Fabianꝰ ⁊ Sebaſtianus..XE.

preꝑa fratribꝫ iſtis qꝛ nimis delicati ſūt. Sola orō ncc̄ai̓a ē vobis. Hecin vitāſpatꝝ legūt̉ ¶ Tādē btūs anthomꝰ. cv. anno vite ſue frēs deoſcūlās ī pace qͥeuit cirͣ annū dn̄i. cccxl¶ De ſancto Fabiano martiveAbianꝰ d̓r qͣſi fabricās btītudinē ſuꝑna ⁊ eā ſibi acqͥrenstripl̓r .ſ. iure adoptōis. emptōis. ⁊ iure debellationis.Seqͥtur legenda.Abianꝰ ciuis romanꝰ fuit: ⁊ cūꝙ defūcto ꝓ alio eligēdo ppl̓ushueniſſet: int̓ eos ⁊ ipſe venit vei exitū ſcire volēs Et ecce colūba cādida deſcēdit ſuꝑ caput eiꝰ. Qd̓ cū oēs mirarēʳ ab eis in papā eligỉ Hic ut aitDamaſus p̄p̄ ꝑ oēs regiōes ſex dyacōnes miſit ⁊ eiſdeꝫ ſex ſb̓dyaconestradidit. qͥ oīm geſta martiꝝ colleger̄t ut ait Haymo. Hic imꝑatoriphilippovolēti intereſſe paſche vigilijs ⁊ cōicare miſterijs veſtitit nec qͦuſqꝫ pctā cōfiteret̉ ⁊ inter penitētesſtaret int̓eſſe ꝑmiſit. Hic ec criſmaꝯſtituit Tādē circa aniū dn̄i. ccliiij.⁊ pōtificatꝰ ſui anno. xiij. iuſſu decijcapitꝭ obtrūcatōe martirio coronả̉¶ De ſancto Sebaſtiano martire.Ebaſtianꝰ dictꝰ eſt a ſeq̄ns ⁊btītudo ⁊ aſtin qd̓ eſt cītas ⁊āna qd̓ ē ſurſū qͣi ſeq̄ns bt̄ītudine cītatꝭ ſupne hoc ē eā poſſidēs etreqͥrēs ⁊ acqͥrēs. ⁊ hͦ qn̓tuplici denario ẜꝫ Auguſtinū .ſ. pauꝑtate regⁿdolore gaudiū. labore veqͥem. igͦminia gl̓aꝫ. morte vitā Vel d̓r ſebaſtianꝰ a baſto. Nā miles xp̄s. equꝰ eccābaſtū ſiue ſella ſebaſtianꝰ fuᵗ. qͦ mediāte xp̄s in eccīa militauit ⁊ de ml̓tis martiribꝫ victoriā obtinuit. Velſebaſtianꝰ interp̄tat̉ vallatꝰ vl̓ circuiēs. Vallatꝰ qꝛ ſagittis tāꝙͣ ericiꝰfuit circūdatꝰ. Circuiēs qꝛ oēs mr̄escircuibat. ⁊ oēs cōfortabat.Legenda.Ebaſtianꝰ vir xp̄ianiſſimꝰ fuitnarbonēẜ gn̓ie ciuis mediolan̄.Dyocletiano ⁊ maximiano īꝑatori-

bꝫ adeo carus fuit. ut pn̓cipatū pͥmecohortis ei traderēt ⁊ ſuo aſpectui iuberet ſemꝑ aſtare. Hic militarē clamide ad hoc tm̄ ferebat: ut xp̄ianoꝝaīmas qͣs in torm̄to videbat deficereꝯfortaret A ¶dū āt p̄clariſſimi viri marcellianꝰ ⁊ marcus gemini fratres pro xp̄i fide decollari deberet: adeos ꝑntes aduener̄t ut ipōꝝ aīos aſuo ꝓpoſito reuocarēt. Aduenit igit̉mat̓ eoꝝ. ⁊ ſoluto capite ſciſſiſqꝫ veſtibꝫ vberibuſqꝫ on̄ſis aīebat. O predulces filij circūdat me inaudita miſeriā ⁊ intolerabil̓ luctꝰ Heu me miſerā amitto filios ineos ad mortē vltro tendētes. qͦs ſi hoſtes auferrentmihi: ꝑ media ſeq̄rer bella raptoresinuaderē. Si violenta iudiciā ꝯcludevent carceram irrumpem moritura.Nouuꝫ hoc ꝑeundi genus eſt. in qͦcarnifex rogatur ut feiat. vita optatur ut peat. mors inuitat̉ ut veniat.Nouꝰ hic luctꝰ noua miſeia in qͣ natoꝝ iuuētus ſpōte amittit̉: ⁊ ꝑentuꝫmiſeranda cogit̉ ſenectꝰ ut viuatHoc dicēte mr̄e. pat̓ ſenior adduciʳmanibꝫ ſeruulorū ⁊ capite aſperſopulūere voces hmōi dabat ad celūAd mortem vltro ꝓficiſcentibꝫ filijsvaledicturꝰ adueni: qd̓ mee ſepultuve ꝑauerā in filioꝝ ſepulturas infelix expendā. O filij mei baculū ſenectutis ⁊ geminū meoꝝ viſceꝝ lumencur ſic mortē diligitis? Venite huciuuenes ⁊ flete ſuꝑ iuuenes ſpōte ꝑeūtes Venite ſenes huc. ⁊ mecū ſuꝑfilios plāgite. Hūc accedāt pr̄es etꝓhibeāt ne talia patiantur. deficiteplorādo oculi mei ne videā filios meos gladio ordi. Hoc dicēte pr̄e: adueniūt cōiuges. aſpectibꝰ eoꝝ ꝓprios filios offerentes atqꝫ eiulādo clamātes. Quibꝫ nos dimittitis? Quierunt horuꝫ infantiū domini? Quisveſtras largas diuidet poſſeſſionesHeu ꝙͣ ferrea pectora. qꝛ ꝑentes deſpicitꝭ. amicos veſtros veſpuitꝭ. vxores abijcitis. filios abdicatꝭ. ac voscarnificibus ſpontaneos exhibetis