XXXV ij.Iohannes elemoſinariꝰ

beatis. Iohannies monumentū ſibifieri p̄cepit. ſed tn̄ vſqꝫ ad obitū ſuūillud imiꝑfectū mane̓ fecit. Ordinauitqꝫ aliquos q̓ ad euꝫ cū in celebrifeſtiuitate cū clero ꝯſiſte̓t accederēt.ſibiqꝫ dicerēt. Dn̄e monumentū tuūimꝑfectū. eſt p̄cipe vt cōſūmet̉. eo ꝙneſcias qua hoa̓ furveniat ¶ Diuesquidā cū vidiſſet beatū Iohannē inſrͣtū viles pānos hr̄e: eo ꝙ ceteroserogaſſꝫ pauperibꝫ: qd̓dā valde p̄ciōſum cōopertoriū emit ⁊ btō iohānitradidit. Qui cuꝫ illud nocte ſuꝑ ſehr̄et: tota nocte dormire non potuitCogitās ꝙ trecēti dn̄i fui ⁊ tot pauperes de tāto p̄cio cōoperiri poſſentTota inſuꝑ nocte lamētabat̉ ⁊ dicebat. Quanti incenati. quāti in foropluuijs māde facti. quanti p̄ frigoredentibꝫ ſtridētibꝫ hodie dormer̄t Tuvero grādes piſces deuoras: ⁊ ī thalamo reqͥeſcens cū oībꝫ malis tuis:inſuper te cooperborio trignita ⁊ ſexnunriſmatū calefacꝭ Vilis iohānesalia vice hͦ nō cōopiet̉. Statīqꝫ factomane illd̓ vodi fecit ⁊ p̄ciū pauꝑibꝰcrogauit. Qd̓ audiēs ille diuēs ip̄ꝫcooptoriū ſecūdo emit ⁊ btō iohānitradidit rogans vt ipſū decebero nōvēderet. ſed ſuꝑ ſeipſū tene̓t. At illeilld̓ accipiēs iuiſſit iterū vēdi ⁊ dn̄isſuis p̄ciū erogari. Qd̓ ille diues audiens. iteꝝ abijt ⁊ ipſū r̓demit ⁊ btōiohāmi detulit. eiqꝫ gͣtulabūdꝰ dixitVidebimiꝰ qͥs deficiet. aut tu vendēdo aūt ego vedimēdo. Et ſic ſuauiterqͣſi diuīteꝫ vindemiabat di. ꝙ poſſitaliq̓s in intētione dandi pauperibꝰdiuites tal̓r expoliae̓ nec peccat Duoem̄ lucrat̉ tal̓. Vnū: qꝛ aīas illorūſaluat. Alterū: qm̄ ex hͦ ipē mercedenō modicū habꝫ L ¶ Volēs ioh̓eshoīes ad elemoſina ꝓuocae̓. Narrae̓ꝯfueuit de ſcō ſeāpione ꝙͣ cū amictūſuū pauꝑibꝫ tribuiſſet ⁊ alteri obuians qͥ frigꝰ patiebat̉ tunicā tribuiſſet ⁊ euan geliū benes nūdꝰ ſederet:interrogauit eū qͥdā di­ Abba: qͥs teexpoliauit?. Et demōſtrās euāgeliū

ayt Iſte me expoliauit. Al̓s āt aliūpaupeꝝ vidēs euāgeliū ipſū vēdidit⁊ pauperi p̄ciū dedit. Ꝙ cū int̓rogavetur vbi ipſū ellāgeliū hr̄et. rn̄dit.Euāgeliū p̄cepit di. Vadea vēde oīaq̄ habes ⁊ da pauꝑibꝫ. Seipſū gͦ habebā ⁊ ipſū vēdidi vt mādabat ¶ Cūcuidā elemoſinā petēti dari p̄cepiſſꝫquinqꝫ nūmos: mox ille indigͣtꝰ ꝙmaiorē ſibi elemoſinā nō feciſſꝫ cōtinu̓o ad ꝯtumelias ipſiꝰ ꝓrupit: ac īeius faciē ꝯiiciari cepit. Qd̓ eius famuli audiētes in eū voluerūt irruereac ipſū gͣuiter cedere Qd̓ btūs iohānes oīo ꝓhibuit dicēs. Sinite frēsſinite. vt mͥ maledicat. Ecce em̄ egohabeo. lx. ānos blaſphemās ꝑ opea̓mea xp̄ꝫ ⁊ vnū ꝯuiciū n̄ portabo abiſto? Iuſſitqꝫ ſacculū nūmis plenūafferri ⁊ corā ipſo apponi vt inde tolleret quantū vellet ¶ Cū ppl̓s lectoeuāgelio eccleſiā exiret ⁊ foris ocioẜverbis vacae̓t: qͣdā vicē pꝰ euāgeliūpatriarcha cum eis exijt. ⁊ in medioeoꝝ ſedere cepitOmnibꝫ voro de hocmirātibꝫ dixit ad eos. Filij vbi ouesibi paſtor. Aut intrate ⁊ ego ingrediar. aut manēte hic ⁊ ego parit̉ māneho. Semel igit̉ ⁊ bis hoc fecit. ⁊ ſicppl̓m ſtae̓ in ecc̄ia erudiuit ¶ Cū qͥdāiuuenis quadā ſcīmoniale rapuiſſꝫ⁊ clerici talē iuuenē corā beato iohāne exprobraret ⁊ ip̄ꝫ excōmunicādūeſſe dicerēt vtputa qͥ duas aīas ꝑdidea̓t .ſ. ſua ⁊ illiꝰ: merito tāte peneſia ſubiret: cōpeſcuit eos iohānesdicēs. Nō ſic filij n̄ ſic. Oſtendā vol̓ꝙ ⁊ vos duo pctā ꝯmittitꝭ Primoqcōtra p̄ceptū dn̄i facitꝭ qͥ ayt Nolaiteiudicare vt nō iudicemini. Scdo qꝛneſcitis ꝓ certo ſi vſqꝫ hodie peccent⁊ nō peniteat M ¶ Frequēter aūtbto iohāne exn̄te in orōe ⁊ in extaſimētis poſitor talibꝫ verb̓ cū do̓ diſputae̓ auditꝰ ē Si ſic bone ih̓u ego diſpgendo ⁊ tū mīſtrādo videamꝰ qͥs vincatur ¶ Cū febre correptꝰ ſe mortiappropiqͣre cerne̓t dixit. Grās tibiago deꝰ qm̄ exaudiſti miſerā meam