Ambroſius ep̄s.LXX.
LXX.
foderet ſed nequiret vidᵗ leonē ad fevenientē manſuete. Dixitqꝫ illi zozimas. Sancta hec mulier p̄cepᵗ ſepeliri corpꝰ ſuū et ego cū ſim ſenex fodere nō poſſū. nec etiā aptum habeoferramentū Tu gͦ terrā fode vt poſſimus eius corpꝰ ſanctiſſimū ſepelireTūc leo fodere cepit ⁊ aptā foueamp̄parauit. Qūo ꝑacto leo vt agnusmanſuetus abijt ⁊ ſenex ad ſuū monaſteriū glorificās deū venit¶ De nomine ſancti Ambroſij.Mbroſius dicit̉ ab ambra q̄eſt ſpeciēs valde vedolens ⁊ pcioſa. ipſe em̄ valde p̄cioſusextitit. ⁊ in dictꝭ ⁊ in factis ſuis valde redoluit. Vel dicit̉ ambroſius abambra ⁊ fios qd̓ ē deꝰ qͣſi ambra dei.Deus nāqꝫ ꝑ eū qͣſi ꝑ ambrā vbiqꝫpedolet. Fuit eī ⁊ eſt bonꝰ odor xp̄i inomni loco. Vel d̓r ab ambor qd̓ eſtpater luminis ⁊ ſyor qd̓ ē ꝑuulꝰ qͣſipater in multoꝝ filioꝝ ſpūali generatione Luminoſus in ſacre ſcpͥturoexpoſitōne. ⁊ ꝑuulus in ſua humiliꝯuerſatione. Vel ſicut d̓r in gloſarioAmbroſius odor vel ſapor celeſtis d̓rAmbroſia eſca angeloꝝ Ambroſiūceleſte mellifauū. Fuit eniꝫ celeſtisodor ꝑ odoriferā famā Sapor ꝑ ꝯtemplationeꝫ interna. celeſte mellifauūper dulcē ſcpͥturaꝝ expoſitionē. eſcaangelica ꝑ glorioſā fruitionē. Eiusvitā ſcpͥſit paulinꝰ voluſianꝰ epiſcopus ad auguſtinū ¶ LegendaFbroſius filiꝰ ambroſij p̄fectixome. cū in cunabul̓ in atrio p̄torij eſſꝫ poſitus ⁊ dormiret examenapū ſubito adueniēs faciē eius ⁊ osita ꝯpleuit vt qͣſi in alueolū ſuū intr̄vent piter ⁊ exirēt Que poſtea euolantes in tantā aeris altitudinē ſubleuate ſūt vt hūanis ocul̓ minimovideren̉. qͦ ꝑ acto territus pr̄ ayt Sivixerit infantuluſ iſte aliqͥd magnierit. Poſtea cū adoleitiſſet ⁊ videretmatre ⁊ ſororē ſacrā v̓ginē manꝰ ſacerdotis oſculari: ipſe ludens ſororidexterā offerebat aſſerēs ⁊ ſibi id ab
ea fceri oporte̓ Illa vero vt adoleſcentem ⁊ neſciētē qͥd diceret: veſpuebat¶ Rome gͦ litteris eruditꝰ cū cauſasp̄torij ſplendide pͥoraret a valētimanō imꝑatore ad regēdā liguriā emilianāqꝫ ꝓuincias directꝰ ē Cūqꝫ mediolanū veniſſꝫ ⁊ ibidē ep̄s tūc deeſſꝫꝯuenit ppl̓s vt ſibi de ep̄o ꝓuide̓t. Sꝫcū inter arrianos ⁊ catholicos de eligendo epō ſeditio nō modica oriret̉illuc Ambroſius cauſa ſedāde ſeditiomis ꝑrexit. Et ſtatī vox infantꝭ inſonuit dicēs Ambroſiū ep̄m. cuiusvoci oēs vnanimit̓ cōſenſerūt Ambroſiū ep̄m acclamātes. qͦ ille cognito vt eos a ſe terroribus vemouereteccleſiā exiens tribunal cōſcendit. ⁊contra conſuetudinē ſuaꝫ tormentaꝑſonis adhiberi iuſſit. Qd̓ cū face̓tppl̓s nihilominꝰ acclamabat Octm̄tuū ſuꝑ nos. Tūc ille turbatꝰ domūvedijt ⁊ ph̓iaꝫ ꝓfiteri voluit. qd̓ vt nefaceret reuocatꝰ eſt. Puplicas mulieres ad ſe ingredi fecit. vt hijs viſisab eius electione ppl̓m reuoͣret. Sedcū nec ſic ꝓficeret ſꝫ ſꝑ ppl̓m (Octm̄tuū ſuꝑ nos) acclamare videret: fugam media nocte petijt Cūqꝫ ticinūꝑge̓ ſe putae̓t mane ad porta mediolanēſis ciuitatis q̄ romana d̓r inuenitur. qͥ inuētus cū cuſtodiret̉ a populo miſſa eſt velatio ad clemētiſſimū imꝑatorē valentinianū. qui cūſūmo gaudio accepit ꝙ iudices a ſedirecti ad ſacerdotiū peterent̉ Letabatur etiā ꝓbus p̄fectꝰ ꝙ verbū ſuūin eo fuerat adimpletū. Dixerat em̄cū ꝓficiſcenti mandata donae̓t: vadeage nō vt iudex ſed vt ep̄s. Pendētevelatione iterū obſcondit̉. ſed inuentus cū adhuc eſſꝫ cathecuminꝰ bapttizatur. Et octau̓o die in epiſcopalēcat̓hedrā ſublimat̉ Cū aūt poſt annos qͣtuor romā iuiſſꝫ ⁊ ſoror ſua ſacra v̓go eius dextrā oſcularet̉ ſubridens ayt Ecce vt dicebā tibi ſac̓dotꝭmanū oſcularꝭ ¶ Cū aūt in qnͣdā ciuitatē ꝓ quodā ep̄o ordinando iuiſſet:A eius electōni Iuſtina imꝑatrix⁊
i iiij.