CXXV j.Petri ad v
cōmitē ottonis imꝑatoris ꝓpinquūdiaboluſ an̄ oīm aſtantiū oculos tācrudeliter arripuit vt ſeipſū dētibꝫ laceraret. Tūc iuſſu imꝑatoris ad Iohāne papa ducỉ vt catena ſancti petri eiꝰ collū circūdaret̉. Sꝫ dū alia cabena furientꝭ collo fuiſſet impoſita ⁊nihil ex hoc ꝓueniret ſalutꝭ: nimirūibi nihil latebat virtutꝭ Tandē vorapetri cateria ꝓducit̉ ⁊ furientꝭ colloimponit̉ Tante aūt virtutꝭ pondꝰ diabolus ferre nō potuit. ſed mox corāōnibꝫ exclamas: abſceſſit Tūc theodericus methen̄. ep̄s ipſā catenaꝫ arripuit ⁊ eā ſe nullabenꝰ dimiſſuꝝ niſimanꝰ ſibi p̄ciderẻ: aſſeruit Cū gͦ ſuꝑhec int̓ ep̄m ⁊ papa alioſqꝫ dericosgiis orireʳ ꝯtētio: imꝑator tādē litigiū ip̄ꝫ ſedauit: ⁊ ep̄s ex ip̄a cabenaānulū a pͣpͣ īpetrauit ¶ Narrat miletus ī cronica ꝙ hijs diebꝫ apd̓ ep̄iꝝdracō inges apparuit. in ciriꝰ ore donatus ep̄s virtute inſignis expuēsmox eū occidit. pͥus tn̄ an̄ eius faciēdigitꝭ crucē deſignās ⁊ eidē oſtendēsque vix ſeptē iuga boū ne eiꝰ putredine aer inficeret̉ ad locū incēdij trahere potuerūt Idē qͦꝫ ayt ibidē ꝙ diabolus tūc in ſpem moyſi ſe poſuit: qͥtudeos vndecūqꝫ ꝯgregāſ ſuꝑ magᵐmontis p̄cipitiū: iuixͣ mave eos duxᵗQuos dū ad t̓rā ꝓmiſſioīs ſicco pede ipſo ꝑeute duce̓ polliceret̉: īnumoros necauit Vn̄ credit̉ ꝙ diabolꝰ indignatꝰ qꝛ occafiōe iudei qͥ regine cabena dedea̓t: plauſus Octauiani ceſſauit de eis ſe tal̓r vindicauit Aultiaūt ex eiſ qͥ euaſer̄t ad baptiſmi graciā ꝯu̓olar̄t. Cū em̄ mōs ip̄e decliuisincūberet. ⁊ illi ſeſe euoluerēt pͥorestā acutꝭ rupibꝫ lacerati ꝙͣ in mare p̄focati mortuī ſūt. Cūqꝫ veliqui idemface̓ vellēt ⁊ de pͥoribꝫ quid eis acciderit īgioraret: quidā piſcatōe̓s indetranſeutes malū qd̓ acciderat narrauerūt eiſdē ⁊ ſic illi cōuerſi ſūt. Hecin hyſtoriā triꝑtita. D ¶ Quartacauſa inſtitutionis hic aſſigͣri pōtDn̄s em̄ a vincul̓ petrū miraculoſe
abſoluit. ⁊ eidē ligandi ⁊ abſoluēdipoteſtatē dedit. Nos aūt vincul̓ peccatoꝝ obligati tenemur: ⁊ abſoluiindigemꝰ. Igit̉ ⁊ ipſū in ſolēnitateq d̓r ad vincula hōramꝰ Vt ſicut ipē avincul̓ abſolui ꝓmeruit: et ſicut abſoluēdi ipē a dn̄o ptātē accepit ſic etipē a pctōꝝ vicul̓ noſ abſoluat Hācvltimā inſtitutōis cauſā nō nullaꝫextitiſſe de facili quis ꝑpende̓ poteſtſi videat ꝙ abſolutionē a vincul̓ inapoſtolū facta epl̓a cōmemorat. abſoluendi poteſtatē ſibi ꝯceſſaꝫ euangeliſta vecitat. abſolutionē nob̓ abipſo facienda hodierna oratio poſtulat. Ꝙ autē per claues quas accepitinterdū eſſe damnandos abſoluit inquodā miraculo qd̓ legitur in libronriraculoꝝ beate virginis ſatꝭ claret¶ Apud coloniā vrbē in monaſteioſancti Petri erat quidā monachusleuis alubricus ⁊ laſciuus: demonesipſū accuſabāt. ⁊ q̄libet gr̓ia pctōycōtra ipſū clamabat. Vnū dicebat.Ego ſuꝫ cupiditas tua q̄ tā freq̄ntercōtra dei p̄ceptū ꝯcupiuiſti Alid̓ dicebat Ego ſū vana gl̓a qͣ te apd̓ hoīesiactanter exaltaſti. Aliud aūt. Egoſum mendacium in quo mentiendopeccaſti Et cetera ſimiliter. Econtraquedā bonā oꝑa que fecerat excuſabant eū: dicētia. Ego ſū obedientiaquā ſenioribus ſpūalibꝫ exhibuiſtiEgo ſū pſalmoꝝ cantꝰ qͦs frequēterdeo ceciniſti Scūs aūt petrꝰ cuiꝰ eratmoͣchꝰ ꝓ ipō dep̄caturꝰ deū adijt Cuirn̄dit dn̄s Nūqͥd nō ꝓph̓a me inſpirante dixit Dn̄e qͥs hītabit in tabernaculꝰ tuoº. aūt qͥs reqͥeſcet in moteſcō tuoº. Qui ingrediʳ ſine macula eoꝑat̉ iuſticiā Ꝙ loqͥt̉ veritatē Quōp̄t hic ſaluꝰ eē cū nō fine macula ſitingreſſus: nec ſit iuſticiā oꝑatꝰ? Rogante aūt ꝓ eo petro cū v̓gine matredei: hāc dn̄s ſinaꝫ ꝓtulit vt ad corpꝰrediret ⁊ ibi pm̄am age̓t Tūc cōfeſtipetrꝰ claue quā manu tenebat diabolū terruit ⁊ ī fuga ꝯuertit Animaꝟo in manu cuiuſdā qui in predicto