p̄dicator ⁊ doctor. vel gregorius. innrā lingua ſonat vigilans. qꝛ vigilauit ſibi. deo. ⁊ gregi. Sibi ꝑ mūditie ꝯſeruatōꝫ. do̓ ꝑ īterna ꝯtēplatōꝫGregi ꝑ aſſiduā p̄dicationē Et ꝑ htria mevem̉ deiviſionē Augꝭ. in li. deordine Is videt deū qͥ bn̄ viuit. beneſtudet. bn̄ orat. Eius vitā ſcribᵗ paulus longobardorū hyſtoriogͣphusquā ioh̓s diaconꝰ diligētiꝰ poſtmōdū ꝯpilauit ¶ De ſcō gregorioRegorius ſenatoriā ſtirpe ꝓgenitꝰ fuit. cꝰ pr̄ gordianꝰ ⁊mr̄ ſiluia dicebả R Cū fūmū ph̓ie apicē in ipſa ſui adoleſcentia attigiſſꝫ ac verū ⁊ diuitiaꝝ cōpiapl̓imū abudae̓t cogitauit tn̄ hͦ oīa deſevere ⁊ in veligionē ſe trāſferre: ſeddū longiꝰ ꝯuerſionē ꝓtrahe̓t ⁊ tutiꝰſe xpō famulatuꝝ putae̓t ſi ſb̓ p̄torꝭvrbani hītu mūdo ſpētenꝰ deẜuiret:ceper̄t multa ꝯͣ eū ex ſcl̓i cura ſuccreſceve ita vt n̄ tm̄ ſpē ſꝫ in eo retine̓t̉ ⁊mēte Tandē pr̄e orbatꝰ ſex moͣſteīain ficilia ꝯſtruxᵗ ſeptimū ītra memiavrbis ſb̓ hōre ſcī andree apl̓i in ꝓp̓adomo fabricauit. in qͦ velictꝭ ſericis:auro gēmiſqꝫ radiātibꝫ vili moͣſticohītu tegebat̉. vbi ad tantā ꝑfectōꝫin breui deueīt vt in ipſo ſue ꝯu̓ſioīsinitio poſſꝫ iā ī nu̓o ꝑfcōꝝ ꝯputai̓ Cꝰqͥdē ꝑfectio ex ꝟbis ſuis q̄ in ꝓlogoſuꝑ dialogū ponit aliqͣl̓r ꝑ̄pendi p̄tvbi ſic d̓t Infelix aīmꝰ meꝰ occupationis ſue pulſatꝰ vulne̓: memīt qͣl̓aliqn̄ ī moͣſterio fuit. quō ei labētiacūcta ſb̓tereat. qnͣtū rebꝫ oībꝫ q̄ voluūtur eminebat: cū nulla nͥ celeſtiacogitae̓ ꝯſueuerat: ꝙ etiā retentꝰ corpove ipſa iā carnis clauſtra ꝯtēplatione tnͣſibat Ꝙ mortē qͦꝫ q̄ pene cūctꝭpena ē: videlicꝫ vt ingreſſū vite ⁊ laboris ſui p̄miū amabat Tanta deniqꝫ diſtrictōe corpꝰ ſuū afflixᵗ vt infirmato ſtoͣchō ſb̓ſiſte̓ vix valeret ⁊ciſionē vitaliū quā greci ſincōpin vocant patiēs crebris anguſtijs ꝑ horaꝝ mom̄ita ad exitū ꝓpnnqͣret Quadā vice dū qͥdā ī moͣſterio ſuo vbi ab
bas p̄erat inſcpͥtitae̓t: angelꝰ dni inſpē naufragi: affuit ſibiqꝫ miſerei lacrimabil̓r poſtulauit. Cui cū g̓goriꝰſex argedeos ſibi dai̓ feciſſꝫ ⁊ abijſſeteadē die iterū vedijt. ſeqꝫ multa p̄didiſſe: pauca ꝟo recepiſſe p̄hibuit. qͥcū ab eo totidē argēteos recepiſſꝫ itērū tercia vice reu̓ſus miſerri ſibi miportunis clamoribꝫ poſtulauit: Sedgrego. cū a ꝓcuratōe̓ ſui moͣſterij didici ſſꝫ nil dandū p̄ter ſcūtellā argentra quā nir ſua cū leguminibꝫ mitte̓ſolebat ī moͣſteio r̓maſiſſe: illā ſtatīdari p̄cepit. Quā ille libēter accipiens letus abceſſit. Hic aūt angelꝰdni fuit ſicut ipē eidē poſtmodū reuelauit L ¶ Quādā die btūs gregorius ꝑ forū vrbis vomane tnͣſiens cernit qͦſdā pueros forma pulch̓rimosvultū venuſtos. capilloꝝ nitore ꝑſpicuos eſſe vonales Interrogabatigỉ mercatorē de qͣ illos patria attuliſſet Ꝙ rn̄t De britānia. cꝰ incole ſimuli candore refulgēt. Interrogatiteruꝫ ſi xp̄iani fint? Cui mercatorNon. ſꝫ paganis erroribꝫ implicatidenent̉ Tūc Gre. acriter ingeniſcēsheu prochdolor inqͥt ille. ꝙͣ ſplendidas faciēs princeps tenebraꝝ nuncpoſſidet. Interrogat inſuꝑ qd̓ eſſetvocabulū gentis illiusᶜ Cui ille nglici vocan? Bene inqͥt anglici. quaſi angelici. qꝛ ⁊ angelicos vultushabent. Interrogante iterū eo Qd̓nomē habe̓t ipſa ꝓuintiaº. ayt mercator. Prouintiales ill̓i deiri vocan̉Et gregorius. bene inqͦt deiri quiade ira ſūt eruendi Rurſus eo de noīeregis interrogate: ayt iercator. ꝙelle diceret̉. Et gregoriꝰ. bn̄ elle. qꝛalleluya in ꝑtibꝫ illis decantai̓ oportet. Qui mox ad ſūmū accedēs pōtificē cū multa inſtātia ⁊ p̄cibꝫ vix obtinuit vt ad illos cōuertēdos mitte̓t̉ſic̄ factū ē ¶ Cūqꝫ iā iter arripuiſſetvomani de eiꝰ abſētia pl̓imū ꝑturbati p apā adeūt ⁊ eū talit̓ alloquūturDetꝝ offendiſti romā deſtruxiſti. ꝙgregoriū dimiſiſti Sicqꝫ pp̄ ꝑterritꝰ
G. iij.