CX.Margareta v̓go ⁊ mr̄.

Factus eſt autē timor magnus fuper oēs qͥ hoc audierūt. Angelꝰ aūtdni locutꝰ eſt abbati dicens. Surgevelocit̉ equū ꝯſcēde ⁊ in cītatē vadeet ſi qͥs tibi obuiauerit aſſime ⁊ tecū adduc. Qui dū ꝑgeret qͥdaꝫ vircurrēs ſibi obuiauit Quē cū abbasint̓rogaret qͦ curreret: ille ait. Aulier mea defūcta eſt: ⁊ vado videre eāEt aſſumpſit abbas viꝝ theodoe̓ inequū: et veniētes plurimū fleuerūt⁊ ipſā cū multis laudibꝰ ſepelierūtVir aūt eiꝰ cellā theodore vxoris ſueaccepit. ⁊ ibidē ꝑmanēs tandē in dominō obdormiuit Duer at theodorenutricē ſeq̄ns: om̄i moꝝ honeſtatepollebat. ita ꝙ mortuo abbate mōnaſterij ipſe in abbatem vnanimit̉eſt electus .¶ De noīe Margarete virginis etmartirisArgareta dicit̉ a quadā pre¶ Itur. Que gēma eſt candidatioſa gēma. q̄ margai̓ta vocaparua ⁊ virtuoſa. Sic beata Margareta fuit candida ꝑ virginitatē. ꝑua ꝑ humilitatē. virtuoſa ꝑ mia̓cūloꝝ oꝑatōeꝫ Virtus āt huiꝰ lapidisdicit̉ eſſe ꝯtra ſanguinis effuſionē.cōtra cordis paſſionē: ⁊ ad ſpūs cōfortatōem. Sic btā Margareta habuit virtutē cōtra effuſionē ſui ſanguinis ꝑ ꝯſtantiā. qꝛ ī ſuo martirioꝯſtātiſſiā extitit. Cōtra cordis paſſionē .i. demonis tēptatōeꝫ ꝑ victoriāqꝛ ip̄ꝫ dyabolū ſuꝑauit Ad ſpūs cōfortatōeꝫ ꝑ doctrinā. qꝛ ꝑ ſui doctrinā multoꝝ aīos ꝯfortauit et ad fidēxp̄i ꝯuertit Ęius legendā Theotimꝰvir eruditus ſcripſit.¶ Hyſtoria.Argareta de ciuitate antiochieꝑfuit filia theodoſij gentiliuꝫ patriarche. niutrici hec traditur. Et adadultā etatem veniens baptizaturet propter hoc exoſa patri plurimūhabebatur. Quadam igitur die dūiam decimūquintū anium attigiſſꝫ.

et cum alijs virginibus oues nutricis ſue cuſtodiret: prefectus olibriꝰinde tranſitum faciens. et puellaꝫ tāformoſam conſiderans mox in eiusamorem exarſit et pueros ad ipſamconcitus miſit. dicens Itē et eam cōprehendite ut ſi libera eſt eaꝫ mihiin vxorem accipiam. ſi ancilla mihieam in concubinam habeam. Cumigitur eius aſpectui fuiſſet preſentata eam de genere ſuo ⁊ nomine ac veligione requiſiuit. Illa autē reſpondit ſe genere nobileꝫ ⁊ nomine margaretam ac veligione chriſtianam.Cui prefectus. Duo prima tibi recteconueniūt: quia et nobilis haberis⁊ margarita pulcerrima comprobaris. ſed dercium tibi non cōuenit. utpuella tam pulcra ⁊ nobilis deū habeat crucifixum Cui illa Vnde ſcis criſtum fuiſſe crucifixum. Et ille. Ex libris xp̄ianorum Cui Margareta Cūigitur legatur pena chriſti ⁊ gloriaque verecundia eſt veſtra ut vnumcredatis ⁊ alterum denegaretis? Cūautē Margareta eum ſponte crucifixum aſſereret: pro vedemptōne nōſtra: ſed nunc eum ineternū viuereaffirmaret iratus prefectus: eam incarcere mitti iuſſit. Seq̄nti autē dieeam ad ſe venire fecit: eiqꝫ dixit. Pona puella miſerere pulcritudīs tue⁊ deos noſtros adora ut bn̄ tibi ſitCui illa Illum adoro quem terra cōtremiſcit: mare formidat: vētia omnies creaturo timent. Curi prefectus.Niſi mihi conſenſeris: corpꝰ tuumfaciam laniari. Cui Margae̓ta. Chriſtus ſemetipſū pro me in mortē tradidit: ⁊ ideo pro chriſto mori deſidero Tūc prefectꝰ iuſſit eā in eculeū fuſpendi: ⁊ tam crudeliter primo virgis: deinde pectinibꝫ ferreis vſqꝫ adnudatōem oſſiuꝫ laniari ꝙ ſanguisde eius corpore tanꝙͣ de fonte puriſſimo emanauit. Flebāt aūt qui ibiaderant: ⁊ dicebāt O margaretaveve de te dolemus: quia corpus tuumtam crudeliter lacerari cōſpicimꝰ. O