Pregorius pp̄.Vi.

diffinitiua dānatus. Alij dixerūt ꝙaīa traiani n̄ fuit ſimpl̓r a reatu pene et̓ne abſoluta ſꝫ eiꝰ pena vſqꝫ adtp̄s .ſ. vſqꝫ ad diē iudicij fuit ſuſpēſa. Alij dixerunt ꝙ pena ad locū velmodū aliquē torniti ſb̓ ꝯditōe taxata fuit. donͨ orāte gregoº: ꝑ xp̄i miſericordiā locꝰ vl̓ modꝰ aliqͥs mutaret̉ Alij dicūt vt Ioh̓es diacōnꝰ quihāc legēdā ꝯpilauit ꝙ n̄ legỉ̉ oraſſeſꝫ fleuiſſe ⁊ freq̄nt̓ deꝰ miẜtꝰ ꝯcedᵗ qd̓hō ꝙͣuis deſiderās pete̓ n̄ p̄ſumit. Etꝙ eiꝰ aīa n̄ eſt ab inferno libeāta ⁊ īpadiſo repoſita: ſꝫ ſimpl̓r ab infernicruciātibꝫ libea̓ta. Valet eī vt d̓t aīa⁊ ī inferno exiſte̓ ⁊ inferni cruciatꝰ ꝑdei mīaꝫ n̄ ſētire lij dicūt ꝙ pena et̓na ꝯſiſtit in duobꝫ .ſ. in pena ſēſus ⁊in pena dāni q̄ ē carētia viſiōīs d̓inePena gͦ et̓na ꝙͣtū ad pͥmū ē ſibi dimiſſa. ſꝫ ꝙͣtū ad ſcd̓m retenta. Fert̉qͦꝫ ꝙ āgelꝰ iſtd̓ adiecei̓t. qꝛ eī ꝓ danato rogaſti duorū tibi dat̉ optio. a̓ inpurgatoi̓o duobꝫ diebꝫ cruciaberꝭ. Acerte toto tꝑevite tue infirmitat̉ibiꝫet doloribꝫ fatigaberꝭ. Ꝙ p̄elegit toto tꝑe vite ſue doloribꝫ cōcuti ꝙ duobus diebꝫ in purgatoi̓o cruciari Vn̄factū ē ꝙ ſꝑ deinceps a̓ febribꝫ laborauit. a̓ podagre moleſtia p̄ſſus fuitaūt validis doloi̓bꝫ cōqͣſſatꝰ ā doloe̓ſtoͣchi mirabil̓r cruciatꝰ. Vn̄ in qͣdāepl̓a ſic loqͥt̉ dicēs Tantis podagretātiſqꝫ moleſtiarū doloribꝫ p̄mor vtvitā mea mͥ gͣuiſſima pena ſit Quotidie em̄ in dolore deficio ⁊ mortꝭ vemediū expectando ſuſpiro Itē alibiDolor meꝰ interdū mihi lentꝰ eſt. interdū nimius. Sed neqꝫ ita lentꝰ vtrecedat. neqꝫ ita nimiꝰ vt interficiatVn̄ ſit vt qͥ quotidie in morte ſū qͦtidie repellar ā morte. Sic āt me infectio noxij hūoris imbibit vt viue̓mͥ pena ſit: ⁊ mortē deſiderāter expectans quā gemitibꝫ meis ſolū credoeē remediū. S atrona q̄dā btōgregorio ſingulis diebus dn̄icis panes offerebat. qͥ cū poſt miſſaꝝ ſolēnia corpꝰ dni ſibi offerret et diceret.

Corpꝰ dn̄i noſtri ih̓u xp̄i cuſtodiatte in vitā eternā. laſciue ſb̓riſit Illecōtinuo dexterā ab eiꝰ ore cōuertensꝑtē illā dnici corꝑis ſuꝑ altare depofuit. poſtmodū corā ppl̓o interrogauit quā ob cām ride̓ p̄ſumpſerit Atilla. Qꝛ panē inqͥt quē ꝓprijs manibus fecerā: tu corpus dn̄icū appellabas Tē̄ gregͦ. ꝓ īcredulitate mulierꝭſe in orōe ꝓſtrauit. ⁊ ſurgēs ꝑticulāillā panis inſtar digiti carne factāreppit ⁊ ſic matronā ad fideꝫ reduxitOrauit ideꝝ ⁊ carnē illā in panēcōū̓ſā vidit ⁊ matrone ſumēdū tradiditꝘbuſdā pͥncipibꝫ aliqͣs p̄cōſaſ veliqͥas potētibꝫ aliqͣntulū de ſcī Ioh̓.euangl̓e dalmatica tribuit. Quodilli ſuſcipiēteſ tāꝙͣ viles veliqͥaſ: ei cūindigͣtione nimia veddiderūt. Tuncbtūs grego. oratōe facta cultellū petijt ⁊ paniū illū pupugit. de cꝰ punctōibꝫ ſangͥs ꝓtinꝰ emanauit. Sicqꝫꝙͣ p̄cioſe eſſēt veliqͥe: d̓mitꝰ eſt on̄ſūQuidā diuitū romanoꝝ ꝓ relictaꝯiuge fuea̓t a pōtifice cōione pͥuatꝰQd̓ ille moleſtiſſime feres ſꝫ autoritatē tāti pōtificis euacuare nō valēsmagorū ſuffragia reqͥſiuit. qͥ ſe ſuiscarminibꝫ age̓ ꝓmiſer̄t vt immiſſodemōe tādiu caballꝰ pōtificꝭ vexarẻqͦuſqꝫ cū ſeſſore ſuo ꝑiclitaret̉. Cūqꝫgrego. aliqn̄ ſuꝑ caballuꝫ tranſiretimimiſſo demone magi equū eius tāfortiter vexae̓ fecer̄t vt neqͣꝙͣ ab aliquo teneri valeret Tūc grego. reuelante ſpūſācto diabolicā ſubmiſſionē cognoſcēs facto crucis ſignaculotā caballū a pn̄te rabie libra̓t ꝙͣ maleficos ꝓpetua cecitate mulctauit. qͥveatū ſuū ꝯfitētes: ad ſacri baptiſmigrām poſtmodū ꝑuenerunt Quibꝰlumē ne artē magicā r̓legerēt veddinobuit: eoſ tn̄ eccleſiaſtico ſb̓ſidio nutriri p̄cepit ¶ Legit̉ qͦꝫ in libro qui agrecꝭ Lymon d̓r. ꝙ abbas qͥ p̄eratmonaſterio ſcī gregorij pape eidemnūciauit ꝙ quidā monachus penesſe nūmiſmata hr̄et tria. que gregoad alioꝝ terrorē excōmuīcauit. poſt