Gregorius pp.LV

palpādo diligere comprobarꝭꝙͣ illeqͥ tātas diuitias qͣs nō amādo ſꝫ cōtemendo cūctis liberaliter largiēdodiſpergit. Ideoqꝫ ſolitarius deo gratias retulit. ⁊ qͥ meritū ſuū decreuiſſeputauerat ſi gregorio ꝯferret̉: orarecepit vt cum eo maſionē qn̄qꝫ ꝑcipe̓mereret̉ ¶ Cū apd̓ Mauritiū imꝑatorē ⁊ filios eius ſuꝑ morte cuiuſdāep̄i falſo accuſarẻ ſic ait ī epl̓a quāapocrifario miſit Vnū eſt qd̓ breuit̓ſuggerat̉ dn̄is meis qꝛ ſi ego ſeruuseoꝝ in mortē longobardoꝝ vel damnū me miſcere voluiſſem: hodie longobardoꝝ gens nec vege nec ducemnec cōmites habe̓t atqꝫ in ſua cōfuſion eſſet. Sed qꝛ deū timeo. in mortem cuiuſlibꝫ hominis me miſce̓ formido Ecce quāte humilitatꝭ fuit qꝛcū eſſet ſummꝰ pōtifex imꝑatorꝭ: ſeruū ſevocabat ⁊ dn̄ꝫ ſuū appellab atEcce qnͣte innocētie qꝛ in mortē ſuorum inimicoꝝ cōſentie̓ nolebat. Cūmauritiꝰ imꝑator gregoriū ⁊ ecc̄iadei ꝑſeq̄ret̉ int̓ cetra̓ ſic ei gregoriusſcpͥſit. Quia em̄ pctōr ſū credo ꝙ omnipotētē deū tāto vob̓ āpliꝰ p̄lacatꝭqnͣto me ei male ſeruientē affligitꝭQuadā igit̉ vice quidā moͣſtico habitū indutꝰ ſpatā euaginatā dexteābenēs corā imꝑatore intrepidꝰ aſtitit ⁊ cōtra eū enſē vibrās illū gladiomorituꝝ p̄dixit Territꝰ āt mauritiꝰa ꝑſecutōe gregorij ceſſauit ⁊ vt ꝓ ſeorare debe̓t inſtāt̓ petijt qͣtenꝰ ip̄ꝫ inhac vita de mal̓ ſuis dn̄s punie̓t ⁊ n̄puniēdū extremo examini reẜuaretQuādā igỉ vicē vidᵗ mauritiꝰ ſe an̄tribunal iudicis ſtae̓ ⁊ iudicē ꝓclamare. Date iauritiū ⁊ capiētes euꝫmīſtri ipſū an̄ iudicē poſuer̄t Cui illeVbi vis reddā tibi mala q̄ in hͦ ſcl̓oppetrͣſti Ille rn̄t Hic potiꝰda mͥ dn̄e⁊ n̄ ī futuro ſcl̓o retribue. ſtatīqꝫ diuina vox iuſſit trͣdi Mauritiū vxorēfilios ⁊ filias foce militi occidendosqd̓ etiā factū ē. Nō pꝰ multū eī tꝑisFocaſ qͥdā miles eꝰ ipſū cū toͣ faīliaſua gladio occidit. ⁊ ei in imiꝑio ſuc

ceſſit Q ¶ Cū apd̓ ſcāꝫ Mariā maiorē vbi ē ymago v̓gīs quā Lucaseuāgl̓a fec̄ btūs gregoriꝰ in die paſche miſſaꝫ celebrret ⁊ ꝓnūciae̓t Paxdni ſit ſꝑ vob̓. Angl̓s dn̄i alta vocern̄t Et cū ſpū tūo Vn̄ ppͣ apd̓ illā eccleſiā ī die paſche ſtatione fac̄. Nͨ ſibi cū d̓t. Pax dn̄i: in hꝰ miraculi memoriā ⁊ teſtīoᵐ rn̄dẻ R ¶ Quodātꝑe traianꝰ īꝑator romanꝰ ad qd̓dābellū vehemētiſſime feſtīabat Cuividua quedā flebil̓r occurrit di. Obſecro vt ſanguinē filij mei innocēter ꝑempti vindicare digneris Cūqꝫ Traianꝰ ſi ſanꝰ reuerteret̉ ſe vindicare teſtaret̉: Vidua dixit Et qͥs mͥ hͦ p̄ſtabit ſi tu in p̄lio mortuꝰ fuerꝭ? Traianus dixit Ille qͥ pꝰme īꝑabit Cui vidua. Et qͥd tibi ꝓderit ſi alt̓ mͥ iuſticiā fecerit? Traīanꝰ dixit. Vtiqꝫ nilEt vidua. Nōne inqͥt meliꝰ tibi eſt:ut mͥ iuſticiā facias ⁊ ꝓ hͦ merordē accipias ꝙͣ vt altei̓ hac tnͣ ſmittas? Tc̄Traianꝰ pietate ꝯmotꝰ de eqͦ deſcēdᵗ⁊ ibidē innocētꝭ ſāguinē vindicauit¶ Fert̉ qͦꝫ ꝙ dū filiꝰ trāiami ꝑ vrbēeqͥtādo nimis laſciue diſcurre̓t: filiūcuiuſdā vidue int̓emit. qd̓ cū vidu aTraīano lacrimiabil̓r exponeret. ipēfiliū ſuū qui hͦ feceāt vidue loco filijſui defūcti tradidit ⁊ magnifice ipſūdotauit ¶ Dū igỉ qͣdā vice diu iā defūcto trͣiano gregoriꝰ ꝑ foꝝ traianitnͣſiret ⁊ hꝰ māſuetudinē iudiclrecordatꝰ fuiſſꝫ: ad ſcī petri baſilicā ꝑueīt⁊ ibidē ꝓ eius errore amariſſime fleuit Tc̄ illi d̓initꝰ reſpōſū ē. Ecce petitione tua īpleui et tr̄iano penā et̓nāpepci Decet̓o aūt diligētiſſiē caueasne ꝓ danatō aliqͦ p̄ces fūdas. Daniaſcenꝰ āt in qͦdā ſuo ẜmone narrat. ꝙGreg̓. ꝓ traiano orōeꝫ fundēs audiuit voce ſibi d̓initus illatā Vocē tuāaudiui: ⁊ veniā tr̄iano do Cuiꝰ rei vtibidē d̓t teſtꝭē oriēs oīs ⁊ occidēs Suꝑ hͦ dixer̄t qͥda ꝙ traianꝰ fuit reuotꝰad vitā: vbi gram ꝯſecutꝰ veniā meruit ⁊ ſic gl̓iam obtinuit. Nec ea̓t ininferno finalit̓ deputatꝰ. nec ſētētia