Theodora dicta Theodorꝰ.Cviij.

a beſtia laceratū eripuit: ⁊ ſuis precibꝰ ſuſcitauit Ipſāqꝫ beſtiā inſecuta maledixit q̄ ſubitō mortua corrūᵗ¶ Dyabolꝰ at ſanctitatē ſua nō ferrevalēs: eidē apparuit dicēs Meretrixpre om̄ibꝰ et adultera: veliqͥſti viruꝫtuū ut hūc venires ⁊ me ꝯtēneres Pvirtutes meas tremendas ſuſcitabopreliū in te. ⁊ ſi n̄ fecero te crucifixūnegare: nō dicas qꝛ ego ſū Ipſa ſibiſignū crucꝭ̓ edidit: ⁊ ꝓtinꝰ demō euanuit ¶ Quadā aūt vice cū de cītatecū canielis vediret: ⁊ in qͦdā loco hoſpitata fuiſſet: puella quedā ad eaꝫde nocte venit: dicēs. Dorimi mecumQuod cum reſpueret: iuit ad alteꝝqui in eodē hoſpitio iacebat. Cuꝫ autem eius vent̓ intumuiſſet ⁊ de quocōcepiſſet int̓rogata fuiſſet ait Mōnachus ille theodorus dornnuit mecum. Natum igit̉ puerum ad abbatem monaſterij tranſmiſerunt Quicum theodoꝝ increparet ⁊ ille ſibi indulgeri peteret: ſcapulis ſuis pueꝝīpoſuit ⁊ de moͣſterio ꝓiecit. Illa aūteiecta exͣ moſteriū ꝑ ſeptē ānos māſit ⁊ de lacte pecoꝝ pueruꝫ nutriuit.Dyabolꝰ āt tāte eiꝰ patiētie inuidēsin ſpē viri ſui ſe tranſfigurauit: eiqꝫdixit. qͥd hic agis dn̄a mea. ecce langueo ꝓ te nec aliquā ꝯſolatōneꝫ vecipio Veni gͦ lux mea qꝛ ſi cū viro alioiacuiſti hͦ tibi indulgeo. At illa credēs viꝝ ſuū eē dixit ad eū Nūꝙͣ anipliꝰ tecū manebo qꝛ filiꝰ ioh̓is militis dormiuit mecū ⁊ volo agere penitētiā de eo ꝙ ī te peccaui Et cū oraſſꝫſtatī euanuit ⁊ demonē eē agͦuit Altera iteꝝ vicē diabolꝰ voluit eā terrere. Nā in ſil̓itudine ferarū t̓ribiliuꝫad eā demones vener̄t. ⁊ vir qͥdā inſtigās eas dicebat. Cōedite hāc mevetricē. Illa at orauit ⁊ euanuerūt.¶ Altera vice multitudo militū veniebat quā pn̓ceps p̄cedebat. ⁊ eū &eteri adorabāt. Dixer̄tqꝫ milites theodorē. Surge ⁊ adora pnͥcipē noſtrūQue rn̄dit. Dn̄m deū adoro. Qd̓ cuꝫpnͥcipi nūciatū fuiſſꝫ: iuſſit eā addu

ci: ⁊ tot bormentis affici: ut mortuaputaretur. Et poſtmodū oīs turbaeuānuit ¶ Aldea̓ iteꝝ vice vidit ibidē auꝝ multū. q̄ ſignās ſe refugit illud ⁊ deo ſe ꝯmedauit. ¶ Altera igit̉vicē vidit qͣndā caniſtꝝ plenū om̄ign̓e ciboꝝ ferētem ⁊ ſibi dicētē. Dicitprīceps qͥ te cecidit: tolle comede qꝛneſciēs fecit hoc. Illa at ſe fignauit⁊ ꝓtinꝰ euānuit. Cōpletis āt ſepteꝫanis abbas pacīam eiꝰ ꝯſiderans earecōciliauit ⁊ cū puero ſuo in moſteriū introduxit Vix cū duos poſtmodū annos laudabil̓r ꝑegiſſet: pueꝝaccepit: ⁊ ſe cū illo in cella ſua clauſit. Qd̓ cū abbati veuelatū fuiſſꝫ mriſit quoſdā moͣchos qͥ diligentiꝰ auſcultarēt quidnā cū eo loqueretur?Illa at puerū amplexans ⁊ deoſcūlans: dixit illi. Fili dulciſſiē tp̄s vitemee venit. relinqͦ te deo. ipſū patreꝫ⁊ adiutorē habeas. Fili dilcīſſimeieiunijs ⁊ orationibꝫ infiſtas: et fratribus meis deuote ſeruīas. ⁊ hec diceris ſpiritū tradidit ⁊ in domino feRiciter obdormuit: circa ānū domini. cccclxx. Quod puer cernēs plurimū cepit flere. In ipſa autē nocteviſio mōſtrata eſt abbati ⁊ in hūcmodū. Nuptie maximie parabātur⁊ veniebant ordines angeloꝝ. prophetarum. martirum. ⁊ omniū ſanctoꝝ. Et ecce in medio eoꝝ mulier ſola gloriā īeffabili circūdata. et venitvſqꝫ ad nuptias. et omnes aſtātesadorabant eam. Et audita eſt voxdicens. Hic eſt abbas theodorus qͥfalſo de puero accuſatus eſt. et ſeptem tempora ſuper eā mutata ſuntCaſtigata eſt enim quia cubile viricōinquinauit. Excitatus autem abbas concitus cuꝫ fratribus ad cellāeius iuit. ⁊ ipſam iam defunctaꝫ inuenit. Et intrantes ⁊ diſcooperientes: ipſam eſſe feminā inueneruntiſitqꝫ abbas pro patre puelle q̄eam infamauerat. et dixit illi. Vir filie tue mortuus eſt. et auferens veſtimentū mulierem eſſe cognouit.

o ij.