LXXi.Ambroſius ep̄s.
alij heretici ꝯtradicerēt: volentes vtde ſua ſectā aliqͥs ordinaret̉. vn̄a dearrianoꝝ virginibꝫ impudētior cederis tribunal cōſcendit ⁊ btūm ambroſiū ꝑ veſtimentū app̄hendit. volens ipſū ad ptē mulieꝝ trahe̓ vt abeis ceſus de eccīa cū iniuria traheret̉Cui ambroſiꝰ apt Et ſi ego indignꝰtanto ſacerdotio ſū: te tn̄ nō cōuenitin qͣlenicūqꝫ ſacerdotē manꝰ inijcereVn̄ time̓ debiiſti iudiciū deisne tibialiud ꝯtingat. qd̓ dictū exitus cōfirmauit Nam die alio mortu ā ad ſepulcrū vſqꝫ deduxit: gratia ꝓ ꝯtumelia rependes. Qd̓ factū oēs valde ꝑterruit ¶ Poſt hͦ mediolanū reu̓ſusinnūeras iſidias a iuſtina īpatriceꝑtulit: muneribꝫ ⁊ hōribꝫ ppl̓m ꝯͣ eūexcitāte Cū gͦ multi eū in exiliū pello̓niterent̉: vnꝰ eoꝝ ceterꝭ infelicior intātū furorē excitatꝰ ē vt iuxͣ ecc̄iaꝫ ſibidomū locaret: hac de cā vt in ea qͣdrigā ꝑatā hr̄etSꝫ dei iudicio ipō dieqͦ ipſū raꝑe arbitrabả: in eadē qd̓riga⁊ de eadē domo in exiliū repulſuseſt. Cui tn̄ ābroſiꝰ reddēs boͣ ꝓ mal̓ſūptꝰ a ncc̄aria mīſtrauit ¶ Cantꝰ ⁊officiū in ecc̄ia mediolan̄. pͥmū celebrāe̓ inſtituit ¶ Erāt ec̄ tūc tꝑis mēdiolani multi a dēonibꝫ obſeſſi qͥ ſedorq̄ri ab ābroſio magnis vocibꝫ clamitabat Iuſtina āt ⁊ multi arrianoꝝ cū inſil̓ habitaret dicebāt: ꝓ pecunia ābroſiū hoīes ꝯparare qͥ ſe abimmūdis ſpiritibꝫ vexare mētirēt̉ ⁊ab ābroſio dicerēt ſe torq̄ri Tūc ſb̓ito vnꝰ ex ill̓is arrianis qͥ aſtabāt arre ptꝰ a dēonio ī mediū ꝓſiliuit atqꝫclamare cepit Vtinā ſic torq̄rent̉ vttorqueor qͥ nō credūt abroſio At illiꝯfuſi in piſcinā dierſū hoīem necauerūt ¶ Quidā hereticꝰ acerrimusdiſputator ⁊ durꝰ ⁊ incōuertibil̓ adfidē: cū audiret ābroſiū p̄dicātē vidᵗad aures eꝰ angelū loquētē verba q̄ppl̓o p̄dicabat. qͦ viſo fidē quā ꝑſeq̄bat̉ cepit defende̓ ¶ Quidā aruſpexdemones aduocabat ⁊ ipſos ad nōcendū ābroſio trāſmittebat. Sed ve
uerſi demones renūciabāt ꝙ nō ſolūad ipſū ſed nec etiā ad fores domusſue appropinqͣre valebant Qm̄ ignis inſuꝑabil̓ omnē illd̓ edificiū cōmuniret: ut etiā lōge poſiti vrerēturp̄dcūs v̓o aruſpex cuꝫ a iudice ꝓpterquedaꝫ maleficiā torq̄ret̉ clamabatab ambroſio ſe torqueri ¶ Quēdādemomacū ingredientē mediolanuꝫdemō dimiſit: egredientē inuaſit Interrogatus de hoc demō ayt ſe ābroſiū timitiſſe. ¶ Aliꝰ quadā nocte eiꝰcubiculū adijt vt gladio ipſū necae̓tp̄ce vel p̄cio a Iuſtina indutꝰ. Sꝫ cūdextra gladiū eleuaſſet: vt ipſū ꝑcuterēt ꝯtinuo aruit manꝰ eius. Cūviri theſſalonice cītatis aliqͥd in imperaborē deliqͥſſent ⁊ eis imꝑator p̄cibus beati ambroſij indulſiſſꝫ clamagēte curialiū malicia per iuſſū imperatorꝭ neſciēte ambroſio plurimiocciſi ſūt. Qd̓ vt ambroſiꝰ comperitimperatori cōpiā intrandi eccleſiamden egauit. Cui cū imperator diceretꝙ dauid adulteriū ⁊ homicidiū cōmi ſiſſet: veſpōdit Ꝙ ſecutꝰ es errantem? ſeqere corrigentē. Quod cuꝫaudiſſꝫ clemētiſſiꝰ īperator ita gratant̓ accepit. ꝙ publice agere penitentia nō negauit. ¶ Quidā a demomrio arreptꝰ clamare cepit ab ambroſio ſe torqueri Cui ambroſiꝰ Obmūdeſce diabole. qꝛ n̄ torquet te ambrofius ſed īuidia tua: qꝛ illuc hominesaſcendere conſpicis vnde tu turpitercorruiſti Nā ambroſiꝰ neſcit inflariStatīqꝫ ille obmūtuit ¶ Quadā vicecu btūs ambro. ꝑ cītatē ꝑgeret caſuquidā lapſus eſt et in terra ꝓſtratꝰiacebat. quē videns alter ridere cepCui ambroſiꝰ Et tu qͥ ſtas vide ne cadas. quo dicto ſtātī laprū doluit ſuūqͥ riſerat alienū. ¶ Quādā vice Ambroſius ad palatiū macedonij ingr̄iofficioꝝ vt pro quodā intercederet venit. ſed cū foe̓s clauſas inueniſſꝫ necintrādi copiā habere potuiſſꝫ ait. Ettu quidē veniens ad eccleſiam ⁊ nonclauſis iānuis ſed aꝑtis ingredi nō