Liiij.Gregorius ppͣ.

ad eū reuocandū ꝯtinuo nūcioſdeſtinauit Cūqꝫ gregoriꝰ iam dierū triūiter ꝑegiſſꝫ ⁊ ī qͦdā loco diuertēs qͥdācederis qͥeſcentibꝫ lectitaret: locuſtaſuꝑueniēs eū coegit a legēdo qͥeſcereT ex ꝯſideratōe ſui noīs docuit eū ineodē loco nō ſtae̓ debere Qd̓ ille ſpūꝓphetico diſcēs ſtatī cōmibes adhortatur vt velociꝰ debeant ꝓficiſci. Sedſuꝑuenientibꝫ apoſtolicl̓ nuncijs vedire ꝯpellỉ̉ licet de hͦ plurimū triſtaretur. Tūc ppͣ ipſū a monaſterio ſuoabſtraxit ⁊ ſuū dyaconū cardinalēordinauit M ¶ Quodā tꝑe tiberꝭfluuiꝰ alueuꝫ ſuū egreſſus intantuexcreuit vt ſuper muros vrbis romēinflueret ⁊ plurimas domos elterte̓tTūc etiā ꝑ tiberim fluuiū multitudoſerpentū cū dr̄cone magno in mavedeſcēdit Sꝫ a fluctibꝫ p̄focati ⁊ ad littus ꝓiecti totū aerem ſua putredinecorrupūer̄t Sicqꝫ plaga peſſima quāinguinaria vocāt ſecuta ē ita vt etiācorporali viſu ſagitta celitꝰ venire ⁊ſingulos quoſqꝫ ꝑcutere videret̉. q̄pͥmo omniū Delagiū papā ꝑculit ⁊ſine mora extinxit. Poſtmodū veroin veliquū vulgꝰ ita deſeuit vt ſb̓tractis habitatoribuſ domos pl̓imas invrbe vacuas relinq̄ret Sꝫ qꝛ ecc̄ia deiſine rectore eē nō poterat: gregoriūlicet dotꝭ viribꝰ venitentē plebs oīselegit. Cū gͦ benedici debe̓t ⁊ luēs populum deuaſtaret ſermonē ad ppl̓mfecit ⁊ ꝓceſſiones faciēs letanias inſtituīt ⁊ vt ōnes deū attentius exorarent admonuit. Cū igỉ dominū oīscōgregatus populꝰ exoraret intantūluēs ipſa deſeuit vt in vnia hoa̓ octōginta hoīes ſpiritū exalaret Sed nequaquā ceſſauit populū admonerevt ab oratione nūꝙͣ deſiſteret donͨpeſtē ipſā diuina miſeratio ꝓpulſae̓tFinita ꝓceſſione fugere voluit ſꝫ nequit. qꝛ die noctuqꝫ portas vrb̓ ꝓpt̓eū vigiles obſeruabāt Tandē mutato habitu a qͥbuſdaꝫ negociatoribꝰobtinuit vt in quodā dolio ſuꝑͣ quadrigam de vrbe educeretur Qui mox

ſiluas expetijt: cauernaruꝫ latibulaveqͥſiuit ibiqꝫ tribꝫ diebꝫ latuit. Verū tam ē dū ſollicite quererẻ colūnalucis p̄fulgida a celo depēdens ſuperlacū in quo latitabat apꝑuit. ī quacolūna angelos deſcendētes ⁊ aſcendētes quidā recluſus aſpexit moxqꝫab vniu̓ſo ppl̓o capit̉trahiʳ ⁊ ſūmꝰpōtifex ꝯſecrat̉ ¶ Ꝙ ꝟ̓o ad hͦ hprꝭ̓ culmen inuitꝰ aſcēderit: qͥ v̓ba ſua legitpatēter adu̓tit Nā in epl̓a ad narſūpatriciū ſic ayt Dū ꝯtēplatōis altadeſcribitꝭ: ruine mee mihi gemitū venouatꝭ: qꝛ audiui qd̓ intꝰ ꝑ̄didi dūforas ad culmē regiminis imeritꝰaſcendi. Tāto aūt me ꝑcuſſū meroe̓cognoſcite vt vix loqui ſufficiā. nolite ergo me vocae̓ noemi .i. pulchrūſꝫ vocate me mara . amaꝝ: qꝛ amaritudine plenꝰ ſū ¶ Itꝭ alibiꝘ me adepatus ordinē cognoſcitꝭ ꝑueniſſeſi me diligitꝭ plāgite. qd̓ ⁊ ego inceſſanter defleo. atqꝫ vt ꝓ me dn̄m exovetis rogo ¶ In ꝓlogo qͦꝫ ſuꝑ dialago ſic ayt Ex occaſione cue̓ paſtoralis animꝰ meꝰ ſcl̓ariū hoīm negociapatit̉ ⁊ pꝰtam pulchrā quietis ſueſpeciē terreni actꝰ pulue̓ fedả Perpēdo itaqꝫ qͥd tolero. ꝓpendo qͥd amiſidūqꝫ intueor id qd̓ ꝑdidi fit gͣuiꝰ hocqd̓ porto Ecce em̄ nūc magnis marꝭfluctibꝫ qͣtior atqꝫ in naui mētis tēpeſtatꝭ valide ꝓcell̓ illidor. ⁊ cū pͥorꝭrecolo vite: qͣſi pꝰ tergū ductis ocul̓viſo litore ſuſpiro. ac int̓ mūdi huius ꝑiculoſa ꝓcellaꝝ diluuia mensmea interiorē ſentit plus ſolito geniebūdā multiplicatꝭ ſuſpirijs inundationē N ¶ Sed qꝛ adhuc romampeſtis ſupͣdcā vaſtabat: more ſolitoꝓceſſione cū letanijs ꝑ cītatꝭ circuitū quodā paſchali tꝑe ordinauit. īqua ymaginē btē Marie v̓ginis q̄adhuc vt ayūt ē romē in ecc̄ia q̄ d̓rSācta maria maior. quā Lucas arte medicus ⁊ pictor egregiꝰ formaſſedicit̉: ⁊ ꝑ oīa eidem v̓gini ſimilimaperhibet̉: an̄ ꝓceſſionē portari fecitpeu̓erēter. Et ecce tota aeris infectio