēdit: ⁊ ibi ꝑcuſſus ab angelo expirauit Etem̄ ſic̄ d̓t Ioſephꝰin. xix. atiqͥtatū libro cū ceſarea adueniſſet ⁊ ad totiꝰ ꝓuincie viri vnaītercōueniſſēt: ille veſte fulgēti ex auroargētoqꝫ mirabil̓r ꝯtexta īdutꝰ incipienite die ꝓcedit ad theatꝝ: vbi cūpͥmo ſol̓ radios veſtis argētea ſuſcepiſſet: reꝑcuſſo ſplendore duplicatāſpectātibꝫ luce fulgur metalli vibrātis effudit: vt ītuētibꝫ ꝑſtrīge̓t aciēterror aſpectꝰ. ⁊ ꝑ hͦ plꝰ aliqͥd de eoꝙͣ hū āne natue̓ ē: artifex arrogātiamētiret̉ ilico adulantꝭ vulgi ꝯcrepātvoces di. Nūcuſqꝫ vt hoīeꝫ te te nuimus ſꝫ ex hoc iā ſupͣ hūana naturāde eē fatem̉ Et dū adu̓latorijs demulceret̉ hōribꝫ: ⁊ oblatos ſibi d̓inos honores nō reſpue̓t: reſpiciēs vidit infidentē ſuꝑ funiculū capiti tuo angelū i. bubonē mortꝭ̓ eiꝰ ꝓxime nūciū.Reſpiciēſqꝫ ad ppl̓m. dixit. Heu egodeus vr̄ morior. Sciebat em̄ iuxͣ p̄dicationē augurꝭ ſe īfra qͥnqꝫ dies moīturū Et continu̓o ꝑcuſſus poſt qͥnqꝫdies: vermibꝫ eius viſcera corrodētibus: expirauit. Hec Ioſephꝰ. Inmēoriā igỉ tā min liberatōnis pͥncipis apl̓oꝝ a vincul̓. ⁊ tā dive vīdicte
in tirānū ꝓtinꝰ ſubſecute: ecc̄ia feſtūſcī petri ad vincl̓a ſolemnizat. Vn̄aepl̓a in miſſa canit̉ in qͣ hec libea̓tiofacta fuiſſe ꝑhibet̉ Et ẜm hͦ videt̉ ꝙhͦ feſtū debe̓t vocari petri a vinculisG ¶ Scd̓a cauſa inſtitutionis extititQm̄ alexāder pͣpͣ qui ſextꝰ pꝰ beatūpetꝝ rexit eccleſia. ⁊ hermeſ p̄fectusvrbis romē qui ꝑ alexādrū ad fidēꝯuerſus fuerat: a Quirino tribunoin diu̓ſis locis in cuſtodia tenebat̉.Dixitqꝫ tribunus ad hermetē p̄fectūMiror de viril prudentē honorem dimittere p̄lature ⁊ vitā aliā ſomniat̓Cui hermes dixit. Et ego an̄ hos annoſ hec oī a deridebā. ⁊ hāc vitā ſolāeſſe putabā Reſpōdit Quirinꝰ Facergo me ꝓbare ꝙ aliā vitā eſſe noueris: ⁊ cōtinuo fidei tue diſcipulumme habebis. Cui hermes dixit. Sanctus alexander que tenes in vincul̓ipſe hoc melius te docebit Tūc quirinus maledices alexādro: ayt Egotibi dixi vt me ꝓbare faceres hoc: ⁊niunc me mittis ad alexandruꝫ quēpro ſuis ſceleribus teneo vinculatūVerūtamen ſuꝑ te ⁊ alexandrū cuſtodiam duplicabo. ⁊ ſi ipſū tecū velte cuꝫ illo inuenire potero vere fidemtuis ⁊ eius ſermonibꝫ adhibebo. Focit qūod dixit ⁊ alexandro protinꝰhoc indicauit. Orante ſancto alexādro angelus ad eū venit: ⁊ ipſū adhermetē in carcerē adduxit. Et inuenieus eos Quirinꝰ inſimul plui̓mūadmiratꝰ eſt. Et cū hermes quirinonarraret quō alexāder filiū ſuū mortuū ſuſcitaret dixit alexandro qͥrinꝰHabeo filiā gutturoſā noīe Balbinam: ꝓmitto ergo me tuā reciꝑe fideſi filie mee impetrave poterꝭ ſanitatēCui alexander Vade citius ⁊ ipſa adcarcerem in eum adducito. Cui dixitquirinus. Cum hic ſis quomodo incarce̓ tuo potero te īuenire? Ad quealexander. Vade cito qꝛ qui me hūcadduxit. ille me illuc cito veducet.Dergēs ergo quirinꝰ filiā ſuam adcarcereꝫ alexandri adduxit: ibidem