Theodora dicta Theodorꝰ.Cviij.

pluſꝙͣ martirē. qꝛ ſepties paſſa ē inſeptē filijs. ⁊ octauo in corꝑe ꝓprio¶ Greg. ī omel̓. Btā felicitas q̄ crededo extitit acilla xp̄i. p̄dicādo ec facta ē mr̄ xp̄i Septē qͥppe filios ſic pꝰſe vtitos timuit velinq̄re: ſic̄ carͣlesꝑentes ſolēt metue̓ nō mortuos premittāt. Parturiuit ſpū qͦs carnie peꝑerat. ut p̄dicādo pareret do qͦs carne peꝑerat mūdo. filios ſuos qͦs carnē ſua eē nouerat: ſine dolorē nō podea̓t moriētes vide̓. Sꝫ erat vis amoris īterio r q̄ dolorē vincerat carnisRecte gͦ hāc feīaꝫ vltra martirē dixerim q̄ totiēs ē in filijs ⁊ tā deſiderāterextīcta. Dū em̄ multiplex martiriūtimuit: ip̄a qͦꝫ martirij palmā vicit.qꝛ ⁊ amoe̓ xp̄i ſola ſua moīs ei minime ſuffecit. Paſſi ſūt āt circa ānosdn. ex. ſb̓ Decio imꝑatore.¶ De ſancta TheodorāHeodora nobil̓ mulier ⁊ ſpectoſa apd̓ alexādriā tēꝑe zenonis īꝑatoris viꝝ hēbat dituite ac timētē deū. Dyabolꝰ āt theodore īuidens ſcītati: viꝝ q̄ndā diuitēin illiꝰ ꝯcupiſcētiā incitauit. qͥ eā crebris nūcijs ⁊ mūeribꝫ moleſtabat:ut aſſenſū ſibi p̄beret: ſꝫ illa nūciosveſpuebat ⁊ munera ꝯtēnebat Intātū āt ipſā moleſtabat ꝙ ipſaꝫ hr̄e qͥetē nō pmitte̓t: ⁊ pene deficere videret̉. Tādeꝫ qͣndā magā ad eā miſitq̄ eā ut viri illiꝰ miſereret̉ ſibiqꝫ conſentire plurimū hortabat̉. Que cuꝫdiceret ſe corā oculis dei cuncta cernētis tā grande pctm̄ nūꝙͣ ꝯmitte̓malefica adiūxit. Quicqͥd in die fithͦ deꝰ vtiqꝫ ſcit ⁊ videt. quicqͥd auteꝫveſperaſcente ⁊ occidēte ſole ꝯmitti?deꝰ mīme intuet̉. Dixitqꝫ puella malefice. Nūqͥd veritatē dicis? Et illaEtiaꝫ veritatē dico. Decepta puellaverbis malefice dixit ut veſpaſcētedie vrrū ad ſe venire faceret ⁊ volūtatē ſuā ꝯpleret Qd̓ cū viro retuliſſetvehemēter exultās ille? hora qͣ dixerat ad eam venit: ſecumqꝫ concubuits et abſcoſſit. Theodora autem ad

ſeipſam rediēs amariſſime flebat etfaciē ſuam ꝑcutiebat dicēs Heu meheu me. ꝑdidi aīam meam. deſtruxiaſpectū decoris mei. Vir āt eius vediens ⁊ vxorē ſua ſic deſolatā ⁊ merentem vidēs: cām tn̄ neſciēs eā ꝯſolarinitebatur. ſꝫ illa nullā ꝯſolatōem reciꝑe volebat Mane aūt facto qd̓daꝫmonaſteriū monialiū adijt ⁊ abbatiſſam interrogauit an deꝰ qd̓dā genꝰ peccati aut graue delictū qd̓ dieadueſpāſcēte ꝯmiſerat: ſcire poſſetꝰCui illa Nihil deo abſcōdi p̄t. et deꝰſcit ⁊ videt omnē qd̓ ſit: qͣcunqꝫ etiāhora illud ꝯmittatur. Que flens amave dixit. Da mihi libꝝ ſancti euāgelij ut ſortiar memetip̄am. Et aperiens reꝑit Qd̓ ſcripſi: ſcripſi. Rediens ergo domū. dū quadā die vir ſuus abeſſꝫ comā ſuam precidit veſtimenta viri aſſumens ad quoddammonaſteriū monachoꝝ qd̓ ꝑ. xviij.miliaria diſtabat: feſtiauit. ⁊ ut ibidem cū monachis veciꝑetur petijt: aquod petijt impetrauit. Interrogata de noīe dixit ſe theodoꝝ nūcupariIlla ergo officia oīa humil̓r faciebat ⁊ eius ſeruitiū omnibꝫ gratumerat Poſt aliqͦt autē annos abbasftēm theodoꝝ vocauit: ⁊ ut boues iūgeret ⁊ oleū de ciuitate afferret: precepit Vir autē eius plurimū flebattimens ne cū viro altero receſſiſſet.Et ecce āgelus dn̄i ſibi dixit. Surgemane ⁊ ſta in via mr̄ij petri apoſtol: ⁊ q̄ tibi obuiauerit vxor tua erit.Quō facto theodora cū camelis veīt⁊ viꝝ ſuū vidēs ⁊ vecognoſcēs intraſe dixit. Heu me bone vir quātuꝫ laboro ut eripiar a peccato quod fediin te Cui autē cum appropinquaſſetſalutauit eū dicēs Gaudeat dominꝰmeus Ille autē eam penitus nō cognouit Sed cum diutiſſime expectaē̓t⁊ ſe deceptum clamarꝫ: eſt facta voxad eum dicēs. Ille qui te heri maneſalutauit vxor tua erat ¶ Tate aūtſanctitatis fuit btā theodora ut multa miracula faceret. Nam ⁊ homine